Monday, January 13, 2020

ఆత్మహత్యా యత్నం-నా అనుభవం



ఈ రోజు స్వామి వివేకానంద యొక్క జయంతి.నా మనసు సరిగ్గా డోలాయమాన స్థితి లో పడుతుంది ఈరోజు. ఒక వేపు ఆయన గూర్చి ఒక పోస్ట్ పెడదాము అనిపిస్తుంది.మరో వైపు అనిపిస్తుంది మొక్కుబడి గా ఆయన కి సంబందించిన ఏవో కొటేషన్ లు చదివి అవి అందరి తో పంచుకోవడం ,మళ్ళీ తెల్లారి ప్రపంచ ప్రవాహం లో కలిసిపోయి ఇంకో ఎవరి జయంతి కో ఏవో ఇలాటి పోస్ట్ పెట్టడం అలా సాగిపోవడం అది నాకు సంబందించని పని అనిపిస్తుంది.

ఎందుకు అలా అని మీరడగవచ్చు..? కారణం ఉన్నది.రమారమి 27 ఏళ్ళ క్రితం ఆయన నా జీవితం లో ప్రవేశించాడు.ఆలోచనలు,జీవితపు నడక ఈ రెంటిని ఆయన ప్రభావితం చేశాడు.ఒక్క రోజు కూడా దాని నుంచి విడివడి నా జీవితం లేదు.ఆయనతో వచ్చిన చిక్కు ఏమిటంటే ఎవరు ఏ విధంగా అయినా ఆయన్ని అర్ధం చేసుకోవచ్చు.కొంతమంది కి ఆయన ఉత్సాహ ప్రదాత,ఇంకొంతమందికి దేశభక్తి ప్రభోధకుడు,మరికొంతమందికి హైందవ ఝంఝామారుతం ఇంకా ఎన్నో..!

మొదటి లో నాకూ అంతే.కాని ఆయన ఉపన్యాసాలు,రచనలు,ఉత్తరాలు,వ్యాఖ్యానాలు ఇలాంటి వాటిని అన్నిటిని చదివిన తర్వాత నా దృక్పధం మారింది.వాటిని ఇప్పటికి ఇంచుమించు మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుతూనే ఉంటాను.కొత్త ద్వారాలు ఎప్పటికి అప్పుడు తెరుచుకుంటూనే ఉంటాయి.నాలో లోకానికి పనికి వచ్చే గుణం ఏదైనా ఉన్నదీ అంటే అదంతా ఆయనకే చెందుతుంది.చాలా జటిలమైన విషయాన్ని సూటి గా సులభం గా హృదయం లోకి వెళ్ళేలా చెప్పడం,దానికి తగిన పదాలను గొప్ప ప్రభావ వంతం గా ఉపయోగించడం ఆయన లోని ప్రధాన ఆకర్షణ.బాగా గమనించండి ఆయన చెప్పిన వాక్యాన్ని ప్రతి ఒక్కదాన్ని నేను గుర్తుపట్టగలను.కొంతమంది ఎప్పుడైన దానిలో ఏవైనా మార్పులు చేసి ఉటంకించితే వెంటనే అక్కడ ఏదో లోటు ఏర్పడింది,ఉండవలసిన ఆత్మ దెబ్బ తిన్నదే అనిపించి బాధకలుగుతుంది.నా మటికి నాకు ఆయన గొప్ప ఆధ్యాత్మిక శక్తి కేంద్రం.ప్రాచ్య,పాశ్చాత్య తత్వ భూమికల్ని లోతు గా అర్ధం చేసుకుని రెండిటి లోని వాటి యొక్క రెండు వైపుల్ని ఎటువంటి శషభిషలు లేకుండా చెప్పిన మహానుభావుడు. భారతదేశం యొక్క ఔన్నత్యం ఎక్కడున్నదీ ఇంకా దీని యొక్క దౌర్భాగ్య స్థితి ఎక్కడున్నదీ కుండబద్దలు కొట్టినట్లు చెప్పిన ఆయన అటు పశ్చిమ దేశాల గొప్పదనాన్ని,అల్పత్వాన్ని అదే స్థాయి లో చెప్పాడు.ఒక్క అమెరికా లోనే ఆయన పర్యటించినట్లు భావిస్తారు చాలామంది గాని యూరపు లోని దేశాల్ని కూడా ఆయన సందర్శించాడు.వాళ్ళ దైనందిన అలవాట్లను స్వభావాన్ని చాలా సూక్ష్మం గా చెప్పాడు.నేను ఎన్నో ట్రావెలోగ్ ల్ని చదివాను గాని అలాంటి పరిశీలనల్ని నేను ఏ రచన లోనూ చూడలేదు.

అలాగే పతంజలి యోగ సూత్రాలకి ఆయన రాసిన భాష్యం ,ప్రతి వాక్యం లో ఎంతో లోచూపు,బరువు ఉంటుంది.అది చదివితేనే అనుభవం లోకి తెచ్చుకోగలం.ఈ లోకం లోని ప్రతి జీవికి,ముఖ్యంగా బుద్ధి జీవి కి ఒక బలహీన క్షణం ఉంటుంది.జీవితం మీద విరక్తి కలిగి భూ ప్రయాణాన్ని విరమించాలని అనిపిస్తుంది. అలాంటి సమయం కూడా నా జీవితం లో రెండు దశాబ్దాల క్రితం ప్రవేశించింది.అప్పటికి నేను నాస్తికుడిని.కనిపించే ప్రపంచమే నిజమని దాన్ని మించిన ఉనికి మరేది లేదని అనుకునేవాడిని.వాదించేవాడిని.ఆ బలహీన క్షణాల్ని అధిగమించడానికి గాను ఫ్రాయిడ్ ని,కారల్ యంగ్ ని ఇంకా ఇలాటి మానసికవేత్తల పుస్తకాల్ని చదివే వాడిని.అసలు మనసు దాని గమనాన్ని అర్ధం చేసుకోడానికి ప్రయత్నించే వాడిని. విజ్ఞానమైతే  పెరిగింది గాని ఎక్కడో ఓ ఖాళీ అలానే ఉండిపోయింది.

సరిగ్గా అదే సమయం లో ఎందుకో నా చేతి లోకి ఓ పుస్తకం వచ్చింది. అది అనుష్టాన వేదాంతం అని చెప్పి వివేకానందుని యొక్క రచన ,ఆంగ్లం లో "ద ప్రాక్టికల్ వేదాంతా " అది ఒరిజినల్ అన్నమాట.అప్పటికి నాకు ఆయన మీద ఎలాంటి అభిప్రాయమూ లేదు.Worn out than rust out   అంటూ ఆయన ఒక పేజి లో చెబుతుంటే నా అంతరాంతరాళాల్లోకి అది ఇంజక్షన్ లా ఎక్కింది నాలోకి. దాని అర్ధం స్థూలం గా చెప్పాలంటే చిలుము పట్టి నాశనం కావడం కంటే ఏదో ఒక పని చేస్తూ దాని లో మరణించు అని..!ఇక అప్పుడు ప్రారంభమైన ఆయనతో నా పయనం ఇలా సాగుతూనే ఉంది.ధ్యానం లోకి నన్ను ప్రవేశింపజేసి ఎన్నో లౌకిక,పారలౌకిక అనుభవాల్ని  కలుగజేస్తూ అలా..అలా...! చూడండి సమయం ఇప్పుడు సరిగ్గా 13 వ తేదీ లోకి వచ్చేసింది.---Murthy Kvvs



 


Saturday, November 16, 2019

ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో ఇంగ్లీష్ మీడియం - నా అభిప్రాయాలు

ఇంగ్లీష్ మీడియం ని ప్రభుత్వ పాఠశాల లో ప్రవేశ పెట్టడం మంచిదా కాదా అనే విషయం మీద అనేక విధాలైన అభిప్రాయాలను గత కొన్ని రోజులు గా సోషల్ మీడియా లో చదువుతున్నాను. ఇక ఉండబట్టలేక నా వంతు పని నేను కూడా చేయాలనిపించి ఈ నాలుగు ముక్కలు రాయదలుచుకున్నాను.ముందుగా మిత్రులు ఒకటి గమనించవలసింది గా మనవి చేస్తున్నాను.

నా అభిప్రాయాలు మీకు భిన్నం గా ఉండి ఉండవచ్చును.అంత మాత్రం చేత మీ ఇతర అభిప్రాయాలకు నేను వ్యతిరేకిని అని కాను.అది గమనించి ఈ చర్చ కి మాత్రమే ఇది పరిమితమని గుర్తెరిగి ముందుకు పోదాము.ముందుగా,అసలు ఒకటి చెప్పుకుందాము.హిపోక్రసీ అంటే ఏమిటి..? ఒకటి మనసు లో పెట్టుకొని ఇంకొకటి బయటికి వెల్లడించడం,నేను ఒక పని చేస్తాను.కాని అదే పని నువు చేస్తే మాత్రం అబ్బే..అది చేయదగిన పని కాదు అంటూ పెదవి విరవడము. ఇటువంటిదేగదా..!

గుండె మీద చెయ్యి వేసుకొని మాట్లాడుకుందాము.నా తెలుగు భాషని, సంప్రదాయాన్ని,సంస్కృతి ని నిలబెట్టడానికి తెలుగు మీడియం లోనే మా పిల్లల్ని చదివించుతాను అనుకునే తల్లిదండ్రులు ఈ రోజున ఎంత మంది ఉన్నారు..? అలా గనక ఉంటే ఇన్ని ఇంగ్లీష్ మీడియం పాఠశాలలు మన చుట్టూ మనగలిగేవేనా..?అసలు తెలుగు ని ఒక సబ్జెక్ట్ గా కూడా బోధించని పాఠశాలలు ఉన్నాయి.వాటి ముందుకు పోయి ధర్నాలు ఎవరూ ఎందుకు చేయరు..?మరొకటి...ఇంగ్లీష్ మీడియం లో చదవడం వల్ల క్రైస్తవీకరణ జరుతుందట.

ఆయా పాఠశాలల్లో కావాలనే గదా చేర్చేది.కేథలిక్స్ ఇంకా ఇతర శాఖల వారు స్థాపించిన ఇంగ్లీష్ మీడియం స్కూళ్ళ లో కాలేజీల్లో చేర్పించడానికి ఘనత వహించిన రాజకీయనాయకులు,పెద్ద వ్యాపారస్తులు,బ్యూరోక్రాట్లు బారులు తీరుతుంటారు.వారికి తెలియదా అక్కడ ఏమి జరుగుతుందో..!వారు తల్చుకుంటే ఈ క్రైస్తవీకరణ చేస్తున్న విద్యా సంస్థల్ని నీరు గార్చలేరా..? వారికి కావాలసింది ఒక పద్ధతి ప్రకారం విద్యని సక్రమంగా బోధిస్తారని..!చేర్చుతారు. అవకాశం లేనివారు ఇంకా కొద్ది కింద స్కూళ్ళకి వెళతారు.అక్కడ కూడా ఇంగ్లీష్ మీడియం లోనే సుమా..!ఫలానా ప్రైవేట్ స్కూల్ లో తెలుగు అసలు చెప్పరట అని  పేరు వస్తే అసలు ఆ స్కూల్ కుండే క్రేజ్ మామూలు గా ఉండదు.ఇదంతా జరిగేది మన మధ్యనే.కాని ఈ సంప్రదాయ తెలుగు వాదులు అక్కడికి పోయి ఏ ధర్నాలు చేయరు.

నిజంగా బ్రిటీష్ వాళ్ళు మనల్ని అందర్ని క్రైస్తవులు గా చేయాలి అనుకుంటే సునాయాసం గా ఎప్పుడో చేయగలిగేవారు.పిడికెడంతమంది వచ్చి కోట్లమంది ఉన్న ఈ ఉపఖండాన్ని జయించి పాలించగలిగిన వారికి అది ఒక లెక్కా..? కానే కాదు. మరి ఎక్కడ ఉంది కీలకం. వారి భాష లోకి వెళ్ళు.సాహిత్యం లోకి వెళ్ళు.సాంఘిక జీవనం లోకి వెళ్ళు.వారి సామెతల లోకి వెళ్ళు.నానుడి లోనికి వెళ్ళు.అప్పుడు తెలుస్తుంది దాని ఆత్మ.

మన భాష లోని గొప్ప విషయాలు మీకు ఆనవా..? వాళ్ళకి పద్యాలున్నాయా..అవధాన ప్రక్రియ ఉందా ..అది ఉందా ,ఇది ఉందా అని అంటారా..? కాదని అన్నదెవరు..?అది వచ్చింది చిక్కు. ఒక భాష గురించి చెబితే వెంటనే ఆ భాష పనికిరానిదా అంటూ గాయ్ న లేవడం. ఏ భాష లోని ప్రక్రియలు దానికి ఉంటాయి.ఇతర బావుల లోతు తెలుసుకోవాలని లేనప్పుడు నా బావి ని మించినది లేదని అనిపిస్తుంది.

 ఈరోజున ఇంగ్లీష్ అవసరం ఏమిటో ఎవరికి పని గట్టుకుని చెప్పక్కర్లేదు.కాలాన్ని బట్టి,అవసరాన్ని బట్టి ఒక్కో కాలం లో ఒక్కో భాషకి వెలుగు లభిస్తుంది. ఒకానొక కాలం లో సంస్కృత భాషలో మాట్లాడడం  రాయడం గొప్ప విషయం.దాని అవసరం తీరింది కొద్ది గా పక్కకి తప్పుకుంది.అంత మాత్రం చేత ఆ భాష ని మరణించింది అనగలమా..?ఏ భాషని ఎవరూ పనిగట్టుకుని చంపలేరు.అసలు ఎవరూ మాట్లాడని సంస్కృతమే ఈ రోజు కీ నిలిచి ఉంది.అలాగే ఏ లిపి లేని ఆదిమ తెగ భాషలూ నిలిచే ఉన్నాయి,మాట్లాడుకోవడం వల్ల,కనక మనిషి కి మాట ఉన్నత వరకు ఫలానా భాషలో మాట్లాడకూడదు అనుకునేంత వరకు ఏ భాషనీ ఎవరూ చంపలేరు.

ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో ఇంగ్లీష్ మీడియం తో బాటు తెలుగు నీ ఓ సబ్జెక్ట్ గా బోధిస్తారు అన్నప్పుడు ఇక తెలుగు ని ,మాతృ భాష నీ చంపినదెక్కడ..?మరి అవతల ప్రైవేట్ స్కూళ్ళలో ఆ మాత్రం తెలుగు కూడా లేదుగా. మరి ఆ పిల్లలకి తేట తెలుగు అవసరం లేదా..?ఇవే ద్వంద్వ విలువలు అంటే.నాకు ఇంకోటి అర్ధం అయినదేమంటే ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో ఇంగ్లీష్ మీడియం అనేది తప్పనిసరిగా కార్పోరేట్ ఇంగ్లీష్ మీడియం స్కూళ్ళని ఏదో మేరకు దెబ్బ తీస్తుంది.ఈ ప్రచారం వెనుక ఆయా శక్తుల హస్తం కూడా ఉండి ఉండవచ్చును.సరే...పది మందీ అంటున్నారు గా అని చెప్పి ఆ గుంపు లో నడిచి పోయే వాళ్ళు ఇంకొంతమంది.


 నేను ఓ తెలుగు రాష్ట్రం లోను,రెండు పరాయి రాష్ట్రాల్లోనూ విద్యార్జన చేశాను.అభిలాష చేత ఇతర అనేక రాష్ట్రాలు తిరిగాను.నాకు బాగా కనిపించింది ఏమంటే ఇంగ్లీష్ భాష లో చక్కని అభినివేశం గల వర్గాలు రెండు నాకు ప్రతిచోటా తారసపడ్డాయి. ఒకరు బ్రాహ్మణులు కాగా రెండవ వారు క్రైస్తవులు (దళిత మరియు దళితేతర వర్గాలనుంచి వచ్చినవారు),దీనికి కారణం ఏమిటి అని ఆలోచించినపుడు దీని వెనుక నాకు వారికి గల ఆర్దిక ప్రయోజనాలు ఏమీ కనిపించలేదు.కొన్ని చారిత్రక కారణాలు అగుపించాయి.మొదటి వారు బ్రిటీష్ వారి కొలువు లో చేరి జీవిక ని సాగించడానికైతే,రెండవ వర్గాన్ని బ్రిటీష్ వారు భారతీయ సమాజం నుంచి తమకి మత పరంగా మద్దతు పలక గల వర్గంగా చేరదీశారు. స్వాభావికం గా బ్రిటీష్ వారు  మతం తో కలుపుకొని అన్ని అంశాల్ని రాజకీయ దృష్టి తోనే చూస్తారు. ఈ దేశ కుల స్వభావాన్ని వారు బాగా అర్ధం చేసుకున్నారు.పై కులాల వారు మతం మారినప్పటికి తమ కుల స్వభావాన్ని ఎంత మాత్రం వదులుకోరు.దానిలో అయాచితంగా అందివచ్చే అధికారం,గౌరవం,హోదా ఇమిడి ఉంటాయి.అందుకనే వారు వంద శాతం క్రైస్తవీకరణ చేసే మిషన్ లాంటి దాని మీద మనసు పెట్టకుండా ఇతర విషయాల మీద కేంద్రీకరించారు.

సరే..ఇంగ్లీష్ మీడియం లో సరైన టీచర్ల లేరు.లేరు కాదు మన వ్యవస్థ దాని మీద దృష్టి పెట్టలేదు.అంతే.ఇప్పుడున్న వారికి ప్రతి ఏటా రిఫ్రెష్మెంట్ కోర్స్ లు ఏర్పాటు చేయవచ్చు.అలాగే బాగా అభిరుచి ఉన్న వారి చేత పాఠశాలల్లో శిక్షణలు ఏర్పాటు చేయవచ్చు.అలాగే మంచి ఇంగ్లీష్ మీడియం స్కూళ్ళకి వెళ్ళి అక్కడ వాతావరణాన్ని గమనించవచ్చు.ఇలా ఎన్నిటి ద్వారానో లబ్ది పొందవచ్చు.ఇంగ్లీష్ లోకి వెళితే అదే మనిషిని ముందుకు కొనిపోతుంది.ఏ భాష అయినా అంతే.అనుకున్నత ఇబ్బంది ఉండదు.వ్యవహారిక భాష ఇబ్బంది అని చెప్పి అక్కడే ఉంటే ఇంకా గ్రాంధిక భాష లోనే ఉండేవారము గాదా..! ఇంకొకటి స్టేట్ సిలబస్ కాకుండా CBSE or ICSE  సిలబస్ పెడితే చాలా బాగుంటుంది.పిల్లలు జాతీయ స్థాయిలో చక్కగా రాణించడానికి అవకాశం ఉంటుంది.అబ్బే..అది కష్టం అని సన్నాయి నొక్కులు నొక్కే టీచర్లను నిర్దాక్షిణ్యం గా తొలగించడమో లేదా ఇతర శాఖలకి పంపించడమో చేయాలి.నిజానికి ఆ విషయం పెద్ద కష్టమేమీ కాదు రోజుకి కనీసం గంట కేటాయించినా..కాని దాన్ని నిరాకరించేవాళ్ళుంటారు,దాని వల్ల ఇంగ్లీష్ మీడియం వెనుక ఉన్న అసలు లక్ష్యమే దెబ్బ తింటుంది. --- Murthy Kvvs 
       




Thursday, October 3, 2019

"చప్పుడు" ఆదివాసి కధలు



"చప్పుడు" ఒక విన్నూత్నమైన కధల సమాహారం. దీనిలో ఉన్నవి నాలుగే కధలు.అయితే ప్రత్యేకత ఏమిటంటే ఇవి కోయ ఆదివాసీ జీవితం లోని ఒక ముఖ్యమైన భాగాన్ని స్పృశించిన కధలు. అన్నీ కూడా చావు అనే తంతు ని ఆధారం గా చేసుకుని సాగినవి.నిజానికి మనిషి జీవితం లో అతి ప్రధానమైనవి రెండే.ఒకటి పుట్టుక,మరొకటి మరణం.ఈ మధ్యలో సాగేదంతా ఎవరి గొడవ వారిది.ఈ కధల సంపుటి ని రచించిన వారు పద్దం అనసూయ ,స్వయం గా ఆదివాసి.తన జనుల జీవితాన్ని ప్రపంచానికి ఎత్తి చూపాలన్న ప్రయత్నం లో నుంచే ఈ రచన ను ముందుకు తెచ్చారు. నాకు తెలిసి ఇలాంటి ప్రయత్నం ఇదే మొదటిసారి.ఇందుకు గాను ఆమె కి తెలుగు సాహిత్య చరిత్ర లో ఒక ప్రత్యేక స్థానం లభిస్తుంది. ఈ పుస్తకం ఇచ్చే స్ఫూర్తి తో మున్ముందు ఇంకా ఎంతమందో ఆదివాసీ రచయిత్రులు రకరకాల తమ జీవిత పార్శ్వాల్ని,కాలం మరుగున పడి కనిపించని గర్వకారణమైన తమ చరిత్ర ని తప్పకుండా వెలుగు లోకి తీసుకు వస్తారు.అటువంటి ఉత్సూకత ని రేకెత్తించే గుణం ఈ కధా సంపుటి లో నిండుగా ఉన్నది.

బెంగాలీ రచయిత్రి మహాశ్వేతాదేవి నవల వల్ల సంతాల్ ఆదివాసీ పోరాట యోధుడు బిర్సా ముండా యొక్క చరిత్ర ప్రపంచానికి తెలిసింది. అలాగే గోపీనాధ్ మొహంతి ఒరియా లో రాసిన "అమృత సంతాన" నవల కోంధ్ ఆదివాసీ తెగ యొక్క చరిత్ర ని అతి రమ్యంగా చిత్రించింది. ఈ నవల తెలుగు అనువాదం ఇటీవల గొప్ప ప్రాచుర్యానికి నోచుకున్నదని చెప్పాలి.దానికి కారణం వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు గారు అని చెప్పక తప్పదు.ఆయన దీన్ని మహా భారతం కన్నా గొప్ప దని అభిప్రాయపడ్డారు. అలాగే వీటి అన్నిటికి కంటే ముందు బ్రిటీష్ వారు పాలన లోనే ఓ గొప్ప నవల బెంగాలీ లో వచ్చింది.దానిపేరు "అరణ్యక". రచయిత బిభూతి భూషణ్ బందోపాధ్యాయ. క్రమేణా ఇవి అన్నీ అనేక ఇతర భాషల్లోకి అనువదింపబడి అనేక కారణాల వల్ల వెలుగు లోనికి రాని ఈ దేశ మూలవాసుల జీవిత కోణాల్ని  ప్రభావవంతం గా చూపించినవి. అయితే వీటిని రచించిన వారు జన్మతహ ఆదివాసీలు కారు. అది గమనించవలసిన విషయం.

వీటితో సరితూగే నవల గాని కధా సంపుటి గాని తెలుగు లో ఆదివాసీ జీవితాల్ని స్పృశించినవి లేవనే చెప్పాలి.ఒకటీ అరా ఉన్నా అవి రాజకీయ కోణాన్ని చూపినంతగా ఆదివాసుల సంస్కృతిని చూపించలేదనే చెప్పాలి. తరువాత ఆదివాసీ స్వభావం లోని కొన్ని కోణాల్ని అర్ధం చేసుకోలేకపోయినారు. మిగతా అణచబడిన వర్గాల మాదిరి గానే,ఆదివాసులు తమ కన్నా తక్కువ వారని శిష్ట వర్గ రచయితలు భావిస్తూ ఆ కోణం లోనే రాయడం కనబడుతుంది. నిజానికి ఒక ఆదివాసి తాను మిగతా వారికంటే తక్కువ వాడినని గాని,అధికుడిని అని గాని భావించడు.
   
హిందూ మతం లో భాగమైన నిచ్చెన మెట్ల కుల వ్యవస్థ తో తనకి ఎలాంటి సంబంధమూ లేదు.బయటి ప్రపంచం లోనికి వచ్చినపుడే దీని స్వభావం అర్ధం కావడం మొదలవుతుంది. సరే..ఇలా పరిశోధించుకు పోతున్న కొద్దీ ఎన్నో వైరుధ్యాలు ఉన్నవి.ఒక ఆదివాసి రచయిత తన జీవితాన్ని గురించి రాయడం అంటే ఎన్నో అంశాల్ని సాధికారికంగా  బయటి ప్రపంచానికి అందించడం.ఇదిగో...ఇప్పుడు ఇలా పద్దం అనసూయ గారి రూపం లో ఒకరు ఇక్కడ ఉన్నారు.కాబట్టే ఇది ఒక ప్రత్యేక సమయం. 

సరే...ఇప్పుడు అనసూయ గారి కధల లోనికి కొద్దిగా తొంగి చూద్దాము.మొదటి కధ పేరు "కాకమ్మ". వయో భారం తో ఉన్న ఒక స్త్రీ. తమ జాతికి చెందని సూదర వ్యక్తి ని కూతురు పెళ్ళి చేసుకోవడం దానివల్ల ఆమె పడే వ్యధని దీని లో చిత్రించారు. అలా బాధ పడుతూనే అంగీకరిస్తుంది.ఆ తర్వాత ఎవరి చేత చేయించుకోకుండా,ఎవరి మీద ఆధారపడకుండా తన చావు ని ఆహ్వానిస్తుంది.అదే విధంగా పెళ్ళి తంతులు కూడ తమ ఆచారాల నుంచి దూరం గా అయిపోవడం దీనిలో ప్రధానం గా చోటు చేసుకున్న వైనం కనిపిస్తుంది.ఈ కధలో వాడిన భాష గాని,   వ్యక్తీకరణలు గాని ఒక సగటు ఆదివాసీ స్త్రీ వలెనే ఉంటాయి తప్ప నేల విడిచి సాము చేయడం ఉండదు.కధలోని వర్ణనలు సహజం గా ఉన్నాయి.ఉదాహరణకి గోడకి వేళాడుతున్న ఫోటోని పిచుక తన ముక్కు తో టక టక మని పొడవడం.అది పొగచూరి ఉండిన ఎప్పటిదో అయిన ఫోటో కావడం.గుంపు కి బత్తెం గా పంది ని కోయాలన్న తన కోరిక నెరవేరకపోవడం...ఇలా ఎన్నో చెప్పుకోవచ్చు.

ఇక "చప్పుడు"అనేది రెండవ కధ. ఈ కధ లో ఓ ముఖ్యమైన అంశాన్ని చెప్పారు. ఆదివాసీ ల జీవనం లో చావు కి చాలా ప్రాధాన్యత ఉన్నది.పూర్భం అనే ప్రక్రియ ని ఈ సంధర్భం గా డోలీ కులస్తులు వచ్చి నిర్వహిస్తారు. చనిపోయిన వ్యక్తి యొక్క వంశ చరిత్ర, వివిధ ఇంటి పేర్ల వారి తో వారికి గల సంబంధాలు,జాతి కి సంబందించిన వివిధ అంశాలు దీని లో చోటు చేసుకుంటాయి.డోలి లు వీరికి చరిత్రకారుల వంటి వారు.వీళ్ళు వచ్చి ఆ తంతులు చేస్తేనే ఆత్మ శాంతిస్తుందని నమ్మిక.మరి ఇలాంటి తంతులు పట్టణం లో చేయాలనుకున్నప్పుడు ఒక కోయ ఆదివాసీ కుటుంబం ఎలాంటి పరిస్థితుల్ని ఎదుర్కున్నది అన్నది ఈ కధలో చెప్పారు. అడవి లోని గ్రామాల లో రాత్రిళ్ళు కొన్ని రోజుల పాటు లయ బద్ధంగా డోళ్ళు కొడుతూ చేసే ఈ తంతులు దూరం గా ఉండి వింటూ ఉంటేనే చళ్ళని ఆ గాలితో పాటూ ఎక్కడెక్కడి ఆత్మలు అక్కడికి చేరుకున్నవా అని వళ్ళు ఝల్లుమంటూ కూడా అనిపిస్తాయి.
"ముసిలి" అనేది మూడవ కధ. ఈ కధ లో తునికి ఆకులు కోయడానికి వెళ్ళిన ఒక ముసలామె చనిపోవడం. పెంపుడు కుక్క బెంగ పడి ఆ తర్వాత  మరణించడం ఇతివృత్తం.కాని ఈ కధ లో అడివి ని వర్ణించిన తీరు హృద్యం.అల్లి పొదల్లో ఎలుగు గొడ్లు ఉండటం,తునికి ఆకుల పొదకు దండం పెట్టి దీని లో కూడా  తొలాకు తెంపడం,ఆనముంతను పట్టుకోవడం..ఇలా అచటి జీవితాన్ని రమ్యంగా కళ్ళకి కట్టించారు. చావు సమయాల్లో జరిగే తంతుల్ని మరిన్నిటిని చెప్పారు. ముసలామె రాత్రి తాగే చుట్టని మిణుగురు తో పోల్చడం బాగుంది. Both extremes meet అని ఒక మహానుభావుడు చెప్పినది గుర్తుకు వచ్చింది.పొగ త్రాగడం అనేది కేవలం మగవారికి సంబందించిన అంశం కాదు ఏ ఆదివాసీ సమాజం లోనైనా..! అది ఒక టేబూ లాగానూ పరిగణింపబడదు. అలాగే అది పాశ్చాత్య సమాజాల్లోనూ అంతే గదా.

ఇక నాల్గవ కధ "మూగబోయిన శబ్దం" . కోయ ఆదివాసీ సమాజం లో జరుగుతోన్న మతాంతీకరణలు,అవి తెస్తున్న సమస్యల్ని ఈ కధ లో తెలియజేశారు.కన్వర్ట్ కాబడిన వారు తమ చావు ల సమయాల్లో అనూచానం గా వస్తోన్న పూర్బం లాంటి ఆచారాల్ని పాటించక పోవడం ఇంకా అవి ఏ విధంగా ఐక్యత ని భంగపరుస్తున్నవీ వివరించారు.నెక్కర పండ్లు చెట్లు కనబడగానే నోరు ఊరడం, కారంగి చెట్టు మీద ముకు జారుడు పిట్ట టక్ టక్ మని కొట్టుకోవడం వంటి భావ చిత్రాలు పాఠకుల్ని ఎక్కడికో తీసుకు పోతాయి.అనాది గా చావులప్పుడు తమ చరిత్రల్ని గానం చేసి వాటిని కాపాడుకుంటూ వస్తూన్న డోలీ లు ఇక తమ కి దూరం అవ్వవలసిందేనా..అని ప్రశ్నిస్తూ ఈ కధని ముగిస్తారు.

రచయిత్రి యొక్క శైలి ఆహ్లాదకరం గానూ,చదవ దానికి హాయి గానూ ఉంది.పాల్వంచ పరిసర ప్రాంతాలలోని గ్రామాల లోను ఇంకా పాల్వంచ లోనూ ఈ కధలు నడుస్తూ ఉంటాయి.కోయ భాష లోని పదాల్ని అవసరాన్ని బట్టి కొన్ని చోట్ల ఉపయోగించినా ఎక్కడా అవి కధాగమనాన్ని అడ్డుకోవు.ఎంచుకున్న అన్ని కధల్లోనూ ఇతివృత్తం "చావు" అనే  చెప్పాలి. అయినప్పటికి వస్తువు ని చెప్పే విధానం లో ఎక్కడా తడబాటు లేకుండా నడిపించారు. ఇక ముందు మరిన్ని ఆదివాసీ జీవితానికి సంబందించిన ఇతివృత్తాల్ని ఎంచుకొని  ముందుకు సాగాలని తద్వారా తెలుగు సాహితీ రంగం లో మరిన్ని నూతన కాంతులు వెదజల్లాలని కోరుకుందాం. ఈ సందర్భం గా రచయిత్రి అనసూయ గారికి ఒక చిన్న సలహా ఇవ్వదలుచుకున్నాను. సంతాల్ ఆదివాసీ గాధల్ని ఎంతో హృద్యం గా ఆంగ్లం లో రాస్తున్న హన్స్దా సౌవేంద్ర శేఖర్ యొక్క రచనల్ని బాగా చదవ వలసిందిగా సూచిస్తున్నాను. The Adivasi will not dance  అనే ఆయన కధా సంపుటి కి " హిందూ" దిన పత్రిక 2015 కు గాను పురస్కారాన్ని సైతం ఇచ్చింది.నేడు ఆదివాసీ సమాజాల్లో వస్తూన్న మార్పులు ఇంకా సమస్యలు వీటన్నిటిమీద ఎంతో అవగాహన తో రాసే ఆయన జార్ఖండ్ లోని తమ సంతాల్ తెగ కు ఎంతో పేరు ప్రతిష్టలు తీసుకువచ్చారు.

---మూర్తి కె.వి.వి.ఎస్. 

     




   





Thursday, September 5, 2019

మనోజ్ దాస్: ఆంగ్ల, ఒడియా భాషల్లో వారి కృషి



మనోజ్ దాస్. ఈ పేరు ఒడిస్సా లో ప్రతి ఇంటికి తెలిసిన పేరు. ఒరియా భాష లో అసంఖ్యాక రచనలు చేసి ఓ లెజెండ్ గా నిలిచిన సుప్రసిద్ధ రచయిత. అది మాత్రమే కాదు,ఆంగ్ల భాష లో కూడా అదే అభినివేశం తో అసంఖ్యాక రచనలు చేసి భారతీయ ఆంగ్ల రచయితల్లో ముందు వరుస లో ఉన్న రచయిత గా ద జర్నల్ ఆఫ్ కామన్ వెల్త్ వర్ణించింది. నేను డిగ్రీ చదువుతున్న రోజుల్లో మొదటిసారి గా ఆయన ఆంగ్ల రచనల తో పరిచయం ఏర్పడింది.ఆయన కధలు,నవలలు ఇంకా ఇతర రచనలు చదివినప్పుడు ఈయన కేవలం ఇంగ్లీష్ లోనే రాస్తారని అనుకునేవాడిని.నా ప్రయాణాల్లో భాగంగా ఒరియా ప్రజల్ని కలిసినపుడు తెలిసినది ఏమంటే ఒరియా సాహిత్యం లో ఆయన మేరు నగధీరుడు అని. అంతేకాదు శైలి పరంగా ఆయనకి ఒక ప్రత్యేక స్థానం ఉన్నది.

నేను అచ్చెరువొందాను. ఆంగ్లం లో అంత చక్కని పాండితీ ప్రకర్ష తో రాసే ఆయన ఒరియా భాష లో కూడా తనకంటూ ఒక గొప్ప స్థానం ని ఏర్పరుచుకోవడం ద్విభాషా రచయిత గా రెండు భాషల్లోనూ చదివే వారిని అలరించడం మామూలు విషయం కాదు.అప్పుడు నాకు కొన్ని సందేహాలు కలిగినవి. ఈయన ఆలోచించేప్పుడు ఏ భాషలో ఆలోచించి రాస్తారు అని.అలాగే రెండు భాషల మీద సాధికారత ఎలా సంపాదించగలిగారు అని. ఇలా ఇంకా కొన్ని. అయితే ఆయన వివిధ పత్రికలకి అనగా ది హిందూ,హిందూస్థాన్ టైంస్,ఇండియన్ ఎక్స్ ప్రెస్ వంటి వాటికి ఆయన ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూల వల్ల నా సందేహాలు చాలా తీర్చుకోగలిగాను.



ప్రకృతి లో ఏదో మాయ ఉంది.ఏ విషయం గురించి అయితే తెలుసుకోవాలని పరితపిస్తుంటామో ,లోపల అలజడి కలిగి ఆవేదన చెందుతుంటామో అది ఒకనాటికి సాకారమై మన ముందు నిలుస్తుంది. యావత్తు సృష్టి అంతా అలా సమకూడి చేయిస్తుంది.మరి లేకపోతే ఏమిటి...మనోజ్ దాస్ గారికి ఎంతో ఆత్మీయుడు,దాస్ గారి సాహిత్యాన్ని ఇంకా ప్రజల్లో కి తీసుకు వెళ్ళడానికి ఎంతో కృషి చేస్తోన్న సమీర్ రంజన్ దాస్ గారు నాకు మంచి మిత్రులు కావడం ఏమిటి..ఆయన నేనూ ఆ చత్తిస్ ఘడ్ ,ఒడిసా సీమల్లో ఆహ్లాదం గా సంచరించడం ఏమిటి...మా భద్రాద్రి గోదావరి ఒడ్డున కూర్చొని ఫోన్ లో మనోజ్ దాస్ గారి తో మాట్లాడటం ఏమిటి...అంతా ఓ కల లా తోచే నిజం. ఇక్కడ సమీర్ రంజన్ దాస్ గారి గురించి కొంత చెప్పాలి. ఇండియన్ ఓవర్సీస్ బ్యాంక్ లో సీనియర్ మేనేజర్ స్థాయి లో ఉన్న ఆయనకి కూడా దేశ సంచారం అంటే ఇష్టం.అందువల్ల బ్యాంక్ శాఖల్ని తనిఖీ చేసే సెక్షన్ కి వెళ్ళి ఆ విధంగా వివిధ రాష్ట్రాల్ని చూస్తూ అదే విధంగా తన విధి నిర్వహణ కూడా చేస్తుంటారు.

మనోజ్ దాస్ గారి సాహిత్యం,జీవిత కృషి వీటన్నిటిని వివరించే ఒక వెబ్ సైట్ ని నిర్వహిస్తూ ప్రతి రోజూ ఆయన దానిలో ఎన్నో పోస్ట్ లు పెడుతుంటారు. వార్తల వివరాలు,ప్రసంగ వివరాలు,సాహిత్య వ్యాసాలు,రచనల్ని మౌఖికంగా రికార్డ్ చేయడం ఇలా చాలా పని చేస్తుంటారు. ఏ మాత్రం దొరికినా ఆయన సమయం అంతా ఇలానే వెచ్చిస్తూ ఉంటారు. ప్రతి రోజు మనోజ్ దాస్ గారి అసంఖ్యాక రచనల లోనుంచి గుళికల్ని ఏరి వివిధ సందర్భాలకి అనుగుణంగా పాఠకులకి ఫేస్ బుక్ ద్వారా అందిస్తుంటారు.

సరే...మనోజ్ దాస్ గారు పుట్టింది ఒడిసా లోని శాంఖరి అనే సముద్ర తీరం లోని గ్రామం లో.అది బాలాసోర్ జిల్లా లో ఉన్నది.అక్కడే ఆయన బాల్యం గడిచింది. దాన్ని కేంద్రం గా చేసుకుని Chasing the Rainbow అనే పుస్తకం రాశారు. 1934 లో తాను పుట్టింది మొదలు ప్రాధమిక విద్యాభ్యాసం వరకు తన స్మృతులు అన్నిటిని కడు రమ్యంగా చిత్రించారు. తన కాలేజీ రోజుల్లో వామపక్ష భావాల తో బాగా ప్రభావితమయ్యి ఎన్నో ఉద్యమాల్లో  ఫాల్గొన్నారు. ఇండోనేషియా లోని బాండుంగ్ లో జరిగిన అంతర్జాతీయ సమావేశాల్లో తన వాణి ని వినిపించారు. అయితే ఆ తర్వాత కొన్ని ఏళ్ళ కి విచిత్రం గా ఆయన పై అరవిందుని ప్రభావం బలం గా పడింది. 1963 వ సంవత్సరం నుంచి పాండిచ్చేరి లోని అరవింద ఆశ్రమం కి మళ్ళి అక్కడే స్థిరపడి ఆశ్రమం లోని శ్రీ అరబిందో ఇంటర్నేషనల్ సెంటర్ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్ లో ఇంగ్లీష్ సాహిత్యం ,అరవింద తత్వాన్ని బోధించే ప్రొఫెసర్ గా సేవలు అందిస్తున్నారు.     

దేశ,విదేశ భాషలు ఎన్నిటి లోనికో మనోజ్ దాస్ గారి రచనలు అనువాదం అయినాయి. బ్రిటిష్ రచయిత గ్రాహం గ్రీన్ దాస్ గారి గురించి రాస్తూ ఆర్.కె.నారాయణ్ తర్వాత తనకి నచ్చిన ఇండో ఆంగ్లికన్ రచయిత గా పేర్కొన్నారు. లండన్ లోనూ,ఎడింబర్గ్ లోనూ అరవిందుని గురించి ప్రపంచానికి తెలియని ఎన్నో విషయాల్ని శోధించారు.ఆ కృషి కి గాను ఆయన కి మొట్ట మొదటి అరబిందో పురస్కార్ ని పొందారు. కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ ఫెలోషిప్ తో గౌరవించింది.సరస్వతి సమ్మాన్ వరించింది.పద్మశ్రీ తోనూ గౌరవించబడ్డారు.ఎన్నో యూనివర్సిటీలు గౌరవ డాక్టరేట్లు ఇచ్చి గౌరవించాయి. ఈ లిస్ట్ చెప్పుకుంటూ పోతే ఎంతో ఉన్నది.సింగపూర్ ప్రభుత్వం అక్కడి ఉపాధ్యాయులకి శిక్షణ ఇప్పించేందుకు గాను కొంతకాలం నియమించింది.దాదాపు 83 ఏళ్ళు దాటిన ఈ వయసు లోనూ సమావేశాల్లో ఫాల్గోవటానికి దేశ విదేశాలు ప్రయాణం చేస్తూనే ఉంటారు. ప్రసిద్ధ ఆంగ్ల మాస పత్రిక Heritage కి కొంత కాలం సంపాదకత్వం వహించారు. ప్రసిద్ధ ఒడియా,ఆంగ్ల పత్రికల్లో నేటికీ మనోజ్ దాస్ గారి కాలంస్ వస్తూనే ఉంటాయి.

అటువంటి మనోజ్ దాస్ గారు వివిధ సమయాల్లో వివిధ పత్రికల కి ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలను తెలుగు లోకి అనువదించితే ఎన్నో మంచి విషయాలు తెలుగు పాఠకులకి తెలుస్తాయి. ఈ విషయమై సమీర్ రంజన్ దాస్ గారిని అడిగినప్పుడు సంతోషం గా అంగీకరించారు.వీలు వెంబడి  తెలుగు లోకి అనువాదం చేసి అందించుతాను.అవి నూతన ద్వారాలు తెరిచేవి గా ఉంటాయని భావిస్తున్నాను.         

Saturday, August 24, 2019

ఆమె ఆత్మహత్య నివ్వెరపరిచింది....!



ఇప్పుడే జగద్దాత్రి గారి ఆత్మహత్య వార్త చూశాను.సాహిత్యం తో పరిచయం ఉన్న వారికి ఆమె సుపరిచతం. అందునా ఫేస్ బుక్ వలన ఇంకా ఎక్కువ  తెలుసుకోగలిగాను. ఆమె భావ జగత్తు ని అనేక కోణాల నుంచి దర్శించగలిగాను.అందువల్లనే అనుకుంటా ఆమె మరణ వార్త  తో కలత చెందినది నా
 మనసు. మొదటి సారిగా ఫేస్ బుక్ మీద అవ్యాజానురాగం  కలిగింది,ఎటువంటి మానసిక బంధాలను ఈ మాధ్యమం ఏర్పరిచింది అని ..? తెలుగు వారు కళ్ళారా చూసిన గొప్ప విదుషీమణి జగద్దాత్రి.తెలుగు తో పాటు ఇంగ్లీష్ లోను చాలా బాగా రాస్తుందావిడ. రెండు భాషల్లోనూ అంత ఈజ్ తో రాసే వారు నాకు తెలిసీ చాలా తక్కువ.

ఒక పది రోజుల క్రితం అనుకుంటా.నేను ఆమెకి ఫోన్ చేశాను.నా ఇంగ్లీష్ కధల గురించి చెబుతూ పూర్తిగా చదివి తర్వాత నేనే ఫోన్ చేస్తాను అని చెప్పారు. ఆమె వాట్సాప్ ప్రొఫైల్ ఆత్మ జ్ఞానాన్ని తెలియజేసే పిక్స్ ని పెట్టుకునేవారు.కొన్నిసార్లు తన బాల్యం లో ని ఫోటోల్ని పెట్టుకునేవారు.ఎందుకనో అవి తను తీరని బాధలో ఉన్నట్లుగానే తెలుపుతుండేవి. ఆ పెద్ద బొట్టు ,నిండైన గుండ్రని ముఖము,మెరిసే కళ్ళు గుర్తుకు వచ్చినప్పుడు మన ఇంటి లోని పెద్దక్క లా అనిపించేది తప్పా మరో రకంగా తోచేది కాదు. ఒక్కొక్కరూ  మనలో అలా ఫిక్స్ అయిపోతుంటారు దానికి కారణాలు చెప్పమంటే కష్టం.

సరే...ఏ మనిషి అయినా ఆత్మహత్య ఎందుకు చేసుకోవాలని అనుకుంటాడు..? ఈ ప్రపంచం లో ఇమడటం ఇష్టం లేనప్పుడే కదా ,దానికి ఎవరి కారణాలు వారికి ఉంటాయి.జగతి గారికి మనం ఎవరం చెప్పనవసరం లేదు...జీవితాశ గురించి..ఎంతో పరిణితి గలిగిన వారు.అన్ని రకాలుగా ఆలోచించగలిగే వ్యక్తి. నిజానికి ఆలోచన ఎక్కువ కలిగిన వారిలోనే ఈ ధోరణి ఎక్కువ ప్రబలుతుంది. కొన్ని  నిముషాలు బాధ పడితే చాలు, శాశ్వతం గా ఉండే బాధలనుంచి పూర్తి గా విముక్తి పొంద వచ్చును అనే ఆలోచనే మనిషిని ఆత్మహత్య కి పురికొల్పుతుంది. పిరికి వాళ్ళు ఆత్మహత్య చేసుకుంటారు అనేది అర్ధ సత్యం.     


ఆత్మహత్య కి పాల్పడి అనుకోని విధంగా బతికి బయటబడిన రష్యన్ రచయిత దోస్తోవిస్కీ తన అనుభవాన్ని ఇలా వివరిస్తాడు."ఈ లోకం నుంచి నిష్క్రమించబోతున్నాను అనే ఆలోచన నన్ను శాంతి మయుడిని చేసింది. నా కన్నీరు శరీరం బయటకి కారడం తో బాటు లోపలికి కారడం కూడా గమనించాను." 

 --మూర్తి కెవివిఎస్
       


      

Thursday, July 18, 2019

నా ఇంగ్లీష్ కధల పుస్తకం పై ఒక మహారాష్ట్ర పాఠకురాలి సమీక్ష

నా ఆంగ్ల కధల పుస్తకం " The Riversideman and Other Short Stories"  క్రమేణా దేశవ్యాప్తంగా వివిధ రాష్ట్రాల పాఠకుల అభిమానం చూరగొంటూ ముందుకు సాగడం ఆనందించదగిన విషయం. దీనిలో 11 కధలు ఉన్నాయి.ఇవి నా జీవితానుభవం నుంచి రావడం ,కొంత ఊహ కూడా జత కలిసింది అనుకొండి..ఆ విధంగా ఉండడం ముందుగా చెప్పదగిన అంశం.

మాహారాష్ట్ర లోని పూణే కి చెందిన డా.రేఖా సహాయ్ అనే పాఠకురాలు తన బ్లాగు లో ఈ కధల పుస్తకం గురించి ఒక చక్కని రివ్యూ రాశారు.దానిలో ఆవిడ ఈ కధా సంకలనం లోని వైశిష్ట్యాన్ని తెలుపుతూ దీనిలోని భాష గురించి,ఇతివృత్తాల్ని ఎన్నుకున్న వైనం గురించి ప్రత్యేకం గా రాశారు."  It's a versatile collection based on many important and pertinent issues and anxieties of the modern Indian life.If slice of life stories interest,excite and enrich you,then you must definitely read and share about this excellent and naunced literary debut in the English language."  ఇది ఆమె అభిప్రాయం లోని కొంత భాగం. పూర్తి రివ్యూ ని ఇక్కడ నొక్కి చూడగలరు. Click here

For Copies, Contact: Navodaya Book House, 3-3-865, Streed opp.Arya samaj Mandir, Kachiguda, Hyderabad-500027  Phone: 90004 13413

Tuesday, June 11, 2019

నా ఇంగ్లీష్ కధల పుస్తకం e-book రూపం లో ఈరోజు నుంచి కినిగె లో లభ్యమవుతోంది

నా ఇంగ్లీష్ కధల పుస్తకం e-book రూపం లో ఈరోజు నుంచి కినిగె లో లభ్యమవుతోంది.దాని లింక్ ఇక్కడ ఇస్తున్నాను.ప్రయత్నించండి.చాలా మందికి ఒక అనుమానం రావచ్చును.ఎందుకని ఆంగ్ల భాష లో రాయడం,తెలుగు లో రాస్తే సరిపోదా అని.నాలోని కొన్ని భావాలను తెలుగు తెలియని వారి కి కూడా అందించాలనే నాలోని ఓ స్వార్ధమే వీటిని రాయించిందని చెప్పాలి.అంతే కాదు.రెండు భాషల్లో రాయడం పెద్ద వింతైన విషయం అని కూడా నేను అనుకోను.రెండు భాషల్లో రాసే వారు చాలా రాష్ట్రాల్లో ఉన్నారు.తెలుగు వారి లోనూ లేకపోలేదు గాని ఎందుకనో ఇంగ్లీష్ లో చదవడం అంత అవసరమా అనుకునేవాళ్ళూ బాగానే ఉన్నారు.

ఆసక్తి కొద్దీ ఇంగ్లీష్ సాహిత్యాన్ని అనేక ఏళ్ళ నుంచి చదువుతూ ఉంటే అనిపించింది ఏమంటే ప్రతి రచయిత కి తనదైన శైలి ఉంది.అలానే భారతీయులు ఆంగ్లం లో రాసినా దాని పరిమళం దానిదే.మనం ఇంగ్లీష్ వాళ్ళ మాదిరి గానే రాయాలని ఏమీ లేదు.మనవైన ప్రయోగాలు మనమూ చేయవచ్చును.అంత మాత్రం చేత బేసిక్ గా తెలుసుకోవలసిన విషయాలు తెలుసుకోవద్దని కాదు.నిరంతరం చదువుతున్నప్పుడు ఆ భాష లోని వ్యక్తీకరణ పరమైన సొగసులు ఆటోమేటిగ్గా తెలిసిపోతుంటాయి.దానికి కావాలసింది నిరంతర సాధనే.దగ్గరి దారులు ఏమీ లేవు.ముఖ్యం గా ఆసక్తి,అనురక్తి.అవి కావాలి.

ఆర్.కె.నారాయణ్ ని నా డిగ్రీ రోజులనుంచి చదువుతున్నాను.ఆయన కధ ఏది చదివినా అరె..ఇది ఇంగ్లీష్ అయినా ..మాతృభాష లానే భలే అర్ధమవుతున్నదే అనిపించేది.అలా మొదలుపెట్టి ఎంతమంది నో అలా చదువుకుంటూ పోతూనే ఉన్నాను.మాల్గుడి వలె మా వూరి ని కూడా బేస్ చేసుకొని కొన్ని కధలు రాయాలి.తెలుగు తెలియని వారికి కూడా అబ్బా ..ఈ ప్రదేశాన్ని చూడాలి అనిపించాలి ,చదివిన తరవాత! అనేది నా మనసు లో నాటుకుపోయింది. నేను చదివిన ప్రతి పుస్తకం నాకు ముడిసరుకు లా ఉపయోగపడింది.నాలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంచింది.నా అభిమాన రష్యన్ రచయిత చింగీజ్ ఐత్మతోవ్ కూడా ముందు ఆయన మాతృ భాష అయిన కిర్గిజ్ లో రాసి ఆ తర్వాత రష్యన్ భాష లో రాయడం మొదలు పెట్టాడు.అంటే ఒక భాష నుంచి ఇంకో భాష కి మారినా లోపల సరుకు ఉన్నప్పుడు అది ఎవరినైనా తప్పక ఆకట్టుకొంటుంది.

దీనికి తోడు నా దేశాటన లో భాగంగా అనేక ప్రదేశాల్ని,మనుషుల్ని చూసిన తర్వాత మన భావాన్ని విస్తృత బాహుళ్యానికి అందించాలంటే ఇంగ్లీష్ కి మించిన సాధనం లేదని అనిపించింది.ఇలాంటివి అన్నీ కలిసి నాచేత ఇంగ్లీష్ లో ఈ కధలు రాసే లా చేసినవి.నా అనుభవం లో తెలుసుకున్నది ఒకటి ఏమిటంటే ఇంగ్లీష్ లో చదివేటప్పుడు గాని,రాసేటప్పుడు గాని ఆ భాష లోనే ఆలోచన చేయాలి.అప్పుడు బ్రెయిన్ త్వరగా ఆకళింపు చేసుకుంటుంది.ప్రతి దానికి ఇది తెలుగు లో ఏమిటి అనుకుంటూ ఉంటే గందరగోళం కి గురి అవుతాము.ఇంకోటి...మనం ఇంగ్లీష్ పుస్తకం చదువుతున్నా ఓర్చలేక గేలి చేసేవాళ్ళు కొందరు.నిస్సహాయత తో ఏం చేయాలో అర్ధం గాక వాళ్ళ బాధ వాళ్ళది.ఏ భాష ని ద్వేషించవలసిన పని లేదు.ఎంతో అనుభవం మీద గాని అర్ధం కాదు.

సరే...ఇప్పుడు ఇక్కడ కినిగే లో దొరుకుతున్న ఈ బుక్ వెర్షన్ ని ఇక్కడ ఇస్తున్నాను.ప్రింటెడ్ బుక్ ఇంకొన్ని రోజుల్లో వస్తుంది.అది నవోదయా బుక్ హౌజ్  లో లభ్యం అవుతుంది.ఒక విశేషం ఏమిటంటే ..ప్రముఖ సాహితీతపస్వి ,చిత్రకారులు అయిన శ్రీ వాడ్రేవు చిన వీరభద్రుడు గారు నా ఈ పుస్తకానికి కవర్ పేజ్ బొమ్మ ని ఉదారం గా ఇవ్వడం నా అదృష్టం గా భావిస్తున్నాను.వారికి నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటున్నాను.భారతదేశం లోని ప్రతి రాష్ట్రానికి ఈ పుస్తకాన్ని పంపి కొంతమంది తోనైనా చదివింపచేయాలనేది కోరిక.చూద్దాము.ఆ పై వాని నడిపింపు.
Please Click here .

Thursday, June 6, 2019

Joseph Conrad నవలిక Heart Of Darkness గూర్చి కొన్ని మాటలు...!



94 పేజీల ఈ నవలిక తెలుగు లోకి అనువాదం చేయబడిందా లేదా అన్నది నాకు సరిగ్గా తెలియదు.కాని ఇంగ్లీష్ సాహిత్యం లో దీనికి ఓ ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉన్నది.యూరపు ఖండానికి చెందిన మార్లో అనే సాహస నావికుడు ఆఫ్రికా ఖండం లోని కాంగో పరివాహక ప్రాంతానికి  సాగించిన  ప్రయాణ అనుభవాల సమాహారమే ఈ రచన.ఈ మార్లో పాత్ర యే తన కధని ఉత్తమ పురుష లో చెప్పుకుపోతుంటాడు.థేంస్ నది లో నిలిచి ఉన్న ద నెల్లీ అనే స్టీమర్ లో ఈ కధ ని తన సహచర నావికులకి వినిపిస్తూ ఉంటాడు.వాళ్ళు ఆసక్తి గా వింటూ ఉంటారు.

ఈ మార్లో పాత్ర నూటికి నూరు పాళ్ళు రచయిత జీవితం నుంచి వచ్చినది గా చెప్పవచ్చు.ఎందుకంటే Joseph Conrad  కూడా నిజ జీవితం లో నావికుడిగా నే జీవించాడు.చిన్నతనం నుంచీ కూడా అతనికి ఒకటే డ్రీం ,సముద్రం మీద ప్రయాణిస్తూ రకరకాల దేశాలు చుట్టిరావాలనేది..! ఈయన స్వతహగా పోలండ్ దేశానికి చెందినా, తాను 19 వ యేట దాకా ఇంగ్లీష్ నేర్చుకోకపోయినా,ఆ తర్వాత ఆ భాష  నేర్చుకొని One of the greatest stylists  గా ఆంగ్ల సాహిత్యం లో ముద్రవేశాడు అంటే ఆయన ప్రత్యేకత ని గుర్తించవచ్చు.

అవి కాంగో ని బెల్జియం పాలిస్తున్న రోజులు.అక్కడి నుంచి ఏనుగు  దంతాలు ఇంకా విలువైన వనరులని తమ దేశానికి తరలిస్తుంటారు యూరోపియన్లు.ఆ కాంగో ఫ్రీ స్టేట్ లోకి వెళ్ళాలంటే చాలా దట్టమైన అడవుల గుండా ప్రయాణించాలి.కాంగో నది మీదా పడవ లపై ప్రయాణం చేయాలి.మార్లో తన ఆంటీ యొక్క రీమండేషన్ తో ఒక స్టీమర్ లో ఉద్యోగం సంపాయించి కాంగో లో ఉన్న Kartz ని కలవడానికి బయలుదేరతాడు.ఈ Kartz  కంపెనీ కి సంబందించి కీలకమైన వ్యక్తి.కంపెనీ అని అంటాడు తప్పా అది ఏ దేశానిది అనేది రచయిత దాటవేస్తాడు.మనం బెల్జియం కి చెందినది అని ఊహించవచ్చు.వాస్తవం లో జరిగిందీ అదే గదా.బెల్జియం రాజు లియోపాల్డ్-2 కాంగోని పాలించిన విధానం పరమ కౄరమైనది. అతను చెప్పిన పంటని ఇంటిలో పండించి ఇవ్వకపోతే నిర్దాక్షిణ్యం గా చేతులు నరికి పారేసేవాడు.

కాంగో లోని జనాభా ని సగానికి పైన ఈ లియోపాల్డ్ -2 మహానుభావుడే సం హరించాడు అంటే ఇక ఊహించుకోండి. సరే..మార్లో కొన్ని రోజులు ప్రయాణించి ఒక ప్రదేశం లోకి వస్తాడు.అదీ కాంగోలోనే. ఆ ఊళ్ళోనూ అంత అడవుల మధ్యా రైల్ రోడ్ వేయడానికి స్థానిక నల్లజాతీయుల్ని ఉపయోగించడం కనిపిస్తుంది.ఆ సందర్భం లో ఒక చోట మార్లో పాత్ర ఇలా అనుకుంటుంది' They were no colonists; their adminstration was merely a squeeze ,and nothing more,I suspect.They were conquerors,and for that you want only brute force - nothing to boast of,when you have it,since your strength is just an accident arising from the weakness of others."

 ఈ కాంగో లో ఇంకా లోపలికి ప్రయాణించాలి ఆ Kartz ని కలవాలంటే.ఈ లోపులో కంపెనీ కి చెందిన మేనేజర్ ని,అకౌంటెంట్ ని కలుసుకుంటాడు.ఒక రష్యన్ ని కలుసుకుంటాడు.అలాగే ఇక్కడ కి వచ్చి స్థానికుల చేతి లో మరణించిన స్వీడన్ కి చెందిన వ్యక్తుల గురించి రచన లో చెబుతాడు.దీనిని బట్టి మనకి అర్ధం అయ్యేదేమంటే యూరోపియన్ లు ఏ దేశం వారు అయినా సరే,నల్ల వారు లేదా యూరోపియనేతర జాతులని కొల్లగొట్టే విషయం లో  కలిసికట్టుగా నే పనిచేస్తారు.వారిలో తేడాలు వచ్చినపుడే ప్రపంచ యుద్ధాలు జరిగినవి.

Kartz కి ఆ ప్రాంతం లో గొప్ప పలుకుబడి ఉంటుంది.బోట్ లో ఈయన దగ్గరకి మార్లో వస్తున్నపుడు స్థానికులు బాణాలు వేస్తారు.అయితే బోట్  విజిల్ ని గట్టిగా వేసేసరికి పారిపోతారు.తుపాకులు గట్రా ఉన్నాయేమోనని.సరే..ఎలాగో Kartz ని కలుస్తాడు.అదే సమయం లో అతని ఆరోగ్యం చెడిపోతుంది.తన దగ్గర ఉన్న ముఖ్య పత్రాల్ని,ఫోటోల్ని యూరప్ లో ని తన fiancee  కి ఇవ్వవలసింది గా కోరి చనిపోతాడు.మార్లో తన మీద ఎవరు ఎందుకు దాడి చేశారా అని కూపీ లాగితే మేనేజర్ ద్వారా తెలిసింది ఏమంటే ఈ Kartz మహాశయుడే అని తేలుతుంది.సరే..చనిపోయాడుగా ..అని ..అదేం మనసు లో ఉంచుకోకుండా యూరపు చేరిన తర్వాత Kartz యొక్క ఫియాన్సీ కి అందజేస్తాడు. ఆమె ఎంతో బాధపడి తన గురించి చివరి నిమిషం లో ఏమైనా చెప్పాడా అని అడగ్గా ..ఆమె పేరునే స్మరించినట్లు చెబుతాడు.నిజానికి అతని చివరి మాటలు వేరే ఉంటాయి.Kartz కి ఆ కాంగో లో ఓ నల్లజాతి ఉంపుడుగత్తె కూడా ఉంటుంది.ఈయన తన ప్రియురాల్ని ఆమె అనుమతి తో పెళ్ళిచేసుకోవాలని ఆ యూరపు లో ఉన్నపుడు భావించగా ఆస్థి పాస్తులు లేవని ఆమె వైపు బంధువులు ఇతడిని నిరాకరిస్తారు.కనక కాంగో పోయి దంతాలు ఇంకా మిగతావి స్మగ్లింగ్ చేసి బాగా సంపాదించాలని ఆఫ్రికా ఖండానికి వస్తాడు.కంపెనీ ఇతను కొట్టే చిలక కొట్టుళ్ళని గమనించి చనిపోయేలా ప్లాన్ చేసి సఫ్లం అవుతుంది.ఇదీ స్థూలం గా కధ.

Joseph Conrad శైలి బిగువు గా ఉండి ఒకటికి రెండుసార్లు చదవాలి కొన్నిచోట్ల.అతని అసలు అంతరార్ధం గ్రహించడానికి.ఆఫ్రికన్ల పైన నాటి యూరోపియన్ ల దోపిడిని చిత్రించిన నవలిక గా చెప్పాలి.అయితే రచయిత రెండు పక్షాల్లో ఎవరిని సమర్దించాడు లేదా వ్యతిరేకించాడు అంటే చెప్పడం అంత సులువు కాదు.ఒక డాక్యుమెంట్ లా నే రాశాడు అంటాను నేనైతే..!అయితే దానిలో ఒకింత హాస్యం ,భయానకం,కారుణ్యం ఇలా కొన్ని రసాలు అగుపిస్తాయి.Colonial ruling లో కింది స్థాయి ఉద్యోగులు ఎలా ఉంటారు,వారు స్థానికుల తో ఎలా వ్యవహరిస్తారు అనేది తెలుస్తుంది. ఆఫ్రికా అనగానే మన సినిమాల్లోనూ ఇంకా ఇతర మాధ్యమాల్లోనూ వారి నల్లని రూపాన్ని గేలి చేస్తూ వ్యాఖ్యానిస్తుంటారు గాని అక్కడి చరిత్ర చదివితే మనలో లేని కొన్ని గొప్ప లక్షణాలు వారి లో ఉన్నట్లు అనిపించినాయి.ఉదాహరణకి ఇథియోపియా లాంటి దేశం ఏ రోజున యూరపు కి తలవంచలేదు.పైగా ఇటలీ లాంటి యూరోపియన్ శక్తుల్ని యుద్ధం లో ఓడించారు.ఎంతో లోతు కి పోతే తప్పా కొన్ని బయటకి పెద్ద గా ప్రాచుర్యం పొందవు,కొన్ని కారణాల వల్ల..!

ఇలాంటి రచనలు చదివినప్పుడల్లా నాకు ఒక అనుమానం వస్తూ ఉంటుంది.మన దేశం లో క్రీమీ లేయర్ గా చెప్పుకుంటూ తమ చరిత్రల్ని ఇబ్బడి ముబ్బడిగా ప్రచారం చేసుకునే జాతులు ఎందుకని విదేశీ శక్తుల్ని నిరోధించడం లో విఫలమైనాయి.కేవలం తమ దేశం లో తమకన్నా దిగువ స్థాయి లో ఉన్న సోదరుల పై  దాష్టీకం చేయడం లో తప్పా తమ ప్రతాపాల్ని విదేశీ శక్తులపై చూపలేకపోయాయి.మనల్ని మనం ఆత్మ విమర్శ చేసుకోనంతకాలం ప్రత్యక్షం గానో పరోక్షం గానో విదేశీ శక్తులకి బానిసలుగా ఉండవలసిందే. --Murthy Kvvs

Sunday, June 2, 2019

ఇవి ఏమిటా ఈశాన్య రాష్ట్రాల వారి పెళ్ళి లా ఉంది అనుకుంటున్నారా



ఇక్కడ కొన్ని ఫోటోలు షేర్ చేశాను గదా..!ఇవి ఏమిటా ఈశాన్య రాష్ట్రాల వారి పెళ్ళి లా ఉంది అనుకుంటున్నారా..నిజమే.అరుణాచల్ ప్రదేశ్ లోని సింఘ్ ఫో అనే తెగ కి చెందిన ఒక డాక్టర్ యొక్క వివాహ తంతు ఇది.ఈయన పేరు గుం లాట్ ఆంగ్ మేయో..! బోర్డంసా అనే ఊరిలో గవర్న్మెంట్ హాస్పిటల్ లో వైద్యుని గా పనిచేస్తుంటారు.అది ఒక్కటే కాదు,మంచి రచయిత ఇంకా కార్టూనిస్ట్ కూడా.నార్త్ బెంగాల్ లోని ఓ మెడికల్ కాలేజీ లో వైద్య విద్య అభ్యసించినపుడు కలిగిన అనుభవాల ప్రాతిపదిక గా మూడు పుస్తకాలు రాశారు.సీక్వెల్స్ అన్నమాట. టైటిల్ "Once upon a time in college" .ఇవి అన్నీ అమెజాన్ లో దొరుకుతాయి.


వీటిలో మొదటి భాగానికి నా బ్లాగ్ లో రివ్యూ రాశాను.ఆ విధంగా ఆయన తో స్నేహం పెరిగి నా రాబోయే ఆంగ్ల కధల పుస్తకానికి వెనుక మాట రాసిన వారిలో ఒకరు అయినారు.భారదేశం లో ఎన్ని సంస్కృతులు..తెలుసుకుంటూ పోవాలేగాని..! అన్నట్లు ఈ సింఘ్ ఫో తెగ వారు అస్సాం,మేఘాలయ రాష్ట్రాల్లోను కొద్దిగా చైనా ,మైన్మార్ లోనూ ఉన్నారు.


Cover page of my forthcoming Book


Sunday, May 12, 2019

అదే ఈ దేశపు ఖర్మ ..!

ఈ మధ్య కాలం లో మొక్కలు బాగా నాటుతున్నారు.రోడ్లకి ఇరుప్రక్కలా..ఇంకా ఖాళీ ప్రదేశాలలోను...ఇళ్ళలోనూ..ఆఫీసుల లోనూ...!మంచిది,ఈ మాత్రం చైతన్యం రావడం బాగుంది.మానవాళి శ్రేయస్సు కోసం,భూమి శ్రేయస్సు కోసం ఇలా చేయడం మంచిదనే అవగాహన చిన్నారులనుంచి పెద్దవారి వరకు పెరిగింది.అయితే ఒకటి ఏమిటంటే రోడ్ల ప్రక్కన పెరిగిన మొక్కలు ఒక ఏడాదికో రెండేళ్ళకో కరంట్ వైర్లకి అడ్డు వస్తున్నాయనో ,బోర్డ్ లకి అడ్డు వస్తున్నాయనో నిష్కారణం గా నరికిపారేస్తున్నారు.మళ్ళీ మామూలే...ఇంకొన్ని రోజుల తర్వాత మళ్ళీ మొక్కలు వేయడం,మళ్ళీ పెరగ్గానే అడ్డుగా ఉన్నాయనే నెపం తో నరికివేయడం.ఈ ప్రక్రియ ఇలా నిరంతరాయం గా కొనసాగుతూనే ఉన్నది.దీనివల్ల ఎవరకి ప్రయోజనం..?

ఇంకో విషయం ఏమిటంటే వేసే మొక్కలు కూడా తురాయి లాంటి వాటిని వేస్తున్నారు.అవి త్వరగా పెరిగే మాట వాస్తవమే కాని వేసవి రాగానే అసలు ఆకులు ఉండవు.అన్నీ రాలిపోతాయి.ఏ మాత్రం గాలి దుమ్ము వచ్చినా విరిగి పోతాయి.ఏమిటికి ఇవి..చూసి ఆనదించేందుకు తప్పా..! నేను పూనా లోనూ,మళ్ళీ మైసూరు  లోనూ చూశాను.చెట్లని కాపాడుకునే విధానాన్ని.ప్రజల్లో కూడా మంచి అవగాహన ఉండి సహకరిస్తారు.కానుగ,వేప,నేరేడు,చింత ఇలాటి పెద్ద వృక్షాలు పెంచడం ఎంతో అవసరం.వ్యపారస్తుల బోర్డ్లకి అడ్డు వచ్చినా ,వైర్లకి అడ్డు వచ్చినా,ఇళ్ళకి అడ్డువచ్చినా ఆ చెట్లని నష్టపరచకుండా విన్నూత్న ఐడియాల తో వాటిని ఉపయోగించుకోవడం అనేదాన్ని మనం ప్రపంచ వ్యాప్తంగా చూస్తున్నాం.అవి తెలియక కాదు గాని..అంత దాకా ఎందుకు కొట్టేస్తే పోలా భావం మన జనాల్లో పెరిగిపోయింది.

ప్రపంచం అంతా తిరుగుతున్నాం ఈ రోజున.ఒక కుగ్రామమై పోయింది ప్రపంచం.మన ఇంటిలో ఉన్నదాన్ని పదిలం గా చూసుకుంటాం.అదే సమాజానికి పనికి వచ్చే పనిని చేయాలంటే మాత్రం నిర్లక్ష్యం.అనేక దేశాల్లో కమ్మ్యునిటి సర్విస్ అనే భావన ఎంత ప్రబలంగా ఉందో దానిని ప్రజలు ఎంత చక్కగా అమలుపరుస్తారో అంతా తెలిసిందే.ఒక మంచి పని చేయడానికి కూడా తలమాసిన యవ్వారాలే మనదగ్గర, అదే ఈ దేశపు ఖర్మ ..!