Sunday, July 16, 2017

'భ్రమణ కాంక్ష" పుస్తకం గురించి కొన్ని మాటలు (చివరి భాగం)



ఇక ఇదే పుస్తకం లో తన మరొక పాదయాత్ర చవట పాలెం నుంచి ఢిల్లీ దాకా చేసినది కూడా ఉన్నది.దీని దూరం 2300 కి.మి. గా ఉన్నది.ఇది మరణించిన తన సోదరి యొక్క స్మృతి లో అక్కడ ఉన్న ఆమె సమాధి దాకా చేసినది.తెలంగాణా ,మహరాష్ట్ర,మధ్యప్రదేశ్,రాజస్థాన్ రాష్ట్రాల మీదుగా చేసినది.ఆయా రాష్ట్రాల లోని గ్రామాలు, పట్టణాలు మన ముందు మెదులుతుంటాయి.ప్రతి చోట... గ్రామం లో ఆదినారాయణ గారు ..అచటి టీచర్ ని కలవాలని ప్రయత్నించడం మంచి తెలివైన నిర్ణయం. ఎందుకంటే ఇలాంటి బాటసారుల హృదయాన్ని వారు తొందర గా అర్ధం చేసుకొని సహకరిస్తారు. విచిత్రంగా మహరాష్ట్ర లోని కొన్ని ఊర్ల లొ పోలీసులు చక్క గా చూసుకోవడం ఎన్నిక గా చెప్పవలసిన విషయం. ఒక కానిస్టేబుల్ తన ఇంటికి తీసుకుపోయి గాడ్గే బాబ  ఫోటోని చూపించడం...వసతి ఏర్పాటు చేయటం ఇలాటివి.

మధ్య ప్రదేశ్ లోని భీం భేట్కా గుహలు..! ఉత్తరాది లొ సంకట్ మోచన్ ఆలయాలు..సాత్పుర పర్వతాలు...పొట్టి గా ఉండే  బండ్లు...!  ఎన్నోఅనుభవాలు. అనుమానించి వెదికేవారు.మహత్మా అని పిలిచి గౌరవించెవారు.ఇక దేశం అంతట పెనవేసుకున్న భూతం... కులం.సాక్షాత్కరిస్తుంది. ఇంచుమించు ప్రతి రాష్ట్రం లోనూ మీ ది ఏ కులం అని అడగటం కనిపిస్తుంది.గమ్మత్తు గా తనది యాత్రికులం అని ...చమత్కరిస్తారు మన బాటసారి.

ఏ మాటకి ఆ మాటే...పొడవాటి గడ్డం ఉన్నా...ఇక కాషాయం ధరిస్తే చెప్పఖర్లా .. ఉన్నవారిని ఉత్తరాది లోని చాలా మంది ప్రజలు గౌరవంగా చూస్తారు.రాజస్థాన్ లోని జిప్సీలు..వారి చరిత్ర ..మళ్ళీ  గుర్తు చేశారు.మధ్య ఆసియా,యూరపు నుంచి మన దేశం దాకా రకరకాల పేర్ల తో సంచరించే వారి గాధ  ఆలోచనీయమైనది.  

మొత్తం మీద భారత దేశం లోని భిన్నత్వం..అదే సమయం లో ఒక ఏకత్వం రెండూ దర్శనమిస్తాయి.వారి సోదరి సమాధి ని దర్శించి ఆ వాన లో అంజలి ఘటించడం ..ఒక మెలోడ్రామా సినిమా కి ఏ మాత్రం తీసిపోదు ఆ సన్నివేశం.దీనితో బాటు గుండ్లకమ్మ తీరం వెంబడి చేసిన పాదయాత్ర కూడా దీని లో చోటు చేసుకున్నది.

ఇంత మంచి ఆసక్తిదాయకమైన పుస్తకం ఇంగ్లీష్ లో కూడా విడుదలై తెలుగు తెలియని ... దేశం లోని వారికే గాక..ఇతరులకి కూడా తెలిస్తే ఎంత బాగుంటుంది  అనిపించింది.మన తెలుగు రచయితల  చాలా రచనలు...ఇంగ్లీష్ లో వస్తుంటాయి గాని....అదేమిటో చాలా అకడమిక్ గా  ...కృతకంగా ఉండి చదవ బుద్ధి గావు. ఇప్పుడు వస్తోన్న ఆంగ్లో ఇండియన్ నవల ట్రెండ్ ని పరిశీలించండి. అమీష్ త్రిపాఠి గాని,చేతన్ భగత్ గాని...ఆ విధంగా అన్ని వర్గాల వారికి వెళ్ళే విధంగా శైలి ఉండి ..మంచిగా మార్కెట్ చేయ గలిగితే ఈ రచన ప్రపంచవ్యాప్తంగ  ఎన్నో తెలుగేతర హృదయాలని అలరిస్తుంది. -- MURTHY KVVS

Wednesday, July 12, 2017

"భ్రమణ కాంక్ష" పుస్తకం గురించి కొన్ని మాటలు...



ఎన్ని  రోజులు గానో ...అంటే ...ఈ పుస్తకం రివ్యూ ఒక చోట చదివిన దగ్గరనుంచి దీనిని చదవాలని  అనుకుంటూన్నాను.ఈ పాద యాత్ర లోని విశేషాలు తెలుసుకోవాలని.అనుకోకుండా ఫేస్ బుక్ పుణ్యమా అని ఈ రచయిత చిరునామా తెలుసుకోవడం ... మాట్లాడుట...ఆయన నాకు ఈ పుస్తకం  పంపడం ...వేగంగా జరిగిపోయాయి.అప్పటికే నేను చదువుతున్న అమీష్ త్రిపాఠి  యొక్క సీతా ద వారియార్ ని పక్కన  బెట్టి ఇది చదవడం మొదలెట్టాను.

మూడు పాదయాత్రల సమాహారమిది.పైసా ప్రతిఫలం లేనిదే ఏమీ చేయని లోకం ఇది.అందునా తెలుగు వారి గురించి ఏమి చెప్పినా తక్కువే.ఏది ఇలాంటిది చేసిన ఎంత వస్తుంది ఏమిటి అని అడిగే జనాలు ఉన్న రకం.ఇలాంటి ఒక పాద యాత్రికుడు మన తెలుగు వాడు కావడం మన అదృష్టం.ఒక నవల కంటే వేగంగా చదువుకుపోయాను.అసలు నవలలో ఏముంది.ఇక్కడ తను జీవించిన రోజులని అదీ ..మన దేశం లోని అనేక ప్రాంతాలను రక్త మాంసాల తో ఇక్కడ నిలబెట్టారు  మాచవరపు ఆదినారాయణ గారు.

ముందుగా పాదయాత్రాంజలి ...రాహుల్ సాంకృత్యాన్ కి నివాళిగా చేసిన యాత్ర ఇది.1500 కి.మి. పర్యంతం అనగా ...విశాఖ నుంచి డార్జిలింగ్ దాకా చేసి అక్కడి రాహుల్జి సమాధి ని దర్శించారు.ఈ మధ్య లో తగిలే ఎంతో జీవితాన్ని భద్రంగా మనకి అందించారు.ఆయా  రాష్ట్ర ప్రజలు...వారి తో ఏర్పడిన అనుభవాలు అన్నీ.ఉత్తరాంధ్ర లోని సోంపేట ప్రాంతం లో ఆ పల్లీయులు  ధరించే ఆ టోపీలు వర్షాన్ని ఎండని కప్పే తీరు...అవీ..! హృద్యంగా ఉన్నాయి.అసలు ..మనం ..ఎందుకు అని టోపి గాని...తల పాగా గాని  ధరించము.. నిజానికి మన వంటి ప్రాంతాల్లో అవి తలల్ని చల్లగా ఉంచి చాలా మేలు చేస్తాయి.లేని పోని ఫేషన్లకి దిగి మన ఉష్ణోగ్రతల్ని మరచి అనారోగ్యం పాలవుతున్నాము.

ఒరిస్సా ప్రాంతం లోని గంజాం ఏరియా లో బాటసారిని ఆదరించిన తీరు అపూర్వం.ప్రతి చోట దొంగలుంటారు.. ప్రతి చోట ఒక మంచి పనిని ఆదరించేవారుంటారు.అది రుజువు అవుతూంటుంది.ఖంద గిరి లో కోతుల్ తాకిడి గురించి రాశారు.అది నేనూ ఆ చోటికి వెళ్ళినప్పుడు అనుభవించాను.కాని ఒకటి మనిషిని మించిన అనాగరికత్వం జంతువుల లో ఉండదు.అది ఈ పర్యాటన ఆసాంతం కనిపిస్తుంది.
           
బెంగాల్ లో ప్రవేశించి ఆయన కొన్ని అనుభవాలు చెప్పారు.కుడెఘర్ అనే పేరు తో వారు నిర్మించే ఇళ్ళు.కింద పశువులు.పైన మనుషులు.ఇంటికి షాపు కి బేధం లేకుండా ప్రతి దాని లోను మిథున్,సత్యజిత్ రే,ఠాగూర్ ఇంకా  వివిధ రంగాల్లోని బెంగాలీ ప్రముఖుల   ఫొటోలు నింపి వేయడం ఆవి.  ప్రతి నాగరిక జాతి తమ పూర్వికుల గొప్పదనం చాటుకోవడం సహజం. ప్రపంచవ్యాప్తం గా వివిధ రూపాల్లో జరిగేదే అది.

ఖరగ్ పూర్ లో తెలుగు పిల్లలు.మన బాట సారి కి శుభం పలుకుతూ సాగిపోయే వారు.అనుమానించేవారు.విలువ తెలిసి అభిమానించి ఆదరించేవారు. ఎన్ని రకాలో జనాల్లో.మొత్త్తం మీద చెప్పాలంటే బాటసారిని నిలువెల్లా దోచుకొని పోవాలనే ఇది ఎక్కడ కనిపించదు.దానికి కారణం ఈ యాత్రల తరహా తరతరాల  నుంచి కొత్త గాదు భారతీయునికి.పుణ్య యాత్రలకి నడుస్తూ వెళ్ళే ఎంతో మంది సాధు సజ్జనుల చరిత్ర  దీని వెనుక ఉన్నది.

గూర్ఖాలాండ్ లో బెంగాలీ వ్యతిరేక రాతలు.ఆయా ప్రాంతాలోని తోటలు ...అడవులు..తోడు వస్తూ అలరించే పిట్టలు... ప్ర్కృతి అందాలు...మధ్యలో దాభాలు...నల్లుల తో నిండిన మంచాలు...వారి  ఆదరణలు....చల్లి గాలులు...ఎట్టకేలకు నార్త్ బెంగాల్ యూనివెర్శిటి లో రాహుల్జీ తనయుని కలుసుకోవడం... ఆ పిమ్మట కమలా రాహుల్జీ కలుసుకోవడం ..ఇలా   ....మొత్తానికి చివరకి  ఆయన సమాధిని దర్శిస్తారు.అది పిచ్చి గడ్డి పెరిగిన పరిసరాల్లో దర్శనమిస్తుంది.

ఈ దేశం లో అదేమిటో గాని ...సినిమా ఇంకా రాజకీయం తప్ప మిగతా ఏ రంగం లో ఎంత ప్రాణాలొడ్డి కృషి చేసినా వారికి ఇచ్చే గౌరవం వారికి ఇవ్వము.ఇది మన దేశ జనుల అజ్ఞానం తప్ప మరి ఒకటి కాదు.విదేశాల్లొ తిరుగుతాము.. కాని వారినుంచి నేర్చుకోవాల్సింది మాత్రం నేర్చుకోము. ( మిగతాది తరువాత)            

Tuesday, July 4, 2017

శ్రీరంగ పట్న అని అంటే తెలుగు వారికి సరిగా అనిపించదు.


శ్రీరంగ పట్న అని అంటే తెలుగు వారికి సరిగా అనిపించదు.శ్రీరంగ పట్నం అంటేనే నిండుగా ఉంటుంది.కాని కన్నడ భాష కి తెలుగు భాష కి కొన్ని వత్యాసాలు ఆ మాత్రం లేకపోతే ఎలా ..? కర్నాటక రాష్ట్రం లో మాండ్యా జిల్లా లో ఉన్న ఈ ఊరు ఇప్పుడు చిన్న పట్టణం గా ఉన్నా ..గొప్ప చరిత్ర కలిగిన నగరం ఒకప్పుడు.క్రీ.శ.9 వ శతాబ్దం లో గంగ వంశీయులు నిర్మించిన ఇక్కడి కావేరీ తీరం లోని శ్రీరంగ నాధుని ఆలయం ...కాలక్రమం లో విజయనగర,హోయసల రాజుల ఆదరణ తో విస్తరించింది.



మైసూరు కి కేవలము 15 కి.మీ. దూరం లో ఉన్నది. ఈ పట్టణం పేరు చెప్పగానే మనకి గుర్తుకి వచ్చే మరో పేరు టిప్పు సుల్తాన్ ఆయన నిర్మించిన కోట యొక్క ప్రాకారాలు ఇప్పుడు చాలా దాకా శిధిలమయ్యాయి.4 వ ఆంగ్లో మైసూర్ వార్ ఇక్కడనే జరిగింది..దానితో అంగ్లేయుల ఆధిపత్యం సుస్థిరమైంది.అంతకు ముందు జరిగిన యుద్ధాల్లో టిప్పు సైన్యాలు పై చెయ్యి సాధించి అనేకమంది బ్రిటీష్ సైనికుల్ని బందించి నేలమాళిగల్లో వేయగా చాలా మంది మరణించినట్లు చరిత్ర.



అంతటితో తగ్గితే బ్రిటీష్ వాడు ఎలా అవుతాడు.... కోట నిర్మాణ రహస్యాలు తెలిసిన సైనిక అధికారిని తమ వైపు కి తిప్పుకొని ,అలాగే మన నిజాం ఇంకా మరాఠా సైన్యాల సాయం తో టిప్పు ని తుదముట్టించారు. ఆయన కళేబరం పడిన చోట ఒక జ్ఞాపిక ని నిర్మించారు.జనరల్ జార్జ్ హారిస్ నేతృత్వం లో జరిగిన ఈ విజయ యాత్ర చివరి లో టిప్పు సుల్తాన్ కి సంబందించిన అన్ని విలువైన వస్తువుల్ని అనగా విలువైన నగలు,లోహాలు,ఆయుధాలు,చెప్పులు,దుస్తులు,ఇలా సమస్తం ని బ్రిటీష్ వారు లండన్ కి తరలించారు.అచటి విక్టోరియా అల్బర్ట్ మ్యూజియం లో భద్రపరిచారు.



సరే..విజయ మాల్య ఆ మధ్య ఒక కత్తి ని వేలం లో పాడి తెచ్చాడు అన్నారు. అది మళ్ళీ లండన్ కి తీసుకుపోయాడో ఇక్కడే ఉంచాడో తెలియదు. ఆ చరిత్ర అలా ఉంచితే...ఇప్పుడు ఈ శ్రీరంగ పట్న ని చూస్తే ఒక చిన్న పట్నం మాదిరి గా తోచ్చింది.ఈ గుడి ఉన్న పరిసరాలు ప్రాచీనతను అలానే శుభ్రతలేమి ని మన కళ్ళ ముందు కడుతుంటాయి.చిన్న తరహా పరిశ్రమలు ఆ చుట్టు పక్కల ఉన్నాయి.ఇక్కడ టీ హొటళ్ళు తమిళులవి ఉన్నాయి.



మైసూర్ లో గాని ఇక్కడ గాని నచ్చినది ఏమంటే కళ్ళు చెదిరే చక్కని పచ్చని చెట్లు. రోడ్లు అంతా పరచుకొని ఉన్నట్లు ఉన్నాయి.ఏ బోర్డ్ ల్కి గాని అడ్డు వస్తే ఆ కొమ్మ దాకా కొడుతున్నారు తప్పా చెట్టంతా నరికి పారేయడం అనేది లేదు.అందుకనే నెమో మే నెల లో కూడా చల్లగానే తోచింది.

Monday, July 3, 2017

Ernest Hemingway నవల The Old man and the sea సంక్షిప్తంగా (18 వ భాగం)



చూడటానికి చాలా పెద్ద గా ఉంది ఈ షార్క్.అయితేనేమి వేగంగా ఈదే చేప తో సమానంగా ఈదుతోంది.అది నోరు తెరిచినప్పుడల్లా దాని రంపపు పళ్ళు భీకరంగా అగుపిస్తున్నాయి.. అయితే మిగతా భాగాలన్నీ మాత్రం అందంగా ఉన్నాయి.పై భాగం అంతా స్వార్డ్ ఫిష్ కి మల్లే నల్లగా ఉంది.. పొట్ట మాత్రం వెండి రంగు లో ఉంది.చూపులు కి మహా నాజుకు గా ఉంది.దాని పళ్ళు రంపాల మాదిరి గా ఎనిమిది వరసల్లో ఉన్నాయి.మహా పదును గా ఉంటాయి.దానిలో సందేహం లేదు.సముద్రం లోని  చేపల్ని తిండానికి పుట్టిన పుటకాయే అది.వేగం లోను,శక్తి లోను దానికి ఎదురే లేదు.

తాను వేటాడి తీసుకొస్తున్న ఈ చేప యొక్క రక్తం ని పసిగట్టింది గదా ...అందుకే  ఈ షార్క్  వెంటబడి వస్తోంది.ముసలాయనకి బాగా తెలుసు..ఈ  జీవం అనుకున్నది చేసేదాకా  వదలని రకం. ఒకసారి చేప కేసి ,షార్క్ కేసి నిశితం గా చూశాడు.అంతా కలలా  అనిపించింది.నన్ను చికాకు చేసే అవకాశం దానికి ఇస్తానా..నీకు మూడింది లే పో అనుకున్నాడు.

షార్క్ పడవ కి చేరువ గా వచ్చింది.ఆ చేపని కొరకడానికి తన రంపపు పళ్ళ తో ప్రయత్నం చేస్తోంది.ఎట్టకేలకు అది విజయం సాధించింది.  మొత్తానికి కొంత భాగం ని కొరికి తిన్నది.ఆ షార్క్  తల భాగం    నీళ్ళ మీద ఉంది... మిగతా భాగం నీటిలో  ఉంది.ఇక జాగు చేయ దల్చుకోలేదు ముసలాయన.  హార్పూన్ కి  ఉన్న బల్లేన్ని సరిగ్గ షార్క్ కంటి మీద దిగేలా పొడిచాడు.దాని  కళ్ళు పెద్దగా ఉన్నాయి.దాని మెదడు లోకి దిగేల కొన్ని  పోట్లు వేశాడు. ఒక కసి తో ఉన్న శక్తిని అంతటిని ఉపయోగించి కీలకమైన దాని భాగాల్ని  పొడిచి పారేశాడు.

ఉన్నట్లుండి షార్క్ ఒక్కసారి గా పైకి ఎగిరింది. దానిలో ప్రాణం లేదు.  అయినా మళ్ళీ ఎగిరింది. హార్పూన్ కి ఉన్న తాడు ని లాగిపారేసింది.కాసేపు కొట్టుకున్న తర్వాత ఆ చలనమూ ఆగిపోయింది.దాని కళేబరాన్ని అలా చూడసాగాడు ముసలాయన... అంత తొందరగా చావు ని అంగీకరించే రకం కాదది.. అందుకే దాన్ని  అలాగే చూస్తున్నాడు. చివరకి  అది చనిపొయిందని నిర్ధారించుకున్నాడు.
రమారమి నలభై పౌండ్ల దాక చేప మాంసాన్ని గుంజేసింది  ఈ షార్క్.అంతే కాదు తన హార్పూన్  కి ఉపయోగించే తాడు ని సైతం లాగి  పారేసింది. మళ్ళీ  నా ఈ చేప  కి రక్తం కారడం షురూ అయింది...దీన్ని  పసిగట్టి వెంటబడే జీవాలు ఎన్నో ఈ సముద్రంలో.ఎందుకనో చేప వేపు చూడాలనిపించలేదు.  అదీ, నేను ఇద్దరమూ దెబ్బతిన్నవాళ్ళమేగా ఇపుడు అనిపించింది ముసలాయనకి.

"మొత్తానికి ఆ షార్క్ ని మట్టుబెట్టాను.అది మామూలుది కాదు.ఇది కల అయితే బాగుండు.నేను ఏ చేపనీ పట్టలేదు. ఏం లేదు.న్యూస్ పేపర్లు పరిచిన ఆ నా మంచం లో పడుకొని కంటున్న కల అయితే  బాగుండు ..ఇదంతా.."

మనిషి పుట్టింది ఓడిపోవడానికి కాదు.తన ప్రయత్నం లో భాగంగా నాశనమై పోవచ్చునేమో గాని మనిషి ఎప్పుడూ ఓడిపోడు.క్షమించు చేపా నిన్ను చంపినందుకు...ఇపుడు నాకు చెడు కాలం దాపురించింది.. హార్పూన్ ఆయుధం కి ఉన్న తాడూ పోయింది.ఆ షార్క్ మహా కౄరమైనది, తెలివైనది..అయితే అంతకి మించిన వాడిని నేను.కాకపోవచ్చునేమో..!ఇంకొన్ని ఆయుధాలు పట్టుకొస్తే బావుండేది.

" ఏ ముసలివాడా ...మరీ ఎక్కువ ఆలోచించకు..పడవ మీద అలా సాగిపోతూనే ఉండు.ఏదైనా వస్తే అప్పుడు చూసుకోవచ్చులే.."

" నేను ఆలోచించకపోతే ఎలా...నాకు మిగిలింది అదే గా.అన్నట్లు ఆ ఆటగాడు Dimaggio నేను షార్క్ ని చంపిన విధానాన్ని చూస్తే ఏమంటాడో...మెచ్చుకుంటాడా..?నీకు ఒకప్పుడు కాలికి దెబ్బ తగిలి ఎముక ఎలా చికాకు చేసిందో...ప్రస్తుతం నా  చేతులు గాయాలతో అలానే అయ్యాయి..అయితే అప్పుడెప్పుడో ...ఒకసారి తేలు నో దేన్నో తొక్కితే అది కుట్టింది చూడు..భరించరాని నొప్పి...అప్పుడు కలిగింది.

అవన్నీ ఎందుకు...కాస్తా సంతోషం కలిగించే విషయం ఆలోచించరాదు..ప్రతి నిమిషం ఇప్పుడు ఇంటికి దగ్గర గా వచ్చేస్తున్నావు గదా ..పోయిన చేప మాంసం గురుంచి ఎందుకు రంధి ..?ఓ నలభై పౌండ్ల మాంసం బరువు తగ్గింది కదా.. అలా అనుకోరాదూ..! ఈ విధంగా తనలో తాను మాటాడుకుంటూ సాగుతున్నాడు.  (సశేషం) 

Monday, June 26, 2017

Ernest Hemingway నవల The Old man and the sea సంక్షిప్తంగా...(17 వ భాగం)



ఇపుడు ఈ  చనిపొయిన పెద్ద చేపని  ఒడ్డుకి తీసుకుపొయే పని మిగిలిఉంది.దాన్ని పడవలో పెట్టడానికి కుదరదు.అంత పెద్దది అది.పడవ కి ఒక వార గా కట్టి తీసుకుపోవాలి.చేపని దగ్గర గా  లాగి .దాని మూతికి,మొప్పలకి గట్టిగా తాళ్ళతో కట్టాలి.ఈ చేప ఇపుడు నా సొంతం.  దాని పోరాట శైలి కి మెచ్చుకోవలసిందే.ఆ ..అన్నట్లు చేప కి  చివరి మధ్య భాగాల్లో కూడా తాళ్ళ తో కట్టాలి.మళ్ళి అవన్నీ పడవకి అనుసందానం చేసి కట్టాలి.


అలా ఆలోచిస్తూ కొద్ది గ నీళ్ళు తాగాడు. ఒక్కమాటు ఆకాశం కేసి చూసి ఆ తర్వాత  చేప వేపు దృష్టి సారించాడు.  మధ్యానం కూడా ఐ ఉండదు.వ్యాపార పవనాలు బాగానె  వీస్తున్నయి. పడవనీ చేపనీ అవే లాక్కెళ్ళి పోతాయి.గట్టిగ మాటాడితే తాళ్ళు కూడా  అవసరం లేదు.ఇంటికి పోగానే నేను ఆ కుర్రాడు కలిసి  దీన్ని కోసి పోగులు వేస్తాము. ఈ చేప తల  చాలా పెద్దగా ఉంది.హార్పూన్ కి ఉన్న తాడు ని...మిగతా తాళ్ళని  తీసి చేప మొప్పలు   దవడలు అన్నిటిని చక్కగా గట్టిగ కట్టాడు. బందోబస్తు గా  రెండు వరసలు వేశాడు. చేప వంటి మీద గీతలు అర చేతి మందాన ఉన్నాయి. చేప రంగు సైతం మారింది. దాని కన్ను ఒకటి బయటకి   వచ్చి ఉంది.

తప్పదు. దాన్ని చంపడానికి ఇదే మార్గం మరి. ఈ చేప బరువు పదిహేను వందల పౌండ్లకి ఉండొచ్చు.. లేదా కొద్ది గా ఎక్కువ నే ఉండొచ్చు. తరుగు పోగా...ఒక్కో పౌండ్ మాంసం ని ముప్ఫై సెంట్ల చొప్పున అమ్మవచ్చు.ఆ లెక్కన మొత్తం ఎంత వస్తుంది...ఎమోలే..ఆ లెక్కలన్నీ వెయ్యాలంటే ఇపుడు పెన్సిల్ కావల్సిందే.తలంతా చికాకు గా ఉంది..! ఆ నా అభిమాన  బేస్ బాల్ ఆటగాడు DeMaggio నన్ను  ఇపుడు గాని చూస్తే మెచ్చుకోకుండా ఉంటాడా..!  ఎముక దెబ్బ తినడం లాంటిది అయితే నాకు జరగలేదు.అసలు అలా జరిగితే ఎలా ఉంటుందో....అలాంటివి అన్నీ మనకి తెలియకుండానే  జరిగిపోతాయి.అయితే ఒకటి .. చేతులు,వీపు భాగాలు సలుపులు గా ఉన్నాయి.

ఎందుకైనా మంచిదని మిగిలిన తాళ్ళు ఇంకొన్ని తీసి చేపకి అన్ని భాగాలకి కట్టుదిట్టం గా కట్టి...పడవ  తో పాటు  దాని కళేబరం  కూడా నీళ్ళ లో కదిలేలా చేశాడు.  ఇప్పుడు పడవ,చేప చేదోడు వాదోడు గా వస్తున్నాయి.ఒడ్డు వేపు.నైరుతి దిక్కు ఎటువైపు అని చెప్పాలంటే తనకి కంపాస్  లాంటిది ఏమీ అవసరం లేదు. గాలి వీచే విధానాన్ని బట్టి  అది పడవని తీసుకెళ్ళే తీరుని బట్టి దిక్కుల్ని తాను గుర్తించగలడు.
ఆ చిన్న చేపలు Sardines రకం ఉండలి గదా..వాటి మాంసం తిని కాసిన్ని నీళ్ళు తాగుదామా  అనుకున్నాడు ముసలాయన...సమయానికి చెంచా కనబళ్ళేదు..మాంసం కూడా అంత బాగున్నట్లు లేదు.  సముద్రం మీద తేలియాడుతున్న తెట్టు మీదుగా పడవ సాగిపోతోంది.బుల్లి చేపలు shrimps రకం వి నీళ్ళ పైన టింగు టింగుమని ఎగురుతూన్నాయి. ఓ డజన్ బుల్లి చేపల్ని చేతి తో పట్టాడు ముసలాయన. వాటి తలలు తుంచి మిగతా భాగాల్ని నోటిలో  వేసుకుని నమలడం ప్రారంభించాడు. బాగున్నాయి..ఇవి వంటికి కూడా మంచివి అనుకున్నాడు.

ఆ తర్వాత  బాటిల్ లో  మిగిలిన నీళ్ళు కొన్ని తాగాడు.  పడవ దానితో పాటు కట్టిన చేప ముందుకు సాగిపోతున్నాయి. అది చక్కగా ఆనేట్లు కట్టుకున్నాడు పడవకి.ఇంకా ఇదంత కల గానే ఉంది.నిర్జీవమై తనతో బాటు వస్తోన్న ఈ చేప ..వింత గానే ఉంది.అక్కడ ఆ చేప..ఇక్కడ గాయాలతో  నా చేతులు. ఇది కల కాదు..నిజమే. గాయాలదేమి ఉందిలే..కొన్ని రోజులు సముద్రపు  ఉప్పు నీళ్ళు  తగిలితే అవే మానిపోతాయి.ఆ చేప..నేను  ..ఇంటికి వెళ్ళిపోతున్నాం మొత్తానికి. ఆది నా పడవని  లాగుతోందా ..లేదా నా పడవే  దాన్ని లాగుతోందా.. సరే..ఏదైతే ఏమిటిలే...ఇరువురం పక్క పక్క నే పోతున్నాం..అనుకుంటే పోలా...! ఏమైన తెలివి అనేది మాత్రం   మనిషికే ఎక్కువ.ఏ జీవి తో పోల్చినా.

ముసలాయన చేతుల్ని కాసేపు అలాగే సముద్రపు నీళ్ళ లో ఉంచి..తీసిన తర్వాత తలకేసి రుద్దుకున్నాడు.ఆకాశం లో మేఘాలు  తెల్లగా గుతులుగుత్తులు గా  ఉన్నాయి..ఇంకా పైన చారల మాదిరి గాను ఉన్నయి.  ఈ రాత్రికి చక్కటి గాలి  వీస్తుంది ..పర్లేదులే అనుకున్నాడు.అప్పుడప్పుడు తను  వేటాడి తెస్తున్న ఆ చేప వేపు ఓ కన్ను వేస్తున్నాడు.

ఎలా పసిగట్టిందో  మొత్తానికి గాని ..ఒక షార్క్....ఈ చేప కళేబరం వెంట పడటం కంటబడింది.బహుశా సముద్రపు నీటి లో ఏ మైలు   దూరం కిందనో ఈదుతుండగా చేప రక్తపు వాసన దీనికి తగిలిఉంటుంది.ఇక ఊరుకుంటుందా ..నీలిసంద్రపు పై భాగాన్ని  బద్దలు చేసున్నట్లు గా పైకి వచ్చింది.ఇక ఈ చేప, పడవ   వెళుతున్న దారిని వెంబడిస్తూ వస్తున్నది. (సశేషం)  

Tuesday, June 20, 2017

Ernest Hemingway నవల The old man and the sea సంక్షిప్తంగా (16 వ భాగం)



ఇపుడు చెయ్యి బిగుసుకుపోవడాలు అలాంటివి ఏమీ లేవు...కాసేపట్లో గేలానికి  తగిలిన ఆ చేప  పైకి వస్తుంది.అపుడు చూపించాలి నా తడాఖా....మాటలెందుకులే.. !" మోకళ్ళమీద అలగే కాసేపు ఉండి ...సాలోచనగా ఇంకొంచం తాడు ని వదిలాడు. కొద్దిగా విశ్రాంతి పొందుతా...గుండ్రంగా తిరుగుతూ వస్తుందిగా...అప్పుడు నా పని మొదలెడతా...అని అనుకున్నడు ముసలాయన.

విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నా ఒకలాంటి ఆతురతే... ఆ చేప  పడవ కి చేరువగా రావడం తో తాడు ని లాఘవంగా కదపడం మొదలెటాడు. ఎప్ప్పటికంటె కూడా ఈసారి బాగా అలిసిపోయాను.వ్యాపార పవనాలు  వీయడం మొదలైంది.ఇవి ఇపుడు తనకి బాగ అవసరం.నెత్తిమీద   ఉన్న టోపి  ఓ వేపుకి పడి ఉంది.వాతావ్రణం సైతం బాగుంది.మళ్ళీ  ఇంటిముఖం పట్టడానికి ఇవి అవసరం.
నైరుతి దిక్కు వేపు వెళ్ళాలి నేను....సముద్రం లొ దారితప్పడం ఏమీ ఉండదు...  ఇదొక పెద్ద ద్వీపం  లాంటిది.మూడోసారికి,ఆ చేప ఎగిరినపుడు ...అగుపించింది.ముందు ఓ పెద్ద నీడలా తోచింది.పడవ కింద భాగంలో...ఆ చేప పొడవు నమ్మలేనంత గా ఉంది. లెదు పెద్ద ఆ ఉండదు అనుకున్నాడు తనలో.నిజానికి అది పెద్ద చేప నే..!సముద్రం పైన ఈదుతూ 30 యార్డుల దూరం లో ఉందది..!

పెద్ద కొడవలి కంటే కూడా  పెద్ద గా ఉంది దాని తోక.ఆ నీలపు నీళ్ళ లో వెలిసిపొయిన లావెండర్ రంగు లొ ఉంది.దాని మీద ఉన్న గీతలు కూడా కనిపిస్తున్నాయి. అన్నివిధాలా అసామాన్యంగా నే ఉన్నది.  ఒక రెండు చిన్న చేపలు ..ఈ పెద్ద చేప కి చేరువ లో నే ఈదుతున్నాయి.కొన్నిసార్లు ఆగుతూ...చక్కగా ఈదుతూ పోతున్నాయి.ముసలాయన చెమటలు  కక్కుతున్నాడు...సూర్యుడొకడే  కాదు దానికి కారణం.ఇక తన ఆయుధం హార్పూన్ ని ఉపయోగించి ...దాన్ని పరి మార్చే  సమయం చేరువ అవుతోంది.అయితే ఇంకా కొద్దిగా ..ఇంకొద్ది  గా దగ్గరకి రావాలి...ఆ చేప. దాన్ని తల మీద కాదు  ..గుండే భాగం లో హార్పూన్ తొ దెబ్బ తీయాలి.  తల భాగంలో కాదు...గండె భాగం లో ..దాన్ని హార్పూన్ తో దెబ్బతీయాలి.నిశ్శబంగా... బలం కొద్దీ దెబ్బ తీయాలి. చేప కూడ  తిరుగుడు ఆపడం లేదు. దాని వెనుక తోక ఊపుతూ పోతుంది.  
మొత్తనికి దాన్ని నేను కదల్చగలిగాను.సరే..ఈసారి ఇంకా దాన్ని బలహీనపర్చగలగాలి..అన్ని భాగాలను..!ఇదే చివరి అవకాశం..ఇంకా దాన్ని  లాగిపారేయాలి.మళ్ళీ గట్టిగా లాగాడు గేలపుతాడుని..పడవకి చేరువ గానే ఉన్నది అది..!మళ్ళీ ఆ చేప సర్దుకుని ఈదసాగింది.

ఓ చేపా...నువు ఎలాగు మృత్యువు ని  వరించబోతున్నావు... నన్ను కూడా చంపాలని అనుకుంటున్నావా...ఏమిటి..?అలగయితే ఎలా..? ముసలాయన నోరు పిడచగట్టుకుపోయింది..నీళ్ళు నోటిలో కొన్నైనా  పడాలి...మాట గట్టిగా రావాలంటే..!చేప సంభాళించుకుంటూనే ఈదసాగింది.

నన్ను  చంపుతున్నావు గదే .నీకు ఆ హక్కు ఉందిలే.. నీలాంటి అందమైన ...గొప్పదైన తోబుట్టువు ని నేనింతదాకా చూడలేదు.పోని నన్ను చంపు... ఎవరు ఎవర్ని  చంపినా నాకు ఫరవలేదు...! నీ తల ఏమైనా పాడయిందా ...సరి చేసుకో..  మనిషి లాగనో,చేప లాగనో బాధపడటం నేర్చుకో...!

చేప తిరగలబడినపుడు  ...గాయపరచాలని అనుకున్నాడు.కాని ఉన్నట్లుండి అది సర్దుకొని ముందుకే పోతోంది.ముసలాయన ఈ సారి శరీరం లో   మిగిలిపోయిన బలాన్ని అంతా ఉపయోగించి తాడుని లాగాడు.ఇపుడు చేప బాగా దగ్గరయింది.
మరింత తాడుని లోపలికి లాక్కున్నాడు.ఆ తాడు ని కాళ్ళ తో తొక్కి పట్టి హార్పూన్ ఆయుధాన్ని తీశాడు.బలం కొద్దీ చేప కి ఓ పక్క గా పొడిచాడు.సరిగ్గా దాని గుండె ఉండే చోట.బాధ తో అది అంతెత్తున ఎగిరింది.. హార్పూన్ కి అమర్చిన ఆ బల్లెం  దాని లోపలకి దిగడం తో ఇక ఆలశ్యం  చేయకుండా  పోటు మీద పోటు మళ్ళీ మళ్ళీ పొడిచి వదిలాడు.తన బలం అంతా హార్పూన్ లో నిక్షిప్తం చేశాడు.

చివరిసారిగా దాని గొప్ప రూపాన్ని  చూపెట్టాడానికా అన్నట్లు  ఆ చేప మళ్ళీ ఒక్కసారిగా  గాలిలోకి ఎగిసింది.దభెల్లున సముద్రం లో పడింది.దాని నుంచి వచ్చిన వాసన ముసలాయన్ని,పడవని వేగంగా  తాకింది.


వెంటనే అతడిని నీరసం ఆవహించింది.  హార్పూన్ కి ఉన్న తాడు ని సర్దుకుని చూస్తే వెండి రంగు లో మెరిసే ఆ చేప పొట్ట సముద్రపు నీటి మీద తేలుతున్నట్లుగా అగుపించిది. తన చూపు మందగించినట్లుగానూ  అనిపించింది.అ దృశ్యాన్ని కాసేపు అలాగే చూశాడు..  రెండు చేతుల్ని తల వెనక్కి పెట్టి అదుముకున్నాడు.నీ ఈ తల మంచిగా పనిచెయనీ...నేను అలసిన ముదుసలినే అయినా నా తోబుట్టువు  వంటి ఈ చేపని చంపాను.పోరాటం ముగిసింది. ఇపుడు ఇక బానిస చాకిరి  మిగిలింది.  దీన్ని తాళ్ళ తో  గట్టి గా కట్టుకొని ఒడ్డుకి తీసుకుపోయే పని ఉన్నదిక..! (సశేషం)
           

Thursday, June 15, 2017

తలకావేరి ఇంకా ఇతర ప్రాంతాల సందర్శన



మళ్ళీ ఓ రోజు సెలవు దొరికినపుడు మైసూర్ లో ఖాళీ గా ఉండటం ఇష్టం లేక కొడగు నాడు లోని కొన్ని ప్రాంతాలు చూడాలని బయలు దేరాను.పశ్చిమ కనుమలు ..ఎన్ని మనోహరమైన విషయాలకి ఆలవాలమో... ఎటు చూసినా దట్టమైన పచ్చదనము,పర్వతాలు...ఆ మధ్య లోనే అక్కడక్కడ కనిపించే జనావాసాలు..వారి వైన భాషలు..సంస్కృతులు... దూకే జలపాతాలు...ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణము.దీనికి కేంద్ర స్థానము మడికేరి. అరణ్యాలవంటి ప్రదేశాలలోను చక్కని రోడ్లు,బసకి వసతులు ..బాగా ఉన్నాయి.టూరిస్ట్ లు కూడ బాగా ఉన్నారు..!



కావేరి నది ఆవిర్భవించే తలకావేరి అనే ప్రదేశానికి బయలుదేరాను. ఇది మైసూర్ నుంచి గంటం బావు ప్రయాణం లో ఉంటుంది.కొన్నిసార్లు బస్సు ప్రయాణం వల్ల ఏమిటంటే ..అక్కడ సగటు మనుషుల ప్రవర్తన  ,సామాన్యుల జీవితము దగ్గర గా మనము గమనించవచ్చు. ఇంకా ఎక్కడ పడితే అక్కడ ఆగవచ్చు.. అక్కడినుంచి మళ్ళీ ఆ తర్వాత బయలుదేరవచ్చు. తాపీ గా చూడటము లోనే కొత్త ప్రదేశం లోని ఎతుపల్లాలు లోతుపాతులు అర్ధమవుతాయి.  కొన్ని ఇబ్బందులు ఆ క్రమం లో కలుగుతాయి కాని..వాటిని కూడా పాఠాల మాదిరి గానె స్వీకరించాలి. గుంపు గా వెళ్ళడం నా వల్ల గాని పని.


సరే...తలకావేరి ప్రత్యేకత ఏమిటంటే  కావేరి నది అక్కడ పురుడు పోసుకోవడమే కాదు...అద్భుత దృశ్య మాలికలకి ఆటపట్టు ఆ ప్రదేశము.సముద్రమట్టానికి 1276 అడుగుల పైన ఉండే ఈ ఊరు లోకి అడుగుపెట్టగానే ..మబ్బులు వేగంగా మన ముందుకి వచ్చినట్లు అనిపిస్తాయి.ఒక్కోసారి మనకి ముందు ఉన్న వారు మనకి కనపడరు .మళ్ళీ కాసేపట్లో యధావిధి గా  అయిపోతుంది.మనసు అంతా తేలికబడి హాయిగా అయిపోయింది.ప్రకృతి లో ఎంత మహిమ.


 ఆ ప్రదేశం లో కావేరీ అమ్మ వారికి ఒక గుడి ఉంది.అలాగే దాని ముంది చిన్న కోనేరు లా ఉంది.దానిలోని నీరు భూమి లోనుంచి..ఇంకా పైని పర్వత సానువుల్లొనుంచి వచ్చి చేరుతుంది.కావేరి నది యొక్క మొదటి స్వరూపం ఇక్కడ రూపు దిద్దుకుని అలా ప్రవహిస్తూ వెళుతుంది.అగస్త్య మునికి,గణపతి కి కూడా ఇక్కడ ఆలయాలున్నాయి.దానికి కొన్ని స్థలపురాణాలు ఉన్నాయి.ఇక్కడ చల్లని ఆ చల్లని ఈదురు గాలి లో  ఎంతసేపున్నా తనివి తీరదు.ఈ గుట్ట పైన కొన్ని చిన్న షాపులు ఉన్నాయి.కింద కి పోతే విలాసవంతమైన హోటళ్ళు ఉన్నాయి.



దారిపొడుగూతా కాఫీ తోటలు..ఇంకా యాలకులు,దాల్చిన చెక్క,మిరియాలు  ఇలాంటి సుగంధ ద్రవ్యాలు   బాగా పండుతున్నాయి. మడికేరి లో భోజనం చేస్తూ గమనించాను.వీటికి సంబందించి హోల్ సేల్ షాపులు ఉన్నాయి. ఈ ప్రాంతం లో ప్రసిద్దమైన కొడగు లు గూర్చి చెప్పవలసిందే.ఒక సైనిక జాతి వంటిది..మగ,ఆడ వారి సంప్రదాయ  డ్రస్సులు గమ్మత్తు గ ఉంటాయి.వ్యవసాయ రంగం లోను,సైనిక రంగం లోను వీరికి ఓ ప్రత్యేకత ఉన్నది.


ఈ ప్రాంతం లోనే  నిసర్గ ధామ అనే పేరుగల జలపాతం ఉంది.కొండలమీదినుంచి దూకుతూ వస్తుంది.దీన్ని కూడా సందర్శించాము.పిచ్చిగాని పశ్చిమ కనుమల్లో జలపాతాలు అడుగడుగునా కానవస్తూనే ఉంటాయి.దేని శోభ దానిదే. ఇంకో దానితో పోల్చరాదు.అక్టోబర్ మాసం లో ఈ తలకావేరి లో పెద్ద ఉత్సవం జరుగుతుందని చెప్పారు. ఈ  గుడి ఉండే ప్రాంతాన్ని భాగమండల  అని పిలుస్తారు.

వచ్చేప్పుడు చీకటి పడింది.దీపాలు పెట్టే వేళ. రోడ్డు మీద బసు పోతోంది.అటూ ఇటూ  దట్టమైన అడవి.రాక్షసుల్లాంటి పొడవైన వృక్షాలు.కాని అక్కడక్కడ ఒకటి రెండు ఇళ్ళు ..!రోడ్డు పక్కనుంచే ఏనుగులు వెళుతున్న అలికిడి. ఈ రాత్రి పూట ఇక్కడున్న మనుషుల మీద ఇవి దాడి చేయవా అని అడిగితె... వాటి  జోలికి మనుషులు పోనంత కాలం అవి ఏమీ అనవు..వాటి దారిన అవి పోతుంటాయి అంతే అన్నాడు ఒకాయన.

Monday, June 12, 2017

Ernest Hemingway నవల The old man and the sea సంక్షిప్తంగా..!( 15 వ భాగం)


"ఇపుడు నువు ధైర్యంగా ...ఆత్మవిశ్వాసం తో ఉండటం మంచిది..ముసలివాడా" అనుకున్నాడు తనలో తను." దాన్ని నువు వేటాడుతున్నావు..తాడుని కూడా అనుకున్నంత పొందలేవు...కొద్దిసేపటి లో ఆ చేప గుండ్రంగా తిరగడం మొదలెడూంది..చూసుకో.."

ఎడమ చేతి తో అలానే పట్టుకొని ..వెనక్కి తిరిగి కుడి చేతి తో నీళ్ళు తీసుకున్నాడు సముద్రం లోనుంచి...ముఖం మీద ఇందాక అంటిన డాల్ఫిన్ మాంసాన్ని కడుక్కోవడానికి.లేకపోతే దేవినట్లయి వాంతి అయినా కావచ్చు...దానివల్ల ఇంకా శక్తి కోల్పోయే అవకాశం ఉన్నది.ముఖం కడుక్కొని..ఆపైన కుడి చేతిని కూడా కడుక్కున్నాడు.సముద్రం నీళ్ళ లో కాసేపు అలాగే చేతిని ఉంచాడు.

సూర్యుడు అయితే కనపడటం లేదు గాని ...వెలుతురు పొడసూపింది ఆకాశం లో.తాను తూర్పు గా సాగుతున్నట్లు అనిపిస్తోంది.సముద్రపు అలలు తీసుకువెళుతున్నవేపే వెళుతున్నాడు.తాను అలసినట్లే ఉన్నాడు.ఆ చేప  గుండ్రంగా తిరగడం ప్రారంభించినపుడు...తన అసలు పని మొదలవుతుంది.కుడి చేతిని నీళ్ళ లోనుంచి తీసేసుకున్నాడు." కొద్దిగా నొప్పి ఉన్నది లే గాని..ఇపుడు ఫరవాలేదులే" అనుకున్నాడు.మళ్ళీ గేలపు తాడు ని జాగ్రత్త గా సంభాళించడం మొదలెట్టాడు.తన శరీరానికి అనువు గా.

" నువు కష్టపడినా ...దానికీ ఓ పరమార్ధం ఉందిలే.." ఎడమచేతికి సర్దిచెప్పాడు.

రెండు చేతులకి ఒకే రకపు సామర్ధ్యం ఉండి ఉంటే బాగుండేది.అలా పుట్టి ఉంటే బాగుండేది.మరో చెయ్యికి సరైన తర్ఫీదు ఇవ్వలేదని దాని అర్ధం.అవకాశాలు ఎన్నో వచ్చినాయి.ఆ దేవుడికే తెలుసది.ఈ చేయి మొరాయించినపుడు కూడా ...ఆ రాత్రి బాగానే పని చేయగలిగాను.ఒకసారి ఇది తెగింది..మళ్ళా అలా జరగడం కంటే ..అసలిది పోవడమే మంచిది.

" ఇంకొద్దిగా డాల్ఫిన్ మాంసం తింటేనో...బుర్రలో కూడా చికాకుగా ఉంది...లేదు..ఇపుడది కష్టం." అనుకున్నాడు మళ్ళీ.వాంతి వచ్చి చికాకు అయి..శక్తి కోల్పోయే కంటే ఇలా ఉంటమే హాయి...అందులోను ఇందాక ముఖం మాంసం లో కూరుకుపొయి ..చాలా ఇదిగా అనిపించింది.అత్యవసరం అయితే తర్వాత చూసుకోవచ్చులే..ఆ ఎగిరే చేప మాంసం తింటే పోలా..శక్తి కి"
ఇంకో చేప..అదే ఎగిరే చేప మాంసం తయారు గానే ఉంది.శుభ్రంగానూ ఉంది.దాని లోని ముల్లుల్ని తీసి పారేసి దాని తోక దాక ఉన్న మాంసాన్ని తిన్నాడు.అన్నిటికంటే ఇది బలవర్ధకం.సరే..కావలసింది చేశా.ఇక ఆ నీళ్ళ లోని చేప దే ఆలశ్యం.తిరుగులు తిరగడానికి.

ఇది మూడవ రోజు సూర్యుడు ఉదయించి..తాను ఈ సముద్రం మీదకి వచ్చిన తర్వాత. నీళ్ళ లో చేప కదలిక ప్రారంభం చేసింది.గేలపు తాడు కూడా కొద్దిగా వొంగినట్లు అయింది గాని ముందు అది గమనించలేదు.తాడు మీద వత్తిడి బాగానే ఉంది.మెల్లిగా కుడి చేతి తో కదిలించడం చేస్తున్నాడు.భుజాలు,తల కిందు గా వంచి నీళ్ళ లోకి చూశాడు.రెండు చేతులతో గేలపు తాటిని ఊపి చూశాడు.

" గుండ్రంగా తిరుగుతోంది...పైగా దూరంగా జరుగుతోంది...ఎంత వీలైతే అంత గట్టిగా పట్టుకోవాలి దాన్ని...అది తిరిగిన ప్రతిసారి అలుపు తగ్గినట్లు అవుతోంది.కాసేపట్లో ..అంటే ఓ గంట లో బయటకి రావచ్చును అది.ఏదోలా అలాగే రప్పించి ..ఆ తర్వాత మట్టుబెట్టాలి.అయితే నెప్పది గా తిరుగుతోంది.చెమట తో ముసలాయన తడిసిపోయాడు.ఆ చేప నీళ్ళలో గుండ్రంగా తిరుగుతూనే పైకి వస్తున్నట్లుగా అనిపించింది.గేలపు తాడు వంగే విధానాన్నిబట్టి చేప కదలికని అంచనా వేయవచ్చు.

గంట అయినతర్వాత..ఆ సముద్రపు నీళ్ళ లో నల్లని మచ్చలు..ఆ చేపవేనేమో కనిపించసాగాయి.కంటి కింద అయిన గాయం మీదకి చెమట ధార గా కారుతోంది ముసలాయనకి.నొసల మీద కూడా.నీరసం గా తోచింది. " నేనెప్పుడు విఫలం కాలేదు..ఇలాంటి చేప చేతి లోనా నేను చచ్చేది..లేదు.చక్కగా వస్తోది అది..దేవుడా నాకు సాయం చెయ్యి..ఇపుడయితే చేయలేను గాని తర్వాత నీకు వందల కొద్దీ ప్రార్ధనలు చేస్తాను. "

ఉన్నట్లుండి మళ్ళీ గట్టి ఊపు ..ఊపినట్లయింది.గేలపు తాటిని రెండు చేతులతో పట్టుకున్నాడు.ఇది బరువు గా ..వేగంగా ఉంది.దీని ఈ సారి ఊపు..
చేపని బందించి ఉన్న ఆ హుక్ లు వైర్ లీడర్ కి అనుసందింపబడి ఉంటాయి గదా..దాని సమీపం లో బల్లెం తో పొడవాలని అనుకున్నాడు.అదెలగూ చేయవలసిందే.ఇపుడు గుండ్రంగా తిరుగుతోంది..కానీ..ఒక్కోసారి గాలి లో ఎగిరితే కూడా మంచిదే..దానికి తగులుకున్న హుక్ చేప గాయం ని పెద్దది చేస్తుంది..మరీ మితి మీరినా కష్టమే..హుక్ కూడా పడిపోవచ్చు.

"ఎగరకు చేప ఎగరకు.." ముసలాయన కొద్ది గా తాడు వదులుతున్న కొద్దీ అది వచ్చి వైర్ లీడర్ కేసి కొట్టుకొంటోంది.దాని బాధ అది పడనీ..పడాలి..నాకేమిటి..నన్నూ నేను కంట్రోల్ చేసుకోగలను..దాని బాధ దానికి పిచ్చెత్తించినట్లు చేస్తుంది.కాసేపు ఉన్నాక ఆగి..మళ్ళీ గుండ్రంగా తిరగడం షురూ చేసింది.తాడుని లోపలకి తీసుకొంటున్నాడు మెల్లిగా...లోపల నీరసం గా ఉన్నది.సముద్రం నీటిని ఎడమ చేతి తో తీసుకొని తల మీద,మెడ వెనుక భాగం వద్ద పోసుకొని రుద్దుకున్నాడు. (సశేషం) 

ఈ సారి వేసవి కాలం లో కేరళ లో ఒక మంచి ప్రదేశాన్ని సందర్శించడంజరిగింది


ఈ సారి వేసవి కాలం లో కేరళ లో ఒక మంచి ప్రదేశాన్ని సందర్శించడంజరిగింది.అయితే అది ముందు ప్రణాళిక వేసుకున్నది కాదు.ఒక్కోసారి అలాజరుగుతుంటాయి.జరగినివ్వడమే..అన్నీ ఒకందుకు మంచిదేనని..!మైసూరు లో  మూడు వారాలు అలవోక గా గడిచిపోతుండగా చివరి లో కేరళ కి చెందిన  ముసద్దీక్ పరంబిల్ మాటల లో అన్నాడు ఇక్కడికి మావూరు మూడు గంటల ప్రయాణం...మంచి అందమైన ప్రదేశాలు ఉన్నాయి అని.మరింకేమి..వీలైతె రేపు పొద్దునే బయలుదేరుదాము అన్నాను.గతం లో కొట్టాయం అటువేపు ప్రాంతాలు తిరిగాను గాని ఈ వైనాడ్ జిల్లాలో దిగింది లేదు. చూద్దాము..ఇక్కడ ఏమి ఉన్నాయో మనకోసం అనుకున్నాను.ప్రత్యేకంగా పనీ పాటా లేకుండా తిరగడము  ...ఏ ఇబ్బందులనైన మనవి కాదు అని భావించడం ముందునుంచి మనకి అలవాటైన విద్యయే కదా.


కర్ణాటక రాష్ట్ర రవాణా శాఖ కి చెందిన బస్ ఎక్కాం.పశ్చిమ కనుమల లోని  దట్టమైన అరణ్యాల గుండా సాగిపోయాము.మధ్య లో గుండ్లు పేట అనీ  ఒకటి  తగిలింది.ఒక మాదిరి పటణం ..కాని ఇళ్ళన్నీ ఒక ప్లాన్ ప్రకారం ఉన్నాయి.రోడ్లు కి అడ్డదిడ్డం గా ఏవో  నిర్మాణాలు లేకుండా చూడటానికి బావున్నది.ఇది కర్ణాటక లోదే.కోజికోడ్ మీదుగా వెళ్ళి సుమారు రెండుం బావు  గంటల తర్వాత సుల్తాన్ బత్తెరి లో దిగాము.ఇది వైనాడ్ జిల్లా లోనిది.మున్సిపాలిటి. కాని కేరళ లో ప్రవేశించి నప్పటినుంచి.. దృశ్యాలు.... పచ్చదనం ..ఆ పర్వతాలు...నీట్ గా ఉన్న   బంగాళా పెంకుల ఇళ్ళు... రకరకాల భవనాలు... తెరపి లేకుండ ...అరణ్యాలు... అసలు వీళ్ళు అరణ్యాల లో ఇళ్ళు కట్టుకున్నారా అనిపించింది.హాయిగా ,చల్లగా ఉంది..!ఇక్కడ మనకి మాడిపోయేంత వేడి ఈ మే మాసం లో.. ఒక్క దేశం లో ఎన్ని వాతావరణ వ్యత్యాసాలో...!



సుల్తాన్ బతెరి లో ఒకప్పుడు టిప్పు సుల్తాన్ యొక్క ఆయుధాగారం ఉండేదట. ఆ పేరు మీదనే ఈ పేరు వచ్చిందని తెలిసింది.సరే..దిగగానే..ఒక హోటల్ లో  టిఫిన్ చేశాము.టిఫిన్ లో గుడ్లు సర్వ సాధారణం. గనక లాగించి ఒక లోటాడు కాఫీ తాగుట జరిగింది.ఆ తర్వాత జీప్ లో కురవ ద్వీపానికి బయలు దేరాము.  సుల్తాన్ బతెరి దాటి ఇంచుమించు ఓగంట పైన  ప్రయాణించి అక్కడికి చేరుకున్నాము.  సెలవుకావడం మూలాన పిల్లలు పెద్దలు బాగానే వచ్చినట్లుంది.ఈ కురవ ద్వీపం ఇప్పుడిప్పుడే వెలుగు లోకి వస్తోంది..టూరిజం శాఖ వాళ్ళు ఏరాట్లు  బాగానే చేశారు..ముఖ్యంగా పర్యావరణం కలుషితం కాకుండా వెదురు బొంగుల తో తెప్పలు  కట్టి..దాన్ని పైన వేలాడతీసిన తాళ్ళ సాయం తో నడుపుతున్నారు.ఆ నీళ్ళ  లోనుంచి ప్రయాణం చేసి దీవి లోకి వెళ్ళడం  అద్భుతం గా ఉంటుంది.అంతా అడవే కాని ..ఒ జలపాతం వరకు దారి వేశారు..ఓ రెండు మైళ్ళు దాక పోయి అక్కడ స్నానం చేయవచ్చు.


ఇంకా ఆ పరిసర ప్రాంతాల్లో ..జైన మతానికి చెందిన ప్రాచీన ఆలయం ఒకటి ఉంది.టిప్పు సుల్తాన్ కి చెందిన కోట ఒకటి ఉంది.ఇంచుమించు శిధిల దశ కి చేరుకున్నాయి.ఎడక్కల్  గుహలు కూడా ఇక్కడ చూడదగినవి.దానిలో ఆదిమానవుని కాలం కి చెందిన  చిత్రాలు అవీ ఉన్నాయి.ఆ ఊరు లో కొన్ని బజారులు తిరిగాను.  ఇక్కడ రోజు వారి  సంగతులు  అవీ చూద్దామని.ఎవరి జీవితం వారిదే న్నట్లుంది ..రోడ్ల మీద గాని ఇళ్ళ పక్కల వారి తో గాని ఎవరూ  బాతాఖానీల లాంటివి  నెరపడం కనపడలేదు.చాల ఇళ్ళ లో మనుషులున్నారా అన్నంత సైలెన్స్ అదేమిటో.

బస్ స్టాండ్  పక్కనే ఒక Toddy shop కనిపించింది.అక్కడ కూడా నో సౌండ్.దాని వేళ కాలేదు.టైమింగ్స్ ఉన్నాయక్కడ.కొన్ని ఫోటోలు తీశా. ఇలా రాసినప్పుడు వేయవచ్చునని.  ఒకటి చెప్పాలి...ఇక్కడ.ఈ సుల్తాన్ బతెరి శివారు లో ఓ చిన్న హోటల్ లో భోజనం చేస్తుండగ ...ఓ బసు లో ముప్ఫై మంది జనాలు దిగారు. వీళ్ళందరకీ సర్వ్ చేయడానికి ఎంత సమయం పడుతుందో అని ..అనుకొంటూండగా ..ఆ గుంపు లోని ముగ్గురు హోటల్ ఓనర్ దగ్గరకి పోయి ఎదో మాట్లాడారు.  అంతె..ఆ ముగ్గురు కలసి.. హోటల్ కి వచ్చిన అందరకీ  ..వాళ్ళ జనాలతో కలుపుకుని ..సర్వ్ చేసేశారు.డబ్బులిచ్చి వెళ్ళిపోయారు. ఈ పరస్పర సహకార బాగానే ఉందే అనిపించింది.

Thursday, June 8, 2017

Ernest Hemingway నవల The Old man and the Sea సంక్షిప్తంగా...(14 వ భాగం)



" నాకు నిజంగా మతే ఉన్నట్లయితే...ఈ పడవ లోనే అనువైన చోట సముద్రపు నీళ్ళు పొద్దున్న పోసి ఎండబెడితే సాయంత్రం కల్లా ఉప్పు కాదూ..అయితే ఒకటిలే ...సాయత్రం కి కూడా డాల్ఫిన్ దొరికి ఉండేదా...సరే..ఏదో ఒకటి...నమిలి తిన్నాను..దాని మాంసాన్ని...మరీ వాంతి వచ్చేంత ఇది గా ఏమి లేదు."

తూర్పు వైపు ఆకాశం లో మబ్బులు ముదురుకుంటున్నాయి.ఒక్కొక్క నక్షత్రమూ కనుమరుగు అవుతోంది.ఏదో ఒక పేద్ద మబ్బుల సొరంగం లోకి పోతున్నట్లుగా ఉంది.గాలి నెమ్మదించింది.మూడు,నాలుగు రోజుల్లో వాతావరణం చికాకు చేసేలానే ఉంది.అయితే ఇపుడు కాదుగా..కొంచెం నిద్రపో ముసలివాడా...ఆ నీళ్ళ లోపల చేప ఏం అలజడి చేయడం లేదుగా..!"

గేలపు తాడుని చక్క గా సర్దుకున్నాడు.వెనక ఉన్న చెక్కని ఆనుకొని అలా ఒరిగాడు.కొద్దిగా తాడు ని లోనికి వదిలి,ఎడమ చేయి ని దాని మీద పెట్టుకున్నాడు.ఒక చెయ్యి కాకపోయినా ఇంకో చెయ్యి అయినా అప్రమత్తం గా ఉండాలి.ఆ తర్వాత ఇరవై నిమిషాలో,అరగంటో నిద్ర పోయినా ఫర్వాలేదు.కుడి చేతి మీద తన ఒంటి భారం మోపి నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.

ఇపుడు కలలో సిమ్హాలు రావట్లేదు.ఒక రకం చేపలు కనబడుతున్నాయి..అవి సముద్రం లో కొన్ని మైళ్ళ పొడుగూతా ఈదుకుంటూ పోతున్నాయి.అవి ఎద కొచ్చి ఉన్నాయి.ఆ నీళ్ళలోనే పైకి ఎగురుతూ ..మునుగుతూ సాగుతున్నాయి.మళ్ళా ఇంకో కల.. తాను ఓ ఊళ్ళో..మంచం మీద పడుకొని ఉన్నాడు.ఉత్తర దిక్కునుంచి వీస్తున్న చల్లని మంచు గాలి.అతని తల కింద దిండు కి బదులు గా కుడి చెయ్యి ఉంది.అదీ నిద్ర పోతూ ఉంది.

మళ్ళీ ఇంకో కల...ఒక సిమ్హాల కల...పొద్దుటి పూట మసక వెలుతురు అది...ఒక సిమ్హం ముందు అగపడింది.ఆ తర్వాత ఇంకొన్ని అగపడ్డాయి.తాను పడవకి ఓ వేపున చుబుకం ఆనించి చూస్తున్నాడు.ఇంకా ఏమైనా జీవాలు ఉన్నాయా అని..ఏమీ కనబళ్ళేదు.
చంద్రుడు ఇంకా ప్రకాశిస్తూనే ఉన్నాడు.ముసలాయన నిద్రలోనే ఉన్నాడు.నీళ్ళలో ఆ  చేప చేసే అలికిడికి పడవ మెల్లగా కదులుతోంది.అది మబ్బుల సొరంగం లోకి పోతున్నట్లుగా ఉంది.ఉనట్టుండి కుడి చెయ్యి పిడికిలి ...తన మొహం మీదికి వచ్చింది.మంటగా అనిపించింది ఆ భాగం లో..ఎడమ చెయ్యి కూడా కాసేపు ఆగి మండినట్లుగా అనిపించింది..ఆ చేప విసురు కి తాడు ఒరుసుకుపోతున్నదన్న మాట..ఆ గేలపు తాడు కి అనుసంధానం గా  ఉన్న అదనపు చుట్టల్ని కొద్ది గా నీళ్ళ లోకి వదిలాడు.ఉన్నట్లుండి నీళ్ళలోనుంచి ఆ చేప అంతెత్తున లేచి దభెల్లున మళ్ళీ సముద్రం లో పడింది.అలా ఒకసారి కాదు...మళ్ళీ మళ్ళీ ..దూకసాగింది.ఆ ఉదుటికి ముసలాయన వెళ్ళి డాల్ఫిన్ మాంసం ముక్క ఉన్న చోటులో పడ్డాడు..ఎలా..మొఖం సరిగ్గా ఆ మాంసం లో కూరుకు పోయింది.ఓ వైపున తాడుని సంభాళించుకుంటూనే ఉన్నాడు..అయితే వెంటనే వెనక్కి తిరగడానికి పడలేదు..అలా ఉంది స్థితి.

" ఈ సమయం కోసమే నేనూ,నువ్వూ  చూస్తున్నది...కానివ్వు...ఇపుడు చూసుకుందాము...ఆ తాడుని చికాకు చేసి నన్ను గాయపరిచినందుకు నువు మూల్యం చెల్లించవలసిందే.." అనుకున్నాడు.

ఆ చేప ఎగురుళ్ళు కంటికి సరిగా ఆనడం లేదు గాని...అది సముద్రపు నీటి పై దూకుతూ ,మునుగుతూ చేసే చప్పుళ్ళు ఆ గేలపు తాడు ద్వారా అనుభం అవుతూనే ఉంది.దాని వేగానికి తాడు తన చేతుల్ని గాయపరుస్తున్నది..ఇది ఇలా జరిగేదేనని తనకి తెలుసు..గాయపడని వేపుకు తాడుని తిప్పుకుంటున్నాడు ఒడుపుగా...మొత్తానికైతే వదిలిపెట్టలేదు...అలానే ప్రయత్నిస్తున్నాడు.ముఖ్యంగా వేళ్ళు,అరిచేతులు తెగకుండా ప్రయత్నిస్తున్నాడు.ఇప్పుడే గనక ఆ కుర్రవాడు ఉన్నట్లయితే ఈ తాడు కి తడి పెడుతూ ఉండేవాడు..దానివల్ల ఒరుసుకుపోకుండా మంచిగా ఉండేది.అతను ఉన్న పక్షం లో బాగుండేది..కాని లేడుగా..!
గేలపు తాడు చివరకి ఏం రాలేదు..ఇంకా అదనం గా చుట్టలు చుట్టి ఉంది. ఇంకొద్ది తాడు ని వదిలాడు.అపుడు చేప కి కూడా తిరగడానికి కొద్ది స్వేచ్చ లభిస్తుంది.మాంసం లో పడ్డ తన మొఖాన్ని మెల్లగా పైకిలేపాడు.మోకాళ్ళ మీద వొంగి ..ఆ పిమ్మట లేచి నిలబడ్డాడు. అదనంగా ఉన్న తాడు తన కాళ్ళకి తగిలింది.ఎంత తాడు కిందికి వదిలితే అంత మంచిది..చేపకి కూడా ఒరిపిడి తగ్గుతుంది.

కనీసం ఓ డజన్ సార్లయినా ....సముద్రం లోనుంచి జంప్ చేయడం ...మునగడం చేసిందది.చప్పుడు కూడా బాగానే వస్తోంది.అలాగని అది మరీ లోపలకి వెళ్ళి మరణించే పరిస్థితీ లేదు.కాసేపట్లో అది నీళ్ళ లో చుట్టూరా తిరగడం చేస్తుంది గా...అప్పుడు నేను నా పని చేస్తాను అనుకున్నాడు ముసలాయన..!

ఆశ్చర్యం...ఉన్నట్లుండి అది అంత అలజడిగా పైకి లేస్తూ ,నీళ్ళ లో పడటం ఎందుకు ...అలా ప్రవర్తిస్తోంది.కారణం ఏమై ఉండవచ్చు...ఆకలా...డస్సిపోవడమా...లేక పోతే నీళ్ళ లో ఏదైనా చూసి భీతి చెందినదా...?బలంగా ..నిదానం గా ఉండే చేప ఇది..!చూడటానికి భయరహితంగా,ఆత్మ విశ్వాసం తోనూ ఉన్నట్లుగా ఉన్నది.విచిత్రమే..! (సశేషం)