Tuesday, June 11, 2019

నా ఇంగ్లీష్ కధల పుస్తకం e-book రూపం లో ఈరోజు నుంచి కినిగె లో లభ్యమవుతోంది

నా ఇంగ్లీష్ కధల పుస్తకం e-book రూపం లో ఈరోజు నుంచి కినిగె లో లభ్యమవుతోంది.దాని లింక్ ఇక్కడ ఇస్తున్నాను.ప్రయత్నించండి.చాలా మందికి ఒక అనుమానం రావచ్చును.ఎందుకని ఆంగ్ల భాష లో రాయడం,తెలుగు లో రాస్తే సరిపోదా అని.నాలోని కొన్ని భావాలను తెలుగు తెలియని వారి కి కూడా అందించాలనే నాలోని ఓ స్వార్ధమే వీటిని రాయించిందని చెప్పాలి.అంతే కాదు.రెండు భాషల్లో రాయడం పెద్ద వింతైన విషయం అని కూడా నేను అనుకోను.రెండు భాషల్లో రాసే వారు చాలా రాష్ట్రాల్లో ఉన్నారు.తెలుగు వారి లోనూ లేకపోలేదు గాని ఎందుకనో ఇంగ్లీష్ లో చదవడం అంత అవసరమా అనుకునేవాళ్ళూ బాగానే ఉన్నారు.

ఆసక్తి కొద్దీ ఇంగ్లీష్ సాహిత్యాన్ని అనేక ఏళ్ళ నుంచి చదువుతూ ఉంటే అనిపించింది ఏమంటే ప్రతి రచయిత కి తనదైన శైలి ఉంది.అలానే భారతీయులు ఆంగ్లం లో రాసినా దాని పరిమళం దానిదే.మనం ఇంగ్లీష్ వాళ్ళ మాదిరి గానే రాయాలని ఏమీ లేదు.మనవైన ప్రయోగాలు మనమూ చేయవచ్చును.అంత మాత్రం చేత బేసిక్ గా తెలుసుకోవలసిన విషయాలు తెలుసుకోవద్దని కాదు.నిరంతరం చదువుతున్నప్పుడు ఆ భాష లోని వ్యక్తీకరణ పరమైన సొగసులు ఆటోమేటిగ్గా తెలిసిపోతుంటాయి.దానికి కావాలసింది నిరంతర సాధనే.దగ్గరి దారులు ఏమీ లేవు.ముఖ్యం గా ఆసక్తి,అనురక్తి.అవి కావాలి.

ఆర్.కె.నారాయణ్ ని నా డిగ్రీ రోజులనుంచి చదువుతున్నాను.ఆయన కధ ఏది చదివినా అరె..ఇది ఇంగ్లీష్ అయినా ..మాతృభాష లానే భలే అర్ధమవుతున్నదే అనిపించేది.అలా మొదలుపెట్టి ఎంతమంది నో అలా చదువుకుంటూ పోతూనే ఉన్నాను.మాల్గుడి వలె మా వూరి ని కూడా బేస్ చేసుకొని కొన్ని కధలు రాయాలి.తెలుగు తెలియని వారికి కూడా అబ్బా ..ఈ ప్రదేశాన్ని చూడాలి అనిపించాలి ,చదివిన తరవాత! అనేది నా మనసు లో నాటుకుపోయింది. నేను చదివిన ప్రతి పుస్తకం నాకు ముడిసరుకు లా ఉపయోగపడింది.నాలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంచింది.నా అభిమాన రష్యన్ రచయిత చింగీజ్ ఐత్మతోవ్ కూడా ముందు ఆయన మాతృ భాష అయిన కిర్గిజ్ లో రాసి ఆ తర్వాత రష్యన్ భాష లో రాయడం మొదలు పెట్టాడు.అంటే ఒక భాష నుంచి ఇంకో భాష కి మారినా లోపల సరుకు ఉన్నప్పుడు అది ఎవరినైనా తప్పక ఆకట్టుకొంటుంది.

దీనికి తోడు నా దేశాటన లో భాగంగా అనేక ప్రదేశాల్ని,మనుషుల్ని చూసిన తర్వాత మన భావాన్ని విస్తృత బాహుళ్యానికి అందించాలంటే ఇంగ్లీష్ కి మించిన సాధనం లేదని అనిపించింది.ఇలాంటివి అన్నీ కలిసి నాచేత ఇంగ్లీష్ లో ఈ కధలు రాసే లా చేసినవి.నా అనుభవం లో తెలుసుకున్నది ఒకటి ఏమిటంటే ఇంగ్లీష్ లో చదివేటప్పుడు గాని,రాసేటప్పుడు గాని ఆ భాష లోనే ఆలోచన చేయాలి.అప్పుడు బ్రెయిన్ త్వరగా ఆకళింపు చేసుకుంటుంది.ప్రతి దానికి ఇది తెలుగు లో ఏమిటి అనుకుంటూ ఉంటే గందరగోళం కి గురి అవుతాము.ఇంకోటి...మనం ఇంగ్లీష్ పుస్తకం చదువుతున్నా ఓర్చలేక గేలి చేసేవాళ్ళు కొందరు.నిస్సహాయత తో ఏం చేయాలో అర్ధం గాక వాళ్ళ బాధ వాళ్ళది.ఏ భాష ని ద్వేషించవలసిన పని లేదు.ఎంతో అనుభవం మీద గాని అర్ధం కాదు.

సరే...ఇప్పుడు ఇక్కడ కినిగే లో దొరుకుతున్న ఈ బుక్ వెర్షన్ ని ఇక్కడ ఇస్తున్నాను.ప్రింటెడ్ బుక్ ఇంకొన్ని రోజుల్లో వస్తుంది.అది నవోదయా బుక్ హౌజ్  లో లభ్యం అవుతుంది.ఒక విశేషం ఏమిటంటే ..ప్రముఖ సాహితీతపస్వి ,చిత్రకారులు అయిన శ్రీ వాడ్రేవు చిన వీరభద్రుడు గారు నా ఈ పుస్తకానికి కవర్ పేజ్ బొమ్మ ని ఉదారం గా ఇవ్వడం నా అదృష్టం గా భావిస్తున్నాను.వారికి నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటున్నాను.భారతదేశం లోని ప్రతి రాష్ట్రానికి ఈ పుస్తకాన్ని పంపి కొంతమంది తోనైనా చదివింపచేయాలనేది కోరిక.చూద్దాము.ఆ పై వాని నడిపింపు.
Please Click here .

Thursday, June 6, 2019

Joseph Conrad నవలిక Heart Of Darkness గూర్చి కొన్ని మాటలు...!



94 పేజీల ఈ నవలిక తెలుగు లోకి అనువాదం చేయబడిందా లేదా అన్నది నాకు సరిగ్గా తెలియదు.కాని ఇంగ్లీష్ సాహిత్యం లో దీనికి ఓ ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉన్నది.యూరపు ఖండానికి చెందిన మార్లో అనే సాహస నావికుడు ఆఫ్రికా ఖండం లోని కాంగో పరివాహక ప్రాంతానికి  సాగించిన  ప్రయాణ అనుభవాల సమాహారమే ఈ రచన.ఈ మార్లో పాత్ర యే తన కధని ఉత్తమ పురుష లో చెప్పుకుపోతుంటాడు.థేంస్ నది లో నిలిచి ఉన్న ద నెల్లీ అనే స్టీమర్ లో ఈ కధ ని తన సహచర నావికులకి వినిపిస్తూ ఉంటాడు.వాళ్ళు ఆసక్తి గా వింటూ ఉంటారు.

ఈ మార్లో పాత్ర నూటికి నూరు పాళ్ళు రచయిత జీవితం నుంచి వచ్చినది గా చెప్పవచ్చు.ఎందుకంటే Joseph Conrad  కూడా నిజ జీవితం లో నావికుడిగా నే జీవించాడు.చిన్నతనం నుంచీ కూడా అతనికి ఒకటే డ్రీం ,సముద్రం మీద ప్రయాణిస్తూ రకరకాల దేశాలు చుట్టిరావాలనేది..! ఈయన స్వతహగా పోలండ్ దేశానికి చెందినా, తాను 19 వ యేట దాకా ఇంగ్లీష్ నేర్చుకోకపోయినా,ఆ తర్వాత ఆ భాష  నేర్చుకొని One of the greatest stylists  గా ఆంగ్ల సాహిత్యం లో ముద్రవేశాడు అంటే ఆయన ప్రత్యేకత ని గుర్తించవచ్చు.

అవి కాంగో ని బెల్జియం పాలిస్తున్న రోజులు.అక్కడి నుంచి ఏనుగు  దంతాలు ఇంకా విలువైన వనరులని తమ దేశానికి తరలిస్తుంటారు యూరోపియన్లు.ఆ కాంగో ఫ్రీ స్టేట్ లోకి వెళ్ళాలంటే చాలా దట్టమైన అడవుల గుండా ప్రయాణించాలి.కాంగో నది మీదా పడవ లపై ప్రయాణం చేయాలి.మార్లో తన ఆంటీ యొక్క రీమండేషన్ తో ఒక స్టీమర్ లో ఉద్యోగం సంపాయించి కాంగో లో ఉన్న Kartz ని కలవడానికి బయలుదేరతాడు.ఈ Kartz  కంపెనీ కి సంబందించి కీలకమైన వ్యక్తి.కంపెనీ అని అంటాడు తప్పా అది ఏ దేశానిది అనేది రచయిత దాటవేస్తాడు.మనం బెల్జియం కి చెందినది అని ఊహించవచ్చు.వాస్తవం లో జరిగిందీ అదే గదా.బెల్జియం రాజు లియోపాల్డ్-2 కాంగోని పాలించిన విధానం పరమ కౄరమైనది. అతను చెప్పిన పంటని ఇంటిలో పండించి ఇవ్వకపోతే నిర్దాక్షిణ్యం గా చేతులు నరికి పారేసేవాడు.

కాంగో లోని జనాభా ని సగానికి పైన ఈ లియోపాల్డ్ -2 మహానుభావుడే సం హరించాడు అంటే ఇక ఊహించుకోండి. సరే..మార్లో కొన్ని రోజులు ప్రయాణించి ఒక ప్రదేశం లోకి వస్తాడు.అదీ కాంగోలోనే. ఆ ఊళ్ళోనూ అంత అడవుల మధ్యా రైల్ రోడ్ వేయడానికి స్థానిక నల్లజాతీయుల్ని ఉపయోగించడం కనిపిస్తుంది.ఆ సందర్భం లో ఒక చోట మార్లో పాత్ర ఇలా అనుకుంటుంది' They were no colonists; their adminstration was merely a squeeze ,and nothing more,I suspect.They were conquerors,and for that you want only brute force - nothing to boast of,when you have it,since your strength is just an accident arising from the weakness of others."

 ఈ కాంగో లో ఇంకా లోపలికి ప్రయాణించాలి ఆ Kartz ని కలవాలంటే.ఈ లోపులో కంపెనీ కి చెందిన మేనేజర్ ని,అకౌంటెంట్ ని కలుసుకుంటాడు.ఒక రష్యన్ ని కలుసుకుంటాడు.అలాగే ఇక్కడ కి వచ్చి స్థానికుల చేతి లో మరణించిన స్వీడన్ కి చెందిన వ్యక్తుల గురించి రచన లో చెబుతాడు.దీనిని బట్టి మనకి అర్ధం అయ్యేదేమంటే యూరోపియన్ లు ఏ దేశం వారు అయినా సరే,నల్ల వారు లేదా యూరోపియనేతర జాతులని కొల్లగొట్టే విషయం లో  కలిసికట్టుగా నే పనిచేస్తారు.వారిలో తేడాలు వచ్చినపుడే ప్రపంచ యుద్ధాలు జరిగినవి.

Kartz కి ఆ ప్రాంతం లో గొప్ప పలుకుబడి ఉంటుంది.బోట్ లో ఈయన దగ్గరకి మార్లో వస్తున్నపుడు స్థానికులు బాణాలు వేస్తారు.అయితే బోట్  విజిల్ ని గట్టిగా వేసేసరికి పారిపోతారు.తుపాకులు గట్రా ఉన్నాయేమోనని.సరే..ఎలాగో Kartz ని కలుస్తాడు.అదే సమయం లో అతని ఆరోగ్యం చెడిపోతుంది.తన దగ్గర ఉన్న ముఖ్య పత్రాల్ని,ఫోటోల్ని యూరప్ లో ని తన fiancee  కి ఇవ్వవలసింది గా కోరి చనిపోతాడు.మార్లో తన మీద ఎవరు ఎందుకు దాడి చేశారా అని కూపీ లాగితే మేనేజర్ ద్వారా తెలిసింది ఏమంటే ఈ Kartz మహాశయుడే అని తేలుతుంది.సరే..చనిపోయాడుగా ..అని ..అదేం మనసు లో ఉంచుకోకుండా యూరపు చేరిన తర్వాత Kartz యొక్క ఫియాన్సీ కి అందజేస్తాడు. ఆమె ఎంతో బాధపడి తన గురించి చివరి నిమిషం లో ఏమైనా చెప్పాడా అని అడగ్గా ..ఆమె పేరునే స్మరించినట్లు చెబుతాడు.నిజానికి అతని చివరి మాటలు వేరే ఉంటాయి.Kartz కి ఆ కాంగో లో ఓ నల్లజాతి ఉంపుడుగత్తె కూడా ఉంటుంది.ఈయన తన ప్రియురాల్ని ఆమె అనుమతి తో పెళ్ళిచేసుకోవాలని ఆ యూరపు లో ఉన్నపుడు భావించగా ఆస్థి పాస్తులు లేవని ఆమె వైపు బంధువులు ఇతడిని నిరాకరిస్తారు.కనక కాంగో పోయి దంతాలు ఇంకా మిగతావి స్మగ్లింగ్ చేసి బాగా సంపాదించాలని ఆఫ్రికా ఖండానికి వస్తాడు.కంపెనీ ఇతను కొట్టే చిలక కొట్టుళ్ళని గమనించి చనిపోయేలా ప్లాన్ చేసి సఫ్లం అవుతుంది.ఇదీ స్థూలం గా కధ.

Joseph Conrad శైలి బిగువు గా ఉండి ఒకటికి రెండుసార్లు చదవాలి కొన్నిచోట్ల.అతని అసలు అంతరార్ధం గ్రహించడానికి.ఆఫ్రికన్ల పైన నాటి యూరోపియన్ ల దోపిడిని చిత్రించిన నవలిక గా చెప్పాలి.అయితే రచయిత రెండు పక్షాల్లో ఎవరిని సమర్దించాడు లేదా వ్యతిరేకించాడు అంటే చెప్పడం అంత సులువు కాదు.ఒక డాక్యుమెంట్ లా నే రాశాడు అంటాను నేనైతే..!అయితే దానిలో ఒకింత హాస్యం ,భయానకం,కారుణ్యం ఇలా కొన్ని రసాలు అగుపిస్తాయి.Colonial ruling లో కింది స్థాయి ఉద్యోగులు ఎలా ఉంటారు,వారు స్థానికుల తో ఎలా వ్యవహరిస్తారు అనేది తెలుస్తుంది. ఆఫ్రికా అనగానే మన సినిమాల్లోనూ ఇంకా ఇతర మాధ్యమాల్లోనూ వారి నల్లని రూపాన్ని గేలి చేస్తూ వ్యాఖ్యానిస్తుంటారు గాని అక్కడి చరిత్ర చదివితే మనలో లేని కొన్ని గొప్ప లక్షణాలు వారి లో ఉన్నట్లు అనిపించినాయి.ఉదాహరణకి ఇథియోపియా లాంటి దేశం ఏ రోజున యూరపు కి తలవంచలేదు.పైగా ఇటలీ లాంటి యూరోపియన్ శక్తుల్ని యుద్ధం లో ఓడించారు.ఎంతో లోతు కి పోతే తప్పా కొన్ని బయటకి పెద్ద గా ప్రాచుర్యం పొందవు,కొన్ని కారణాల వల్ల..!

ఇలాంటి రచనలు చదివినప్పుడల్లా నాకు ఒక అనుమానం వస్తూ ఉంటుంది.మన దేశం లో క్రీమీ లేయర్ గా చెప్పుకుంటూ తమ చరిత్రల్ని ఇబ్బడి ముబ్బడిగా ప్రచారం చేసుకునే జాతులు ఎందుకని విదేశీ శక్తుల్ని నిరోధించడం లో విఫలమైనాయి.కేవలం తమ దేశం లో తమకన్నా దిగువ స్థాయి లో ఉన్న సోదరుల పై  దాష్టీకం చేయడం లో తప్పా తమ ప్రతాపాల్ని విదేశీ శక్తులపై చూపలేకపోయాయి.మనల్ని మనం ఆత్మ విమర్శ చేసుకోనంతకాలం ప్రత్యక్షం గానో పరోక్షం గానో విదేశీ శక్తులకి బానిసలుగా ఉండవలసిందే. --Murthy Kvvs

Sunday, June 2, 2019

ఇవి ఏమిటా ఈశాన్య రాష్ట్రాల వారి పెళ్ళి లా ఉంది అనుకుంటున్నారా



ఇక్కడ కొన్ని ఫోటోలు షేర్ చేశాను గదా..!ఇవి ఏమిటా ఈశాన్య రాష్ట్రాల వారి పెళ్ళి లా ఉంది అనుకుంటున్నారా..నిజమే.అరుణాచల్ ప్రదేశ్ లోని సింఘ్ ఫో అనే తెగ కి చెందిన ఒక డాక్టర్ యొక్క వివాహ తంతు ఇది.ఈయన పేరు గుం లాట్ ఆంగ్ మేయో..! బోర్డంసా అనే ఊరిలో గవర్న్మెంట్ హాస్పిటల్ లో వైద్యుని గా పనిచేస్తుంటారు.అది ఒక్కటే కాదు,మంచి రచయిత ఇంకా కార్టూనిస్ట్ కూడా.నార్త్ బెంగాల్ లోని ఓ మెడికల్ కాలేజీ లో వైద్య విద్య అభ్యసించినపుడు కలిగిన అనుభవాల ప్రాతిపదిక గా మూడు పుస్తకాలు రాశారు.సీక్వెల్స్ అన్నమాట. టైటిల్ "Once upon a time in college" .ఇవి అన్నీ అమెజాన్ లో దొరుకుతాయి.


వీటిలో మొదటి భాగానికి నా బ్లాగ్ లో రివ్యూ రాశాను.ఆ విధంగా ఆయన తో స్నేహం పెరిగి నా రాబోయే ఆంగ్ల కధల పుస్తకానికి వెనుక మాట రాసిన వారిలో ఒకరు అయినారు.భారదేశం లో ఎన్ని సంస్కృతులు..తెలుసుకుంటూ పోవాలేగాని..! అన్నట్లు ఈ సింఘ్ ఫో తెగ వారు అస్సాం,మేఘాలయ రాష్ట్రాల్లోను కొద్దిగా చైనా ,మైన్మార్ లోనూ ఉన్నారు.


Cover page of my forthcoming Book


Sunday, May 12, 2019

అదే ఈ దేశపు ఖర్మ ..!

ఈ మధ్య కాలం లో మొక్కలు బాగా నాటుతున్నారు.రోడ్లకి ఇరుప్రక్కలా..ఇంకా ఖాళీ ప్రదేశాలలోను...ఇళ్ళలోనూ..ఆఫీసుల లోనూ...!మంచిది,ఈ మాత్రం చైతన్యం రావడం బాగుంది.మానవాళి శ్రేయస్సు కోసం,భూమి శ్రేయస్సు కోసం ఇలా చేయడం మంచిదనే అవగాహన చిన్నారులనుంచి పెద్దవారి వరకు పెరిగింది.అయితే ఒకటి ఏమిటంటే రోడ్ల ప్రక్కన పెరిగిన మొక్కలు ఒక ఏడాదికో రెండేళ్ళకో కరంట్ వైర్లకి అడ్డు వస్తున్నాయనో ,బోర్డ్ లకి అడ్డు వస్తున్నాయనో నిష్కారణం గా నరికిపారేస్తున్నారు.మళ్ళీ మామూలే...ఇంకొన్ని రోజుల తర్వాత మళ్ళీ మొక్కలు వేయడం,మళ్ళీ పెరగ్గానే అడ్డుగా ఉన్నాయనే నెపం తో నరికివేయడం.ఈ ప్రక్రియ ఇలా నిరంతరాయం గా కొనసాగుతూనే ఉన్నది.దీనివల్ల ఎవరకి ప్రయోజనం..?

ఇంకో విషయం ఏమిటంటే వేసే మొక్కలు కూడా తురాయి లాంటి వాటిని వేస్తున్నారు.అవి త్వరగా పెరిగే మాట వాస్తవమే కాని వేసవి రాగానే అసలు ఆకులు ఉండవు.అన్నీ రాలిపోతాయి.ఏ మాత్రం గాలి దుమ్ము వచ్చినా విరిగి పోతాయి.ఏమిటికి ఇవి..చూసి ఆనదించేందుకు తప్పా..! నేను పూనా లోనూ,మళ్ళీ మైసూరు  లోనూ చూశాను.చెట్లని కాపాడుకునే విధానాన్ని.ప్రజల్లో కూడా మంచి అవగాహన ఉండి సహకరిస్తారు.కానుగ,వేప,నేరేడు,చింత ఇలాటి పెద్ద వృక్షాలు పెంచడం ఎంతో అవసరం.వ్యపారస్తుల బోర్డ్లకి అడ్డు వచ్చినా ,వైర్లకి అడ్డు వచ్చినా,ఇళ్ళకి అడ్డువచ్చినా ఆ చెట్లని నష్టపరచకుండా విన్నూత్న ఐడియాల తో వాటిని ఉపయోగించుకోవడం అనేదాన్ని మనం ప్రపంచ వ్యాప్తంగా చూస్తున్నాం.అవి తెలియక కాదు గాని..అంత దాకా ఎందుకు కొట్టేస్తే పోలా భావం మన జనాల్లో పెరిగిపోయింది.

ప్రపంచం అంతా తిరుగుతున్నాం ఈ రోజున.ఒక కుగ్రామమై పోయింది ప్రపంచం.మన ఇంటిలో ఉన్నదాన్ని పదిలం గా చూసుకుంటాం.అదే సమాజానికి పనికి వచ్చే పనిని చేయాలంటే మాత్రం నిర్లక్ష్యం.అనేక దేశాల్లో కమ్మ్యునిటి సర్విస్ అనే భావన ఎంత ప్రబలంగా ఉందో దానిని ప్రజలు ఎంత చక్కగా అమలుపరుస్తారో అంతా తెలిసిందే.ఒక మంచి పని చేయడానికి కూడా తలమాసిన యవ్వారాలే మనదగ్గర, అదే ఈ దేశపు ఖర్మ ..! 

Wednesday, May 8, 2019

ఇదిగో ఈ పుస్తకం చదివిన తర్వాత నాకు కలిగిన అనుభూతి అది.



భారతీయ సాహిత్యాన్ని సుసంపన్నం చేసిన గొప్ప రచయితల లో మనోజ్ దాస్ ఒకరు.తన మాతృ భాష ఒడియా లోనూ ఇంకా ఆంగ్లం లోనూ సమానమైన ప్రతిభ తో రచన చేసి రెండు భాష ల లోను పాఠకుల ను అలరించి తనకి ఓ ప్రత్యేకమైన స్థానాన్ని సంపాదించుకున్నారు.గతం లో ఆయన రాసిన Mystery of the missing cap అనే కధా సంపుటి పైన ఇంకా Bulldozers అనే నవలిక మీద నేను నా అభిప్రాయాల్ని రాసిఉన్నాను.ఇప్పుడు ఆయన ఆత్మకధ అనదగిన మరియొక పుస్తకం Chasing the Rainbow (Growing up in an Indian village) మీద కొన్ని మాటలు రాస్తాను.

మనోజ్ దాస్ 1934 లో శాంఖరి అనే ఓ గ్రామం లో జన్మించారు.ప్రస్తుతం అది బాలాసోర్ జిల్లా లో ఉన్నది. సముద్రం పక్కనే ఉన్న ఆ చిన్న ఊరి లోను,ఆ తర్వాత ఆ పక్కనే ఉన్న జమాల్ పూర్ ,జలేశ్వర్ లోనూ ప్రాధమిక మరియు ప్రాధమికోన్నత విద్య ని అభ్యసించారు.తనకి జ్ఞాపకం ఉన్నంత వరకు ఆ వయసు లో తను చూసిన జీవితాన్ని ఈ పుస్తకం లో వివరించారు.అవి బ్రిటిష్ వారు పాలిస్తున్న రోజులు.అప్పటి గ్రామీణ వ్యవస్థ ఎలా ఉండేది,ఏ విధమైన పద్ధతులు వివిధ రంగాల్లో కొనసాగేవి మనము కళ్ళకి కట్టినట్లుగా తెలుసుకోవచ్చును.

దీనితో బాటుగా అప్పటి సంస్థానాధీశుల పోకడలు , బ్రిటీష్ అధికారులకి వారు ఇచ్చే అలవిమాలిన గౌరవం కొన్ని సార్లు నవ్వు తెప్పిస్తే మరి కొన్ని సార్లు అయ్యో అనిపిస్తుంది.మనోజ్ దాస్ గారి కుటుంబం పెద్ద భూస్వామ్య వర్గానికి చెందినది కావడం వల్ల ఆ శాంఖరి గ్రామం లోనూ మిగతా చుట్టు పక్కల గ్రామాల్లోనూ ఏ లోటు లేకుండానే గడిచినట్లు చెప్పవచ్చు.విద్యార్జన చేసే సమయం లో స్కూల్ లోనూ,హాస్టల్ లోనూ తనకి ఎదురైన అనుభవాలను ఎంతో రమ్యమైన శైలి లో చెప్పారు.మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం జరిగే ఆ రోజుల్లో స్కూల్ లో దానిగురించి చర్చించుకోవడం మళ్ళీ దాంట్లో ఓ మేష్టారు జపాన్ దేశ అభిమానిగా ఉండి ఆ దేశమే గెలుస్తుందని పందెం వేయడం ఆ రోజుల్లోకి అలా తీసుకువెళతాయి ఇలాటి సన్నివేశాలు..!

ఈ గ్రామం బెంగాల్ కి బోర్డర్ లో ఉండడం వల్ల అందరికి బెంగాలీ భాష వస్తుంది.కలకత్తా కి వెళ్ళి వచ్చిన వాళ్ళు అక్కడి ఫేషన్ లను అనుసరించడం గురించి చెబుతారు.దాస్ గారి నాన్నగారు కలకత్తా లో ఇల్లు కొందామని వెళ్ళి ఎలా మోసపోయింది వివరించారు.అదే సమయం లో బెంగాలీ బాబు ల సంగీత అభిమానాన్ని చెబుతూ ఇంకో కోణాన్ని చూపుతారు.ఆనాటి స్థానిక రాజుల గురించి చెపుతూ ఇంగ్లీష్ లో మాట్లాడడం అనేది ఒక ప్రిస్టేజ్ ఇష్యూ గా ఉండేది...దాస్ గారికి పరిచయం ఉన్న ఓ యువరాజా వారు ఇంగ్లీష్ తప్ప లోకల్ భాష అసలు మాట్లాడేవాడు కాదుట..అవతలవారికి అర్ధం గాకపోయినా సరే ముందు ఇంగ్లీష్ లో చెప్పి ..ఆ తర్వాత స్థానిక భాష లో చేపేవాడట.

అలాగే సముద్రం సమీపం లో ఉండే ప్రాంతాల యొక్క సొగసు,అదే సమయం లో తుఫాన్లు వచ్చినప్పుడు వారి పాట్లు ఇందులో చదివి తెలుసుకోవచ్చు.రచయిత యొక్క ఇంటి లో మూడుసార్లు దొంగలు పడి దోచుకోవడం అప్పటి స్థితిగతులు అవన్నీ వివరించారు.స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన రోజున వీరి బడి లో జరిగిన సంబరాలు, ఏ విధంగా హార్మనీ వాయించుకుంటూ పాటలు పాడి ఆనందించినది వివరించారు.ఇవనే కాదు ఇంకా అనేకం ఉన్నాయి.రమారమి 160 పేజీల్లో,చాప్టర్ల వారీ గా విభజించి ఆనాటి ఆయా ప్రాంతాల జీవన సౌరభాల్ని ఈ పుస్తం లో అందించారు.బ్రిటీష్ ఇండియా లో మన దేశం లో ని వివిధ ప్రాంతాలు ఎలా ఉండేవో తెలుసుకోవాలంటే ఇలాంటి పుస్తకాలు వచ్చినపుడే గదా తెలుసుకోగలం.చరిత్ర ని బోరు కొట్టే ఓ సబ్జెక్ట్ గా కాకుండా ఆసక్తి గా చదివే అంశం గా కూడా చెప్పవచ్చును.ఇదిగో ఈ పుస్తకం చదివిన తర్వాత నాకు కలిగిన అనుభూతి అది.

--Murthy Kvvs

Sunday, April 28, 2019

"జెర్సీ" సినిమా గురించి రెండు మాటలు..!



ఎంతో బాగుంది అని టాక్ వస్తేనో,ఎవరైనా ఒక సినిమా గురించి ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావిస్తేనో ఈ మధ్య కాలం లో సినిమాలు చూడటం జరుగుతోంది.అదీ ఒక్కోసారి కుదరటలేదు కూడా ..పెద్ద రిగ్రెట్స్ కూడా ఉండవనుకోండి.ఇటీవలనే కొన్ని రోజుల క్రితం ఈ జెర్సీ అనే సినిమా ని చూడటం జరిగింది.ఈ సినిమా ముందుకు పోతున్న కొద్దీ ఒక నవల చదివిన చందం గా అనిపించసాగింది.కొన్ని చోట్ల బోరు గా ,బోలు గా ఉండి మళ్ళీ అంత లోనే ప్రేక్షకుడి ని కదిలిస్తూ సాగిపోయింది.కొన్ని హృదయాన్ని కదిలించే సన్నివేశాలు చక్కగా చిత్రీకరించారు.మొత్తం గా చెప్పాలంటే ఇది దర్శకుని సినిమా...ఆ తర్వాత అందరిదీ.

సెంట్రల్ పాయింట్ చెప్పాలంటే అన్ కండిషనల్ లవ్ అనేది మనుషులను ఏ విధంగా ఉత్తేజపరుస్తుంది ,ఏ త్యాగానికైనా ఎలా ప్రేరేపిస్తుంది అనేది అంతర్లీనంగా చెప్పబడింది.కొడుకు ని కోపం తోనూ నిష్కారణం గా తన మీద తనకి వచ్చే ఉక్రోషం తోనూ కొట్టినప్పటికీ ,ఇంకా ప్రపంచం తనని చూసే వైనం తెలిసినప్పటికీ వాటితో సంబంధం లేకుండా ఆ చిన్న హృదయం తనపై చూపే ప్రేమ హీరో ని కదిలించడం అనేది చూసేవారిని కదిలింపచేస్తుంది.ఉద్యోగం పోయి ఇలాంటి బాధల్ని అనుభవిస్తూ బయటకి చెప్పుకోలేని స్థితి లో ఉండే వారిని మనం నిజజీవితం లో ఎంతో మందిని చూస్తాము.ఒక చిన్న మొత్తం కోసం ప్రపంచం మొత్తాన్ని దేబిరించినా దొరకని రోజులు ఉంటాయి.ఎత్తు పల్లాలు ఎంత వారికీ సహజం.వాటిని అన్నిటిని అర్ధం చేసుకొని సినిమా గా అనువాదం చేయడం గొప్ప విషయం.

కొన్ని సీన్లు కన్నీళ్ళు తెప్పించేవి గానూ ఉన్నాయి.ఈ మధ్య కాలం లో ఈ తరహా చిత్రం ఇదే అని చెప్పవచ్చు.జెర్సీ కొనడానికి 500 కోసం చేసే ప్రయత్నం,తన ఉద్వేగాన్ని వ్యక్తం చేయడానికి కదులుతున్న రైలు సౌండ్ ని ఎంచుకోవడం,తన పేరు లిస్ట్ లో చూసుకోడానికి కూడా భయపడుతూ దూరం గా నిలబడిపోవడం,అంతలోనే ఇంకో వ్యక్తి ఇతడిని చూసి చిన్నగా నవ్వడం ,అప్పుడు చూసుకోవడం ఇలా ఇంకా కొన్ని సన్నివేశాలు ఎంతో చక్కగా ఉండి అలరిస్తాయి.అయితే కొన్ని చోట్ల మరీ నసిగినట్లుగాను,ఏ భావం లేనట్లు గా ఉండడం ..అవసరమైన చోట కూడా ...అలా పాత్రలు బిహేవ్ చేయడం అసంతృప్తి గా అనిపించినా అవి పెద్ద గా నిరాశ పరచవు ప్రేక్షకుడిని.ఈ టైప్ దాన్ని అండర్ ప్లే అంటారు గాని కొన్ని సార్లు అది ఓకే.

సత్యరాజ్ కి ఇంకా చిన్న కుర్రాడు రోనీ కి ఎక్కువ మార్కులు వేశాను.ఆ పిమ్మట నాని,హీరోయిన్ శ్రద్ధ కి.ఇక మిగతా క్రూ ఓ.కె.నన్ను చెప్పమంటే ఏ కొత్తవాళ్ళు దీంట్లో హీరో హీరోయిన్ లు గా నటించినా సినిమా ఇదే విధంగా హిట్ అయి ఉండవచ్చు.కొత్తవాళ్ళు అయితే టాక్ బయటకి రావడానికి కొద్ది సమయం పట్టేది.అది వేరే విషయం.చాన్నాళ్ళకి మెదడు ఒక్కదానితోనే కాక హృదయం తో కూడా ఆలోచించి తీసిన సినిమా గా అనిపిస్తుంది.ఒక వెంటాడే సినిమా ని చూసిన తర్వాత ,ఆ సినిమా చూసి వస్తూంటే మనసు  లోపల అంతా ఖాళీ అయి నిశబ్దం అయిన అనుభూతి కలుగుతుంది.జెర్సీ కూడా అటువంటిదే.తెలుగు సినీ చరిత్ర లో ఆణిముత్యాల వంటి సినిమాల్లో ఇది ఒకటి గా నిలిచిపోతుంది.   

Sunday, April 21, 2019

ఏనుగుల వీరాస్వామి గారి కాశీయాత్ర పుస్తకం గురించి నాలుగు మాటలు (రెండవ మరియు చివరి భాగం)



వీరాస్వామి గారు 1836 లో మరణించారు.ఆయన రాసిన ఈ లేఖాపూర్వక యాత్రా సాహిత్యమంతా 1838 లో ఆయన మిత్రుడు పిళ్ళై మొదటిగా వెలుగు లోకి తెచ్చారు.ముందు తమిళం లోను ,ఆ తర్వాత మరాఠి భాష లోనూ వెలువడి పాఠకుల  ని ఎంతో ఆకర్షించింది.నాగపూర్ రెసిడెంట్ గా ఉన్న అధికారి ఇంకా కొంతమంది దీన్ని ఇంగ్లీష్ లోకి తేవడానికి ప్రయత్నించారు.అయితే అంతకుముందే తానే దీన్ని ఇంగ్లీష్ లో కి అనువదించాలని వీరాస్వామి కొన్ని భాగాలు అనువదించి అనారోగ్య కారణం చేత విరమించుకుని వారి బంధువు అయిన వెన్నెలకంటి సుబ్బారావు చేత పూర్తి చేయించాలని అనుకున్నా కొన్ని కారణాల వలన వీలుపడలేదు.

దాదాపు గా అయిదు భాషల్లో వీరాస్వామి గారు  తన భావావేశం లో రాసిన ఈ యాత్రా సాహిత్యాన్ని ఒక పద్ధతి గా పెట్టి అందరకీ సులభం గా అర్ధమయ్యే రీతి లో మన ముందు కి ఇప్పుడు తెచ్చిన మాచవరపు ఆదినారయణ గారు బహు ప్రశంసనీయులు.గతం లో కొన్ని వెర్షన్లు రాకపోలేదు కాని దీనికి గల రీడబిలిటి గొప్పది.అలాగని వీరాస్వామి యొక్క ఆత్మ ని ఆయన ఎక్కడా చిన్నబుచ్చలేదు.పుస్తకం చదువుతుంటే ఆ మూల కర్త యే మన ముందు కూర్చొని మాటాడుతున్నట్లు ఉంటుంది.ప్రపంచాన్ని చూడటం లో,వ్యాఖ్యానించడం లో వీరాస్వామి గారి దృస్టి అచ్చెరువు కొలుపుతుంది.దాన్ని గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే.

ఉదాహరణకి 273 పేజీ లో ఇలా అంటారు. "ఎందుకు ఇలా ఖర్చు చేస్తున్నారు..?అని అందరూ అడుగుతూ ఉంటారు."తన డబ్బు తనకి నచ్చిన విధంగా ఖర్చు పెట్టకుండా మరణించడం వలన ప్రయోజనం ఉండదు" అని ధృఢంగా నమ్ముతాను. నేను సుప్రీం కోర్ట్ లో ఉండి ఎన్నెన్నో మరణ శాసనాలు(వీలునామాలు) చదివాను. వారు తమ తరువాత జరుగవలసిన పనుల గురించి రాసి మరణిస్తారు.అయితే వారు చెయ్యమని చెప్పిన పనులు వారి వారసులు ఎవరూ చేయలేదు.పైగా ఆ వారసులందరూ తమ ఇష్టం వచ్చినట్లుగా ప్రవర్తించారు.అలా నా జీవితం లో జరుగకూడదు.....అందువలన నా మనసు కి నచ్చిన విధం గా నా ధనాన్ని ఖర్చు పెట్టుకుంటాను అనే నిర్ణయం తీసుకున్నాను...నా జీవితం నాకు ఇచ్చిన ప్రశ్నాపత్రానికి సమాధానాలు చెప్పుకుంటూపోతున్నాను. ఆ ఈశ్వరుడి భాషని నాకు అర్ధమైనంత వరకూ అనువాదం చేసుకున్నాను.అదే చాలు నా జీవితానికి.." అంటారు.

ఇంకోటి ఏమంటే ఈ పుస్తకం లో ప్రస్తావించిన ఉప్పాడ బోయీలు ...వారు నన్ను ఎంతో ఆలోచింపజేశారు.ఇంత మహా ప్రయాణం ని విజయవంతం గా పూర్తి జేశారూ అంటే వాళ్ళ రెక్కల కష్టం ఎంత ఉన్నదో గదా..!ఇంతా జేసీ వాళ్ళ గురించి రాయకుండా ఎలా ఉంటాడు ఆయన..? ఉప్పాడ ఇంకా పరిసర గ్రామాలకి చెందిన ఈ బోయీలు తల్చుకుంటే భూమండలం అంతా తిరిగిరావచ్చును అంటాడు వీరాస్వామి.వీరు ఎంతో కష్టజీవులు.అయితే మద్యపానానికి వాటికి అలవాటు పడి అప్పులు చేసి,జీవిక కోసం దూర ప్రాంతాలైన చెన్నపట్నం వంటి పట్నాలకి వెళ్ళి బోయీలు గా పనిచేస్తూ బ్రతుకుతుంటారు.ఇంటి నుంచి పారిపొయి మళ్ళ్ళీ రమ్మన్నా రాకుండా ఈ విధంగా జీవితం గడుపుతుంటారు.ప్రయాణం లో వీరికి అనారోగ్యం చేసినా వీరికి తన వద్దనున్న మందులు ఇచ్చి వీరాస్వామి గారు ఆదుకున్నాడు.కొంతమంది కి బాగోలేనప్పుడు వారి బదులు ఇంకోళ్ళని రిక్రూట్ చేసుకోవడం అలా ఉంటుంది..వీరికి అయ్యే ఖర్చులు అన్నీ ఆయనే పెట్టుకున్నాడు.ప్రభువెక్కిన పల్లకి కాదోయ్,అది మోసిన బోయీలెవ్వరు అనే శ్రీ శ్రీ మాటలు గుర్తుకు రాకమానవు.వీరి గురించి ఇంకా ఎక్కడైన ఎవరైనా పరిశోధన చేశారా అనే సంశయం నాకు వచ్చింది.
ఆ రోజుల్లో నెల్లూరు ప్రాంతం వేశ్యావృత్తికి చెందిన వారికి మిరాశి గా ఉండడం గమనించవచ్చు.గోదావరీ పరీవాహ ప్రాంతం లో భూ వసతి లేని బ్రాహ్మలు లేరు.మేజువాణీలు అవీ సరే.వీరాస్వామి గారి బందువర్గమైన కొచ్చెర్లకోట జమీందారుల ఇళ్ళకి వచ్చినపుడు వారు చేసిన సన్మానాలు గురించి రాస్తూ ఆ నృత్యకారిణులని దారుణం గా అంత సేపు నిలబెట్టి ఉంచడం దారుణం అంటాడు.ఓఢ్ర పండితుల సంస్కృత పాండిత్యం గౌడ దేశీయుల తో పోల్చితే చాలా గొప్పది.కళింగ ప్రాంతం లో ఆ రోజుల్లోని బందిపోట్ల భయం.నాగ్ పూర్ ప్రాంతం దాటిన తర్వాత చెట్లకి వేలాడ దీసి ఉన్న శవాలు...దొంగలకి వార్నింగ్ మాదిరి గా వేలాడదీసిన తెల్ల దొరలు.ఇలా ఎన్నో..ఎన్నో ..విషయాలతో ఎక్కడా రవంత బోరు కొట్టకుండా పుతకం అలా సాగిపోతుంది.

మనకాలపు మహా యాత్రికుడు ఆదినారాయణ గార్కి ఒక సెంటిమెంట్ ఉందీ వీరాస్వామి గారి తో..!సరిగ్గా ఈయన మే 18 న జన్మిస్తే,అదే రోజున వీరాస్వామి తన యాత్ర కి శ్రీకారం చుట్టాడు.అంతే కాదు తిరుగు ప్రయాణం లో ఆయన వీరి యొక్క జన్మస్థలం మీదుగా అమ్మనబ్రోలు వెళ్ళి అక్కడ సత్రం లో బస చేయడం విశేషం.ఆ రకంగా భారత యాత్రా సాహిత్యానికి పితామహుడైన వీరాస్వామి ఆయా ప్రాంతాలతో తన అనుబంధాన్ని కొనసాగిస్తూనే ఉన్నాడు.ఇప్పుడు మనం రాయలసీమ,ఆంద్ర,తెలంగాణా అని చెప్పుకుంటున్న తెలుగు ప్రాంతాలు ఈ పుస్తకం లో అనేక రంగుల తో దర్శనమిస్తాయి.అప్పుడు ప్రస్తావించిన చాలా ఊళ్ళని గుర్తుపట్టినపుడు థ్రిల్లింగ్ గా అనిపించకమానదు.

ఇక బ్రౌన్ ఎందుకు ఈ యాత్రా పొత్తాన్ని ముద్రించలేదు అని సందేహం గదా ..?ఆ రోజుల్లో ఆయన బందరు మేజిస్ట్రేట్ గా పనిచేస్తున్నాడు.ఈ యాత్రంతా చేసి వచ్చి రాత ప్రతి ని సాపు చేసి బ్రౌన్ కి పంపితే చాన్నాళ్ళు ఉంచుకొని  మద్రాస్ లో ఓ లైబ్రరీ కి ఇచ్చి వెళ్ళిపోతాడు.వీరాస్వామి కి కూడా సందేహం వచ్చి తన ప్రతి లో ఏమన్నా తప్పు రాశానా అని సరి చూసుకుంటే ఓ పొరబాటు తెలుస్తుంది.తాను యాత్ర లో భాగంగా బ్రౌన్ దొరని కలిసి ఆయన ఆతిధ్యం స్వీకరించినప్పటికీ ఆ ప్రస్తావన ఏదీ పుస్తకం లో రాయలేదు.అయితే దానికీ ఓ కారణం ఉన్నది.తన తమ్ముడు కి ఉద్యోగం వేయించమని ఈ సంధర్భం గా కోరుతాడు.ఇవన్నీ వ్యక్తిగత సంగతులు గదా అని పుస్తకం లో రాయడు.సరిగ్గా అక్కడే బ్రౌన్ మనసు బాధపడి ఉంటుంది.

అయితే ఆయన మిత్రులు అంతా కలిసి పుస్తకం మేము ముద్రిస్తాము అని అన్నా వీరాస్వామి తిరస్కరిస్తాడు.ఏనాటికైనా దీన్ని బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం గుర్తించి ప్రచురిస్తేనే నాకు నిజమైన గౌరవం అని చెబుతాడు.ఆయన చివరి మాటలు కొన్ని ఇక్కడ పొందుపరిచి ఇక నేను కూడా ముగిస్తాను.

"నిన్నటి నుండి నా పరిస్థితి ఏమీ బాగా లేదు(1836,అక్టోబర్ 3), ..ఈ సాయంత్రం నీరెండలో కూర్చుంటే కొంచెం ఫర్వాలేదు అనిపిస్తూ ఉంది.ఈ నవరంధ్రాల పంజరం లోని చిలుక ఎగిరిపోయే సమయం వచ్చింది అనుకుంటున్నాను.జీవితం లో అనుకొన్న పనులన్నీ చేయగలిగాను.నా పుస్తకం ముద్రణ జరిగి ఉంటే ఆ సంతోషం తో మరి కొన్నాళ్ళు జీవించి ఉండేవాడినేమో !అయినా నాకు తృప్తి గానే ఉంది.నా జీవితం లెక్క లో నాకు సున్నా వచ్చింది.అదృష్టవంతుణ్ణి.జన్మరాహిత్యం కలుగజేయమని ఆ ఈశ్వరుణ్ణి వేడుకుంటున్నాను.కాశీయాత్రికులకి నా పుస్తకం ఒక కరదీపిక లాగా ఉంటే చాలు...దేవుడు నాకు అన్నీ చాలా ఎక్కువగానే ఇచ్చి దీవించాడు.అంతకు మించి కొరుకోకూడదు.ఇచ్చింది తీసుకోవడమే ఇప్పుడు చేయవలసింది.మణికర్ణికా ఘాటు నుండి ఆ కాశీ విశ్వనాధుని ఢమరుక ధ్వని,గంగానదీ తరంగాల మీదుగా నా కుడి చెవుకు లీల గా వినిపిస్తూన్నది.." (సమాప్తము)

This is a new version brought by Machavarapu Adinarayana garu.(Pages 8+279+16)Contact no:98498 83570

Friday, April 19, 2019

ఏనుగుల వీరాస్వామి గారి కాశీయాత్ర పుస్తకం



ఏనుగుల వీరాస్వామి గారి కాశీయాత్ర పుస్తకం ఇప్పుడు సులభమైన తెలుగు లోకి రావడం తో చదవడం కుదిరింది.చదివిన తర్వాత కొన్ని అంశాల్ని ఇక్కడ పంచుకోవాలనిపించింది.1830 మే నెల లో చెన్నపట్నం లో బయలుదేరి మళ్ళీ 1831 సెప్టెంబర్ మాసం లో ఆయన తన పరివారం తో యాత్ర ముగించుకొని వెనక్కి వచ్చారు.ఇది ఒక యాత్ర గురించిన పుస్తకమే కాదు.అప్పటి సామాజిక,సాంస్కృతిక,ఆర్ధిక భారతం చాలా కొత్త కోణం లో కనబడుతుంది.ఎంతో సహనం తో తాను గమనించిన అంశాల్ని రికార్డ్ చేసిన తీరు అమోఘం.యాత్ర లో సాగుతూనే వారానికి ఒక ఉత్తరం చొప్పున తన ప్రాణ స్నేహితుడు కోమలేశ్వరపురం శ్రీనివాస పిళ్ళై కి రాశాడు.ఇచ్చిన మాట ప్రకారం..! అది మొత్తం మనకి ఒక ఉద్గ్రంధమైనది.

దీన్ని పూర్తి చేసిన తర్వాత ప్రచురణ కి గాను సాయం చేయమని బ్రౌన్ దొర కి అందించుతాడు మన ఏనుగుల వీరస్వామి ,అయితే ఎందుకో గాని ఆయన కొన్ని నెలలు తర్వాత ఎటువంటి సాయం ఈ విషయం లో చేయకుండా చెన్నపట్నం లోని ఒక గ్రంధాలయానికి ఈ మాన్యుస్క్రిప్ట్ ని ఇచ్చి లండన్ వెళ్ళిపోతాడు.అయితే దీనికి కారణం ఒకటి ఉంటుంది.అది చివరన చెప్పుకుందాం.వీరాస్వామి తిరుపతి ,శ్రీశైలం,హైదరాబాద్,నిర్మల్,నాగ్పూర్,జబల్పూర్ ప్రయాగ మీదుగా కాశీ చేరి మళ్ళీ పాట్నా,కలకత్తా,బరంపురం,చత్రపురం,శ్రీకాకుళం,రాజమండ్రి,నెల్లూరు ల మీదుగా చెన్నపట్నం చేరుతాడు.మొత్తం మీద రమారమి నదులు దాటింది ,నడిచింది,పల్లకిలో వెళ్ళింది అంతా కలిపి నాలుగు వేల కిలో మీటర్లు గా లెక్క తెలుతుంది.ఇప్పటి మాదిరి గా రోడ్లు లేవు.అరణ్యాలు,రకరకాల నేలలు,మిట్టపల్లాలు,మైదానాలు,పల్లెలు,బస్తీలు ప్రతి యాభై వంద కిమీ దూరానికీ మారిపోయే రాజ్యాలు,జమీందారులు వారి పాలనలు కరెన్సీ కూడా మారి పోతూంటుంది.ఇక మనుషుల తీరులు సరే..!ఈ ప్రయాణాన్ని ఇంచుమించు వంద మంది తో చేయడం ,వారిని ఆర్గనైజ్ చేయడం చాలా గొప్ప గా అనిపిస్తుంది.తన తల్లిని,భార్యని,చుట్టాల్ని,స్నేహితుల్ని అనదరిని తీసుకెళ్ళాడు.ఇక పల్లకీ మోసే బోయీలు. ఆ పల్లకీలు తయారించడం,రకాల డేరాలు సమకూర్చుకోవడం...సత్రాలు దొరకని చో గుడారాలు వేసుకుండానికి..!

వీరాస్వామి గారు పేద కుటుంబం లో జన్మించినప్పటికీ స్వయం కృషి తో ఆంగ్లం,తమిళం,పారశీకం ఇత్యాది అన్య భాషల్లో కూడా ప్రావీణ్యం సంపాదించి ఆనాటి చెన్నపట్నం లోని సుప్రీం కోర్ట్ లో దుబాషీ గా పనిచేసి ఎంతో మంచి పేరు ప్రతిష్టలు సంపాదిస్తారు.న్యాయమూర్తు లు గా ఉన్న తెల్ల దొరలకి తమిళం,తెలుగు భాషల్లో ఉండే వ్యవహారాల్ని ఇంగ్లీష్ లోకి అనువాదం చేసి వారికి ఇవ్వడం ఈయన పని.యాభై ఏళ్ళు దాటిన పిమ్మట ఈ యాత్ర చేయాలనే తలంపు కలుగుతుంది.వాళ్ళమ్మ గారు కాశీ తీసుకెళ్ళమని కోరగా సరే ..నీతో పాటు ఇంకా ఎక్కువమందిని ఆ కాశీ విశ్వనాధుని వద్ద కి తీసుకెళ్ళి ఆ పుణ్యం మూటగట్టుకుంటానని సంకల్పించుకుంటాడు.

తాను పనిచేసే తెల్ల దొరల వద్ద నుంచి సర్టిఫికెట్లు తీసుకుంటాడు.ఇవి ఆయనకి ఎంతో ఉపయోగపడతాయి ఈ దూర ప్రయాణం లో..!మధ్యలో తగిలే జమీందారులు,చిన్న తరహా పాలకులు వీటికి విలువనిస్తారు.కొన్ని చోట్ల లెక్కచేయని వారూ ఉన్నారనుకొండి.ప్రతి రోజు 20 లేదా 22 కి.మీ.నడక ఉంటుంది.అక్కడ ఆగడం.గుడారాలు వేసుకోవడం.కొన్ని చోట్ల సత్రాలు ఉంటాయి.కొన్ని చోట్ల ఉండవు.అడవి లో మృగాలు భయపడటానికి తుపాకులు కూడా పేలుస్తుంటారు.ముందు వెళ్ళబొయే ఊరు ని గురించిన వివరాలు తెలుసుకుండానికి గుర్రాల మీదనో ఇంకో రకం గానో కొంతమంది తన మనుషుల్ని పంపించడం..అలాంటి ప్లానింగ్ లు చాల గొప్ప గా ఉంటాయి.దీంతో బాటు గా ఆయన తెచ్చుకునే ఖర్చుల నిమిత్తపు డబ్బు ఇంకా నగల్ని కాపాడుకోవడానికి అనుసరించిన విధానం వీరాస్వామి గారి తెలివితేటలకి నిదర్శనం.

శ్రీ శైలం దగ్గరి ఆలయాల పరిస్థితి దయనీయం గా ఉన్నట్లు రాస్తాడు.హైదరాబాద్ లో ప్రవేశించిన తర్వాత పరిస్థితి ని గురించి రాస్తూ ఆయుధాల్ని ఆభరణాలు గా ధరించి రోడ్ల మీద తిరిగే వాళ్ళ గురించి వర్ణిస్తాడు.ఇక్కడ నోరుండి,కత్తి ఉన్నవానిదే రాజ్యం.అలా ఉంది పరిస్థితి అంటాడు.నాగ్పూర్ రాజ్యం లోకి వచ్చిన తర్వాత నాగరిక ప్రపంచం లోకి వచ్చినట్లు ఉందని అంటాడు.హైదరాబాద్ లో కూరగాయలు,పండ్లు ఆ నేల నీరు వల్లనో ఏమో మంచి రుచిగా ఉన్నాయనీ అంటాడు.నాగ్ పూర్ లో కూడా హైద్రాబాద్ లానే స్వతంత్ర రాజులు ఉన్నా బ్రిటీష్ వారికి కప్పం కట్టుకుంటూనే పాలన సాగిస్తుంటారు.ఇంకా ఆపైన చిన్న రాజ్యాలు ఎన్నో తగులుతుంటాయి.వాటి అన్నిటి వివరాలు ఎవరకి వారు చదవవలసిందే.అక్కడి వ్యవహారాలూ అవన్నీనూ..!

తినే తిండిని బట్టే వంటికి బలమూ పౌరుషమూ వస్తాయి అంటాడు ఓ చోట..ఉత్తరాది వారికి దక్షిణాది వారికి భేదం చెపుతూ..!దూద్ పేడాలు,పెరుగు,పాలు,రొట్టెలు, నెయ్యి ఇట్లాంటి వాటిని తింటూ అరాయించుకునే వీరి దేహాలు స్త్రీ,పురుషులు గాని మంచి బలిష్టం గా ఉంటాయి అని అభిప్రాయపడతాడు.జబల్ పూర్ ,రాయ్ పూర్ లాంటి మధ్య భారత రాజ్యాల్లో సత్రాల్లో దిగుతూ లేదా గుడారాలు వేసుకుంటూ ఉంటూ స్థానిక పరిస్థితులు తెలుసుకుంటూ తన పరివారం తో సాగిపోతుంటాడు.(సరే మిగతాది వచ్చే భాగం లో)           

Saturday, April 6, 2019

ఓట్ల పండగ వచ్చింది మళ్ళీ...


ఓట్ల పండగ వచ్చింది మళ్ళీ...! (కవిత) ---మూర్తి కె.వి.వి.ఎస్. 

ఓట్ల పండగ వచ్చింది మళ్ళీ...

అసలు ఓటు వేయాలంటేనే చికాకు పుడుతోంది మళ్ళీ మళ్ళీ..!

ఎవరొస్తే ఏమిటి...ఎవరి దోపిడీ వారిదే..!

ఏ కాస్త కింద పడినా నోటినుంచి, దాన్ని కళ్ళకి హత్తుకుని 

స్వాహా చేసేవారు ఇంకొందరు..!

ప్రతి రాజకీయుడు నోరు విప్పితే నీతుల పుట్టే..!

కళ్ళు విప్పి గమనిస్తే తెలుస్తుంది ..! దేశ విదేశాల్లో వారి ఆస్తుల చిట్టా !

పేరు కే ప్రజాస్వామ్యం..అన్నీ రాచరిక పోకడలే..!

కుటుంబ పాలనలు,కుల పాలనలే..!

ప్రభుత్వ ఆఫీసు లో క్లర్కు వై వంద నో,వెయ్యి నో నొక్కావో 

నిన్ను ఏ.సి.బి. నో సి.బి.ఐ నో లోనికి తోస్తుంది..!

అదే ఎంచక్కా వందల,వేల కోట్లలో ప్రభుత్వ సొమ్ము నొక్కెయ్ లేదా 

బ్యాంక్ ల్ని లూటీ చేసేయ్..!చక్కగా ఓ ప్రిస్టేజ్ ఏడుస్తుంది ఇక్కడ..!నువు పోయిన తర్వాత ఆ ఎంక్వెరీలు 

ఎప్పుడో బయటకి వస్తాయ్,మన ప్రజలు ఉదార హృదయులు ,నీ వాళ్ళకీ ఏం కాదు బెంగిల్లకా..! 


చదివిన వాడూ అంతే,తెలిసిన వాడూ అంతే..!

నలుగురి తో నారాయణ,ఈ దారి లోనే కలదు మరి 

చట్టబద్ధ దోపిడి కి దగ్గరి తోవ..!

విచిత్రం గా ప్రజలూ అంతే...వాళ్ళ ప్రభుత్వం గా 

వాళ్ళు దోచుకోవడం సహజమని సన్నాయి నొక్కులు..!

ఏ ఒక్క వర్గమో,కులమో ఓటు వేస్తేనే ప్రభుత దిశ గా వీరు వెళ్ళారా..!

ఏమిటీ బానిస తనం..ఔను మరి ఎన్నివేల చరిత మనది దానిలో..!

ఇదంతా ఎందుకు గాని ..ఒక్కసారి అధికారం లోకి వచ్చిన కులం 

మళ్ళీ మరో సారి రాకుండా చేయండి చూద్దాం..!

మన దేశం లో వాటికి లోటు ఏముంది గనక...అప్పుడు అందరకీ అందుతుది ఎంతోకొంత వాటా ..!

Monday, March 25, 2019

రేపటి కోసం (కధ)

రేపటి కోసం (కధ)----మూర్తి కె.వి.వి.ఎస్.
నిన్నటి పేపర్ లో ఆ వార్త చూసిన దగ్గర నుంచి మనసు వికలమై,దేని మీదా లగ్నం చేయలేకపోతున్నాను.కేవలం నా ఒక్కడికి మాత్రమే అలా అనిపిస్తున్నదా లేదా అందరకీ అలా నే అనిపిస్తున్నదా..ఒక వేళ అనేకమంది ని ఆ వార్త అంత లా కదిలిస్తే మరి జనాల్లో కదలిక ఏదీ..?సమాజం లో రావలసినంత అలజడి రావడం లేదేం..?చదివిన రోజున కాస్త బాధ పడటం ...మళ్ళీ యధా విధి గా ఎవరి దైనందిన కార్యకలాపాల్లో వారు మునిగిపోవడం..!అదేనా జరుగుతున్నది..?

" హలో శ్రీనివాస్ గారూ..! ఏమిటి దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నారు" పలకరించాడు మా కొలీగ్ సాంబశివరావు.వెంటనే ఈ లోకం లోకి వచ్చి పడ్డాను.

"ఏం లేదు సార్ ...నిన్నటి వార్త ..ఒకటుంది లెండి..దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నాను" అన్యాపదేశం గా జవాబిచ్చాను.

"ఏమిటీ ..మిమ్మల్ని అంతగా కదిలించిన వార్త"

" అదే...మన ఊరి లో నే జరిగిన సంఘటన.తనని ప్రేమించలేదని ఒకమ్మాయిని కొబ్బరి బొండాలు నరికే కత్తి తో నరికి చంపాడే ఒక అబ్బాయి.దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నా.."

" ఇలాంటివి ఇంచుమించు ఇప్పుడు ప్రతి ఊళ్ళో నూ జరుగుతున్నాయి..మనం అప్పుడప్పుడూ చదువుతూనే ఉన్నాం గదా"
"అదేమిటండి...నరికి చంపడం ఏమిటి..?అసలు అంతంత కోపాలు ఏమిటి ఈ వయసుల్లో.ప్రేమలు గీమలూ ఈ రోజునే కొత్తగా వచ్చాయా..!ఇష్టం లేకపోతే అంతటి తో వదిలెయ్యాలి లేదా ఏదైనా నోటి తో మాట్లాడుకోవాలి గాని నరికి చంపితే ప్రాణం మళ్ళీ వస్తుందా,అయినా ఒక ప్రాణం తీసే హక్కు ఎవరిచ్చారు ,వీళ్ళకి చెప్పే నాధుడే లేడా "కాస్త కోపం గా నే అన్నాను.

"ఎవరు చెపితే ఎవరు వింటారు.ఈ నాటి యువత కి చెప్పేలానే ఉందా ..మాకు అంతా తెలుసు అనే దారి లో ఉన్నారు " వేదాంత ధోరణి లో చెప్పాడు సాంబశివరావు.

కాలేజీ అయిపోయింది.ఇల్లు దగ్గరలోనే గనక నడుచుకుంటూ వెళుతున్నాను.రోడ్డు మీద వెళుతున్న కాలేజీ పిల్లల్ని చూస్తున్నాను.ఇంత సౌమ్యంగా కనిపించే ఈ పిల్లలు ఏ కొద్ది ప్రేమ విఫలమైతే నో ఎందుకని సైకో ల్లా మారిపోతున్నారు,ఏమిటి కారణం..?ఆలోచిస్తున్నాను.వీళ్ళని ఇంతలా ప్రభావితం చేస్తున్నవి ఏమిటి..? సినిమాలు ఇంకా టి.వి.సీరియల్స్ ....కక్ష తీర్చుకో....వెంటాడు..వేటాడు...రక్తాన్ని చిందించు ..ఇవేగదా నేటి యువతరానికి ఇచ్చే సందేశాలు..!ముఖ్యంగా అమ్మాయి ప్రేమ నిరాకరిస్తే ఘోరంగా కక్ష తీర్చుకునే పైశాచికత్వం అదో ఫేషన్ లా ,ట్రెండ్ లా తీర్చిదిద్దుతున్నారు కొన్ని సినిమాల్లో..! అవతల జీవితం నాశనం,ఇవతల జైల్ లో పడి వీడి జీవితం నాశనం..దీనివల్ల ఎవరు ఏం బావుకున్నట్లు...!

నా ముందు ఒక అమ్మాయి,అబ్బాయి ..మా కాలేజీ వాళ్ళే కబుర్లాడుకుంటూ నడుస్తున్నారు.ఇప్పుడు హాయి గా నవ్వుకుంటూ బాగానే కనిపిస్తున్నారు.మళ్ళీ రేపు ఏ లవ్ ఫెయిల్ అవుతేనో ...పేపర్ లో మరో వార్త చూడవలసి వస్తుందా తనకి....నాలో నేనే ఆలోచించుకుంటూ నడుస్తున్నాను.నీ పిచ్చి గాని మరీ ఎక్కువ ఆలోచిస్తున్నావు ..అంతరాత్మ మూలిగింది.లేదు లేదు తనకి తోచింది తను చెప్పాలి.తను ప్రపంచం లో తిరిగి చూసింది,చదివింది,అర్ధం చేసుకున్నది ఈ యువతరం తో పంచుకోవాలి.వారి లో తలెత్తుతున్న పెడ ధోరణి ని ఏ కొద్ది గా మార్చగలిగినా తన జీవితం ధన్యమే అనుకున్నాను.

అవును...రేపు ఫేర్ వెల్ ఫంక్షన్ ఉన్నది కాలేజ్ లో..!ఆ వేదిక ని తను ఉపయోగించుకోవాలి..!వాళ్ళ మెదడు లో ఒక కొత్త విత్తనాన్ని నాటాలి.ఏమో అది పెరిగి పెరిగి వృక్షమై మరెన్నో విత్తనాల్ని అనేక మెదళ్ళ లో పాదుకొల్పుతుందేమో..!ఒక ప్రయత్నం చేద్దాం నష్టం ఏముంది.ఆ రోజు ..ఆ క్షణం రానే వచ్చింది.మా ప్రిన్స్ పాల్ గారు సభకి అధ్యక్షత వహించారు.నా వంతు వచ్చింది మాట్లాడటానికి.
"మై డియర్ యంగ్ ఫ్రెండ్స్...ప్రస్తుతం మిమ్మల్ని మిత్రులు గా భావించే నేను ఒక ప్రత్యేక విషయం చెప్పాలని అనుకుంటున్నా.ఈ రోజున ఫేర్ వెల్ జరుగుతున్నది.మళ్ళీ మీరు మాకు కనబడరు.ఒక వేళ కనబడినా అది వేరు గా ఉంటుంది.ఈ సమయం లో ఉండే అనుబంధం వేరు.ప్రతి ఒక్కరికి యవ్వనం లో కలిగే అనుభూతులు కొన్ని ఉంటాయి.అమ్మాయిలైనా ,అబ్బాయిలైనా ..ఒకటి గుర్తు ఉంచుకొండి ప్రేమ అనేది జీవితం లో ఒక భాగం మాత్రమే తప్పా అదే జీవితం మొత్తం కాదు.కొన్ని ఏళ్ళు పోయిన తర్వాత మీకు అది అర్ధం అవుతుంది.ముఖ్యంగా అబ్బాయిలకి చెప్పేది ఏమంటే ...అమ్మాయిలు కొద్దిగా నవ్వుతూ మాటాడితే ..దాన్ని మీరు మరీ ఎక్కువగా ఊహించుకోకూడదు.ఈ అమ్మాయి నాకే సొంతం ,నా తోనే మాటాడాలి,నన్నే ప్రేమించాలి అలా ఊహించుకోవద్దు.మీరు సరదాగా ఇంకో మనిషి తో ఎలా మాటాడాలి అని అనుకుంటారో వాళ్ళూ అదే భావం తో మాటాడాలి అని అనుకోవచ్చు.అంత మాత్రం చేత ఎక్కువ గా మీకు మీరే ఊహించుకొని వారి జీవితాల్లోకి ప్రవేశించి ఇబ్బంది పెట్టాలని అనుకోవద్దు.మీరు కెరీర్ మీద దృష్టి పెట్టి చక్కగా ఎదిగితే జీవితం లో అన్నీ అవే వెంటనట్టి వస్తాయి.సినిమాల్లోనూ ,టివి ల్లోనూ చూపించే సన్నివేశాలు అవి అర్ధ సత్యాలు.వాటినే అనుకరించాలని అనుకోవద్దు.పేపర్ల లో చూడండి..ఇవేళా రేపు...అన్నీ రక్తసిక్త ప్రేమ వార్తలే..!ప్రేమ లో తేడాలొచ్చాయని నరకడాలు,ప్రాణాలు తీసుకోడాలు ..ఏమిటివి..? పాశ్చత్యుల  పేపర్లు చూస్తే ఎక్కువ గా చంపేది చంపబడేది ధన సంపాదన కోసం,అదే మన దేశం లో చూస్తే ..ఇలాంటి అటూ ఇటూ గాని ప్రేమల కోసం..!ఒకటే గుర్తు పెట్టుకొండి ఎవరకీ ఎవరి ప్రాణాన్నీ హరించే హక్కు లేదు.జీవితం చాలా విశాలమైనది.ఒక ద్వారం మూసుకుంటే మరొకటి తెరుచుకుంటుంది.ఇదంతా ఎందుకు చెప్పానో కొన్నాళ్ళ తర్వాత మీకే తెలుస్తుంది,మరి శెలవు" అంటూ నా ప్రసంగాన్ని ముగించాను.ఎలా ఫీలయ్యారు వీళ్ళు అని వాళ్ళ ముఖాల్లోకి చూశాను.అందరూ ఏదో ట్రాన్స్ లో ఉన్నట్లు గా అనిపించారు.అంటే లోపల పడిన ఆలోచనలు వాటి పని అవి చేస్తున్నాయన్నమాట.

అదే నాకూ కావలసింది. స్టాఫ్ అంతా నావేపు మెచ్చుకోలు గా చూశారు.మీ అందరి తరపునా నేను వీళ్ళకి చెప్పాను,అంతే..నాలో నేనే అనుకున్నాను. (సమాప్తం)