పింటూ మహతో అనే బీహార్ గ్యాంగ్ స్టార్ గురించి

 ఇటీవల ఖాకీ: బీహార్ ఫైల్స్ అనే వెబ్ సిరీస్ చూడటం జరిగింది.ఇది నాలుగేళ్ళ క్రితం నెట్ ఫ్లిక్స్ లో రిలీజ్ అయినప్పటికీ నేను కాస్తా ఆలశ్యం గా చూశాను.ఎలాంటి అంచనాలు లేకుండా చూడటం మొదలుపెట్టి మొత్తం ఏడు ఎపిసోడ్ లు అయిపొయేసరికి ఒక మంచి అనుభూతి కలిగింది.

ఒకానొక కాలం లో మనం పింటూ మహతో అనే బీహార్ గ్యాంగ్ స్టార్ గురించి చదివేవాళ్ళం.దోపిడీలు,కిడ్నాప్ లు,జైలు సిబ్బంది ని ఏమర్చి పారిపోవడం ఇవన్నీ మళ్ళీ మెదిలాయి. ఈ కథ అంతా కూడా మహతో ని ఆధారంగా చేసుకొని సాగినదే! 

అమిత్ లోధా అనే ఐపిఎస్ అధికారి రాసిన ఒక పుస్తకం నుంచి తీసుకున్నది.రాజస్థాన్ నుంచి ఒక యువ ఐపిఎస్ అధికారి రైలు లో వస్తుంటాడు. బీహార్ లో ని ఒక జిల్లా లో జాయిన్ కావడానికి. ఆ రైల్లోనే కొంతమంది ప్రయాణీకులు ఇతడిని చూసి జోక్ లు వేసుకుంటూంటారు.పోలీస్ అధికారి మామూలు డ్రెస్ లో ఉంటాడు.ఏమీ అనకుండా నిశ్శబ్దం గా చూసి ఊరుకుంటాడు.

కాసేపయిన తర్వాత వాళ్ళ ప్రశ్న కి జవాబు చెబుతాడు,తాను కొత్తగా బీహార్ కి కేటాయించబడిన ఐపిఎస్ అధికారినని...అవతలి వాళ్ళు ఖంగు తిని సారీ చెబుతారు. అంతేగాక సగటు బీహారి తత్వాన్ని వివరిస్తారు. నేను..అని కాకుండా మనం..అని మీరు ఎప్పుడైతే బీహారి వ్యక్తి తో మెలుగుతారో అతను మీతో ఎప్పటికీ స్నేహంగా ఉంటాడు.

 మాది బుద్ధుడు నడిచిన భూమి,మహావీరుడు నడిచిన భూమి. వెళ్ళండి మీకు తెలుస్తుంది అంటారు. ఈ యువ అధికారి పేరు అమిత్ లోధా. ఈయన జాయినింగ్  రిపోర్ట్ ఇవ్వడానికి ఆఫీస్ కి వెళతాడు. అక్కడ ఒక చెట్టు కింద తలపాగా చుట్టుకొని కుర్చీలో కూర్చుని వచ్చిన జనాలతో జోక్ లు వేసుకుంటూ ఒక మనిషి కనబడతాడు.

లోపల ఆఫీస్ లో ఎవరూ కనిపించరు. అక్కడ అలా వెయిట్ చేసిన తర్వాత,ఆ తలపాగా వ్యక్తి వచ్చి నేనే నీ సుపీరియర్ ని అని చెప్పి జాయినింగ్ రిపోర్ట్ తీసుకుంటాడు. అమిత్ లోధా కి మతి పోతుంది. 

పింటూ మహతో పేరు ని చందన్ మహతో అని మార్చారు. చిన్న సైజు కూలీ, లారీ డ్రైవర్ గా పనిచేసే మహతో రకరకాల అనుభవాల ద్వారా గ్యాగ్ స్టర్ గా ఎదుగుతాడు.చదువు పెద్దగా లేకపొయినప్పటికీ ఇతరుల్ని మాటలతో బురుడీ కొట్టించే కళ బాగా ఉంటుంది.ఇతనికి చ్యవన్ ప్రాశ్ సాహు అనే మరో వ్యక్తి జైలులో పరిచయం అవుతాడు.

ఇద్దరూ కలిసి జైలు నుంచి పారిపోతారు. ముగ్గురు జైలు సిబ్బంది ని హత్య చేసి బయటకి వచ్చిన వీళ్ళు తమ సామాజిక వర్గానికి చెందిన యువత ని తమ మాటలతో ఆకట్టుకొని కిడ్నాప్ లు,లూటీలు చేస్తుంటారు. వీళ్ళు దోచుకునేది ఎక్కువగా మార్వాడి వ్యాపారస్తుల్ని,ఇతర సంపన్నుల్ని.అమిత్ లోధా మార్వాడి వ్యాపారస్తులకి ఏ ఒక్కరికీ డబ్బులు ఇవ్వొద్దని ధైర్యం చెబుతాడు.దాంతో నెల మామూళ్ళు ఆగిపోతాయి.చందన్ మహతో ఫోన్ ని ట్రాక్ చేసి అతడి అనుచరుల్ని అరెస్ట్ చేయడం మొదలుపెడతాడు.

మహతో ,వెనుకబడిన వర్గాల కి ఎన్నికల్లో సపోర్ట్ చేస్తూ పొలిటికల్ బేస్ ని నిర్మించుకుని పోలీస్ ల నుంచి తప్పించుకుంటూ తన కార్యకలాపాల్ని కొనసాగిస్తుంటాడు.బీహార్ కుల రాజకీయాలు అంతటా ఎలా పెనవేసుకుని ఎలా ఉంటాయో దర్శకుడు బాగా ఎలివేట్ చేశాడు. 

అయిదుగురు యాదవ్ ల్ని హత్య చేసి జైలు కి వచ్చిన మహతో ని రాజ్ పుత్ వర్గం అభిమానంగా చూస్తారు. తనకు నమ్మక ద్రోహం చేసిన అభ్యుదయ్ సింగ్ అనే రాజ్ పుత్ ని చంపడం తో వాళ్ళు ఇతడికి వ్యతిరేకం అవుతారు. రాష్ట్ర రాజకీయాల్లో మహతో కీలకంగా మారడం తో అతడిని మట్టుబెట్టడానికి అనేక ప్రయత్నాలు జరుగుతుంటాయి. 

బీహార్ సామాజిక కోణాన్ని ,గ్రామీణ వ్యవస్థని,పేదరికానికి గల కారణాల్ని చక్కటి కథ గా మన ముందు దర్శనమిస్తుంది. పోలీస్ అధికారుల్ని నియమించడం లో జరిగే నేపథ్యాన్ని  ఈ వెబ్ సిరీస్ లో కళ్ళకి కట్టినట్లు చూపించాడు. 

ఫోటోగ్రఫీ హాయిగా ఉంది. బీహార్ గ్రామ సీమలు,చుట్టుపక్కలున్న అడవులు అందంగా ఉన్నాయి.మహతో గా నటించిన అవినాష్ తివారి, అమిత్ లోధా గా నటించిన కరణ్ టక్కర్ లు మన మనసులో చాలా కాలం నిలిచిపోతారు.వీలైతే చూడండి.నేను చెప్పింది తక్కువ,గ్రహించడానికి చాలా ఉంది. నిజ జీవితం లో మహతో 300 మందిని చంపినట్లుగా రికార్డులు చెబుతుండగా,దాంటో 30 మంది పోలీసులు. అదీ కొసమెరుపు. 

'రా' చేసిన కొన్ని కోవర్ట్ ఆపరేషన్ లని తెలిపే పుస్తకం

మనం వివిధ దేశాలకి చెందిన గూఢచార సంస్థల గురించి చదువుతున్నపుడు అమెరికా కి చెందిన సెంట్రల్ ఇంటిలిజెన్స్ ఏజెన్సీ, రష్యా కి చెందిన కెజిబి, బ్రిటన్ కి చెందిన ఎం16, అలాగే ఇజ్రాయెల్ కి చెందిన మొసాద్ వంటి సంస్థలు విదేశాల్లో చేపట్టే ఆపరేషన్లు మనల్ని అబ్బురపరుస్తుంటాయి. ఏ దేశ గూఢచార సంస్థ అయినా తన దేశ ప్రయోజనాలు ఇంకా సంక్షేమమే పరమావధిగా పనిచేస్తుంటుంది. నిజానికి గూఢచార వ్యవస్థ అనేది ఈ రోజున కొత్తగా పుట్టినది కాదు.రామాయణం లో వాల్మీకీ మహర్షి కూడా దీనిని ప్రస్తావించాడు. 

అరణ్యవాసం లో ఉన్నప్పుడు తనని చూడటానికి వచ్చిన భరతుని ఉద్దేశించి రాముడు గూఢచారులను ఏ ఏ ప్రదేశాల్లో నియమించావు అని అడగడం గమనించవచ్చు.ఇక చాణక్యుని ప్రతిభ గురించి ప్రత్యేకం గా చెప్పవలసిన పనిలేదు.

మన దేశానికి సంబంధించిన గూఢచార సంస్థ రా (R&AW) గురించి ఈమధ్య కాలం లో రిలీజైన దురంధర్ హిందీ సినిమా వల్ల ఆబాలగోపాలానికీ తెలిసిపోయింది. ఆ సినిమా లో చూపించినది కేవలం సముద్రం లో పైకి కనిపించే ఐస్ బెర్గ్ మాత్రమే! తెలియవలసింది ఎంతో ఉంది.

దేశ భద్రత దృష్ట్యా ఏ దేశమూ చాలా కార్యకలాపాల్ని వెల్లడి చేయదు. అయితే ఇంగ్లీష్ లో ప్రస్తుతం RAW: A History of India's covert operations అనే పుస్తకం విడుదల అయింది. యతీష్ యాదవ్ అనే జర్నలిస్ట్  దీన్ని రాశాడు. భారత దేశం యొక్క గూఢచార సంస్థ విదేశాల్లో చేసిన కొన్ని ముఖ్యమైన ఆపరేషన్లను ఆసక్తిదాయకంగా చెప్పాడు. 

యతీష్ యాదవ్ గతం లో ఇండియన్ ఎక్స్ ప్రెస్ ఢిల్లీ బ్యూరో కి చీఫ్ గా పనిచేశాడు.270 కి పైగా ఉన్న పేజీల్లో ఎంతో సమాచారాన్ని అదీ అధికార వర్గాల నుంచి ఇంకా ఇతరత్రా సేకరించి మనకి అందించాడు.

ఎంత గొప్ప ఆపరేషన్ ని విజయవంతంగా చేసినా వాళ్ళ పేరు బయటకి చెప్పకోవడానికి ఉండదు. అలాగే తమ విధుల్లో భాగంగా మరణించినా వాళ్ళ కీర్తి బయట ప్రపంచం లో వ్యాప్తి చెందే అవకాశమూ ఉండదు.ఒక గూఢచారి జీవితం అలా ఉంటుంది అని రచయిత పుస్తకం మొదట్లోనే చెబుతాడు.

కొన్ని వందల సార్లు టెర్రరిస్ట్ చర్యల్ని  జరగకుండా ఆపుతుంటారు. కానీ ఏ రెండు మూడు సార్లు అలాంటివి జరిగినా అవి ప్రజల మది లో నిలిచిపోతుంటాయి. 1968 లో రా అనే సంస్థ ఉద్భవించింది. అంతకుముందు ఇది ఐ బి అంటే ఇంటిలిజెన్స్ బ్యూరో లో భాగంగా ఉండేది.

దేశ,విదేశాల్లో ఈ ఒక్క సంస్థ అన్ని రకాల పనులు చేయడం కుదరదని దీని నుంచి రిసెర్చ్ అండ్ ఇంటెలిజెన్స్ వింగ్ అని కొత్త సంస్థని సృష్టించడం జరిగింది.

కేవలం విదేశాల్లో పనిచేయడానికే ఈ సంస్థ తన శక్తియుక్తుల్ని ఉపయోగిస్తుంది. దీని మొదటి అధిపతి రామేశ్వర్ నాథ్ కావో. బంగ్లాదేశ్ యుద్ధం లో జరిగిన కొన్ని అనుభవాలనుంచి విదేశాల్లో ప్రత్యేకించి పనిచేయడానికి గూఢచార వ్యవస్థ అవసరమని అప్పటి ప్రధాని శ్రీమతి ఇందిరా గాంధి భావించారు. 

కారణం మన దేశానికి మిత్రుడైన ముజిబుర్ రెహ్మాన్ హత్య ని కొన్ని నెలలు ముందుగా ప్లాన్ చేసినా ,ఇంటిలిజెన్స్ బ్యూరో దేశం లో ఉన్న పని వత్తిడుల వల్ల పసిగట్టలేకపోయింది.

దాని నుంచి గుణపాఠం నేర్చుకున్న ఫలితంగా రా అనే సంస్థ ఆవిర్భవించింది. విదేశాల్లో పనిచేసే ఏ ఒక్కరికీ వాళ్ళ అసలు పేర్లు ఉండవు.

విదేశాల్లో ఉద్యోగులుగా,వ్యాపారులుగా ఇంకా వివిధ సంస్థల్లో పనిచేస్తూనే తమ అసలు కార్యకలాపాల్ని కొనసాగిస్తుంటారు. అంతేగాక వీళ్ళకి సమాచారం ఇవ్వడానికి ఒక నెట్ వర్క్ ని తయారు చేసుకుంటారు. వీళ్ళని asset అని పిలుస్తారు.

విదేశాల్లో ఉగ్రవాద కార్యకలాపాల్ని జరిపే ముఖ్య నాయకుల కి దగ్గరగా ఉండే వ్యక్తుల్ని,లేదా ఇతర వృత్తుల్లో ఉండి తమకి పనికి వస్తారనుకునే వాళ్ళని కూడా తమకి ఇంఫార్మర్ లుగా ఉండడానికి నియమించుకుంటారు.దాని కోసం అవసరమైతే వాళ్ళ బిజినెస్ లకి పెట్టుబడులు కూడా పెడతారు.కొన్నిసార్లు వాళ్ళకి అవసరమైన పనులు ఉంటే చేసిపెడతారు. 

ఉదాహరణకి కెనడా లోని ఉదంతం చెప్పాలి. ఖలిస్తాన్ ఉద్యమానికి విరివిగా నిధులు వసూలు చేస్తూ అమెరికా ఇంకా కెనడా లో నుంచి భారత్ వ్యతిరేక ప్రచారాన్ని నిర్వహించే ఒక ప్రముఖుని తో చర్చలు జరిపిన ఒక రా ఏజెంట్, అతడి టీం నుంచే ఒక మోల్ ని ఎలా తయారుచేసాడు అనేది ఈ పుస్తకం లో చదవవచ్చు.

సినిమాలో చూస్తున్నట్లు అరుపులు, పెడబొబ్బలు లాంటివి ఏమీ ఉండవు. ఎనభైవ దశకం లో ఫిజీ దేశం లో మహేంద్ర చౌధురి అనే భారతీయ సంతతి వ్యక్తి దేశాధ్యక్షునిగా ఎన్నికయ్యాడు.దాన్ని గిట్టని స్థానిక జాతీయుడైన ఆ దేశపు ఉన్నత సైనికాధికారి సితివేని రబూకా పార్లమెంట్ లోకి సైనికులతో చొచ్చుకి వచ్చి ప్రజాస్వామ్యబద్ధంగా ఎన్నికైన అధ్యక్షుడిని బంధించి తను గద్దెనెక్కాడు. 

అంతేగాక భారతీయులందరూ ఫిజీ విడిచిపెట్టి పోవాలని హుకుం జారీ చేశాడు. భారతీయుల ఆస్తుల్ని కొల్లగొట్టమని అనుచరుల్ని రెచ్చగొట్టాడు. అక్కడ ఉండలేని పరిస్థితి కల్పించాడు. కైలాష్ సింగ్ అనే రా ఏజెంట్ కి మన ప్రభుత్వం ఈ వ్యవహారాన్ని చూడమని చెప్పడం తో తను ఫిజీ రాజధాని సువా లో అడుగుపెట్టాడు. అనేక రకాలైన సమాచారాన్ని సేకరించిన దాని మీదట ఈ కుట్ర వెనుక ఒక శత్రుదేశం హస్తం ఉందని అర్థం అయింది.

తగిన ప్లాన్ ని రూపొందించాడు. ఆస్ట్రేలియా,న్యూజి లాండ్ లోని నెట్ వర్క్ ని సిద్ధం చేశాడు.లండన్ లో వున్న ఓ పెద్ద వ్యాపారికి ఫోన్ చేసి ఎవరెవరికి ఎంత డబ్బు పంపించాలనేది చెప్పాడు. ఈ లోపు రబూకా యొక్క బలహీనతల్ని పసిగట్టారు. 

యూరోపియన్ వేశ్యలు అతగాడి ప్రధాన బలహీనత. అక్కడి మీడియా కి పెద్ద ఎత్తున నిధులు అందాయి.వాళ్ళు ఈ కోణం లో అనేక కథనాల్ని ఒండి వార్చారు.అంతేగాక రెడ్ హేండెడ్ గా దొరికిన వీడియోల్ని బయటకి వదిలారు.

దాంతో రబూకా ప్రతిష్ట మసకబారింది. వత్తిడి పెరగడం తో మళ్ళీ ఎన్నికలు పెట్టడం జరిగింది. ఈసారి రబూకా చిత్తుగా ఓడిపోయాడు. భారతీయులకి అనుకూలమైన ప్రభుత్వం నెలకొల్పబడింది.

ఆఫ్ఘనిస్థాన్ లో మసూద్ అనుచరులు తాలిబన్ చేజిక్కించుకున్న పట్టణాల్ని తిరిగిపొందడం లో రా ఏజెంట్లు ఎలా సహకరించారు అనేది తెలుసుకొవచ్చు.ఆయుధ సరఫరా జరగడం లోనూ,వివిధ గ్రూపుల మధ్య అగ్నికి ఆజ్యం పోయడం లోనూ ఎలా వ్యవహరించాయో తెలుసుకోవచ్చు. 

ఆ పిమ్మట ఇపుడు తాలిబన్ లు వాళ్ళ ప్రభుత్వం నెలకొల్పి మన ప్రభుత్వం తో చక్కటి సంభందాలు ఏర్పరుచుకున్నారు. దీన్నిబట్టి తెలిసేది ఏమంటే శాశ్వత శత్రువులు అంటూ ఎవరూ ఉండరు. 

ఇక శ్రీలంక విషయం లో తమిళ్ టైగర్ల కి మన దేశం లోనే రా శిక్షణ ఇవ్వడం,వివిధ తమిళ గ్రూపుల్ని ప్రభావితం చేయడం లో జరిగిన సంఘటనల్ని తెలుసుకోవచ్చు. 

ఎయిర్ ఇండియాబోయింగ్747 (Kanishka) ని ఖలిస్తాన్ ఉగ్రవాదులు 1985 లో పేల్చివేసి 300 మంది చావు కి కారణమయ్యారు. దీనికి సంబంధించిన సమాచారాన్ని రా ఏజెంట్లు ముందుగానే పసిగట్టి ఢిల్లీ కి పంపించినప్పటికీ ఒక ఉన్నత అధికారి నిర్లక్ష్యం చేసి పట్టించుకోకపోవడం వల్ల అది జరిగిందని ఈ పుస్తకం చదివితే తెలుస్తుంది. 

అలాగే కేంద్ర సచివాలయం లో జాయింట్ సెక్రెటరి హోదా లో పనిచేస్తోన్న ఒక అధికారి అమెరికా గూఢచారులకి సమాచారాన్ని పంపిస్తున్న వైనాన్ని కనిపెట్టి అతని డ్రైవర్ ద్వారా ట్రాప్ చేసి దేశం విడిచి పోయేలా చేయడం జరుగుతుంది. అక్కడ ఓ రోడ్డు ప్రమాదం లో ఆయన మరణిస్తాడు.

 అలా దొరికినవారిని కొన్నిసార్లు డబుల్ ఏజెంట్ గా మార్చడమూ ఉంటుంది. ఉగ్రవాదుల గ్రూపు ల్లోకి మనుషుల్ని చొప్పించి పై నాయకత్వం లో విభేదాలు సృష్టించడమూ చేస్తారు.

 నేపాల్ లో పాకిస్తాన్ గూఢచారుల నెట్ వర్క్ ని విచ్చిన్నం చేసి బోర్డర్ లో జరిగే కార్యకలాపాల్ని తగ్గించడానికి గాను వేసే ఎత్తుగడలు ఆసక్తిగా ఉంటాయి. పై స్థాయి నాయకులకి అందే పెద్ద మొత్తాల్ని కింది స్థాయి వారికి తెలిసేలా బ్యాంక్ అకౌంట్లని వెల్లడి చేయడం తో వాళ్ళలో వాళ్ళు అంతర్గతంగా కొట్టుకుని చస్తుంటారు.

ఇలా ఎన్నో ఆసక్తికరమైన అంశాల్ని ఈ పుస్తకం లో చదవవచ్చు.

ఈ పుస్తకం రాసే క్రమం లో యతీష్ యాదవ్ కొంతమంది రా ఏజెంట్లని కలిశారు. విశ్రాంత ఉద్యోగుల్ని కలిశారు. ప్రభుత్వ శాఖల్ని సంప్రదించారు. 

అనుభవజ్ఞులైన ఇతర దేశాల ఏజెంట్లనీ కలిశారు. ఏది ఏమైనా మొదటిసారిగా ఇలాంటి ఒక విషయం మీద పుస్తకం రావడం మాత్రం విశేషమే!వెస్ట్ ల్యాండ్ వారు ప్రచురించిన ఈ పుస్తకం వెల రూ.699/- , స్పై ఆపరేషన్స్ పట్ల ఉత్సూకత ఉండే పాఠకుల్ని ఈ పుస్తకం బాగా అలరిస్తుంది.    

---మూర్తి కెవివిఎస్

వాళ్ళకి నాలుగు, మనకి మూడు...ఏమిటి ఈ తేడా?

 మనదేశం లో మూడు కాలాలు గురించి చెప్పుకుంటాము. ఎండా కాలం,వర్షా కాలం,చలి కాలం.ఇవి ప్రధానమైన కాలాలు,ఇక్కడి శీతోష్ణస్థితి ని అనుసరించి అలా విభజించుకున్నాం.అయితే యూరోపియన్ దేశాల గురించి,అమెరికా గురించి మాట్లాడేటప్పుడు అక్కడ నాలుగు కాలాలు ఉన్నట్లు వింటూంటాము.

వాటి గురించి కొన్ని విశేషాలు తెలుసుకుందాము. స్ప్రింగ్ అనే మాట వింటూంటాం. ఈ వాతావరణం మార్చ్ నుంచి ఏప్రిల్ నెల దాకా ఉంటుంది.మంచు కరిగే కాలం ఇది.అలాగే పూలు పూస్తుంటాయి.నులి వెచ్చని ఎండ ఉంటుంది. మన తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ఎండలు మండి పోయే కాలం అది.

ఇహ వాళ్ళకి సమ్మర్, జూన్ నుంచి ఆగస్ట్ నెలల మధ్య ఉంటుంది. వాతావరణం మనంత వేడిగా మాత్రం ఉండదు.జనాలు వెకేషన్ లకి వెళ్ళే కాలం. ఆ తర్వాత ఫాల్ లేదా ఆటం. సెప్టెంబర్ నుంచి అక్టోబర్ మధ్య ఉండే కాలం ఇది. ఆకులు రాలుతుంటాయి. 

చల్లగా ఉంటుంది వాతావరణం.పగలు తక్కువ గా ఉంటుంది. ఇక వింటర్ . ఇది డిసెంబర్ నుంచి ఫిబ్రవరి నెల దాకా ఉంటుంది.గడ్డకట్టేంత చలి.ఒక్కో ప్రాంతం లో కొంత తేడా గా ఉండవచ్చు.

 యు.ఎస్. లో వింటర్ అనేది ఎక్కువ కాలం ఉంటుంది.చల్లగా ఉంటుంది. మన దగ్గర సమశీతోష్ణ వాతావరణం వల్ల,ఎక్కువ కాలం పొడిగా ,వేడిగా ఉంటుంది. వింటర్ అనేది షార్ట్ గా ఉంటుంది. 

చైనా లో జనాభా ఎందుకు తగ్గిపోతున్నది?

 చైనా అనగానే మనకి చప్పున గుర్తుకు వచ్చేది ప్రపంచం లో ఎక్కువగాజనాభా ఉన్న దేశమని. ఆ తరువాత అక్కడ నుంచి వెల్లువెత్తే ఎగుమతులు. గత నాలుగు ఏళ్ళ నుంచి వరుసగా ఆ దేశం లో జనాభా గణనీయంగా తగ్గుతూ వస్తోంది.ముఖ్యంగా 2025 లో ని గణనాంకాల ప్రకారం చూస్తే ఆ దేశం లో జననాల రేటు ఎన్నడూ లేనంత తగ్గిపోయింది.1949 లో ప్రతి వెయ్యిమంది కి 8.04 జననాల రేటు ఉండేది. కాని గత ఏడాది ఇది 5.63 కి పడిపోయింది.అలాగే 60 ఏళ్ళు దాటిన వృద్దుల జనాభా 23శాతం కి పెరిగింది.ఈ మధ్య కాలం లో మనం కొన్ని యూట్యూబ్ ల లో కూడా చూస్తున్నాం.బీజింగ్,షాంఘై,షాంఝి లాంటి నగరాల్లో చాలా అపార్ట్ మెంట్లలో ఎవరూ లేక ఖాళీగా ఉంటున్నాయని ,రెస్టారెంట్లు,వీధులు కూడా ఎన్నడూ లేనివిధంగా జనరహితంగా దర్శనమిస్తున్నాయని తెలిసి ఇది నిజమా అనుకున్నవారూ ఉన్నారు.

కాగా ఇటీవల బి.బి.సి. ఇంకా ది హిందూ లాంటి మీడియాల్లో కూడా ఈ వార్త నిజమేనని ధృవీకరించారు.పిల్లల్ని చదివించడం,పెంచడం చాలా ఖర్చుతో కూడుకున్న విషయంగా పరిగణించడం జరుగుతోంది.అలాగే యువతరం లో పెళ్ళి పట్ల విముఖత కలగడం మరో కారణం. పారిశ్రామిక అభివృద్ధి వల్ల ఉద్యోగాల్లో ఉన్న యువత పిల్లల్ని పెంచడం అనే ప్రక్రియ తమ పని వేళలకి ఆటంకంగా ఉంటుందని భావిస్తున్నారు.ఒకానొక సమయం లో చైనా లో ఒక కుటుంబానికి ఒక బిడ్డ చాలు అనే నినాదం ఉండేది.అయితే దాన్ని 2016 లో మార్చేశారు. ఇద్దరిని కంటే చాలు అనే పాలసీ తీసుకు వచ్చారు. 2021 వచ్చేసరికి మరేం ఫర్వాలేదు ముగ్గురు బిడ్డల్ని కనండి అనే పాలసీ తీసుకొచ్చారు. జననాల రేటు పెంచడానికి ప్రభుత్వం నానా తంటాలు పడుతోంది.

బిడ్డని కన్నవారికి 3 ఏళ్ళు వచ్చేదాకా 3,600 యువాన్లు ఇస్తామని దంపతులకి తాయిలాలు ప్రకటించారు. కొన్ని ప్రావిన్స్ లలో అయితే మెటర్నిటీ లీవ్ ని మరింత పొడిగించుకోవచ్చునని, బోనస్ లు అదనం గా ఇస్తామని ప్రకటించాయి.అంతే గాక కండోం ల మీద ,కాంట్రసెప్టివ్ ల మీద 13 శాతం అదనం గా పన్ను విధించడం జరిగింది. ఇలాంటి అతి తక్కువ ఫర్టిలిటి రేటు సింగ పూర్,దక్సిణ కొరియా ,తైవాన్ లాంటి దేశాల్లో కూడా పెరుగుతోంది. ఇదే ట్రెండ్ గాని మున్ముందు కొనసాగితే చైనా జనాభా మరో ఎనభై ఏళ్ళలో సగానికి పడిపోతుందని కొన్ని అంతర్జాతీయ సంస్థలు చెబుతున్నాయి.   

ఈశాన్య రాష్ట్రాల సాహిత్యాన్ని ఎందుకంత తక్కువగా అనువాదం చేసుకుంటున్నాం ?

 ఈశాన్య రాష్ట్రాల సాహిత్యాన్ని ఎందుకంత తక్కువగా అనువాదం చేసుకుంటున్నాం ? 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

మనకి తెలిసిన ఇంకా తెలుగు భాష లోనికి అనువాదం చేసుకున్న ఈశాన్య భారతం కి చెందిన రచయితలు ఎవరు అని ప్రశ్నించుకుంటే మనకి చప్పున గుర్తు వచ్చేవారు ఇందిరా గోస్వామి,బీరేంద్ర కుమార్ భట్టాచార్య, మమోని రైసాం గోస్వామి,రీటా చౌధురి ఇలాంటి వారు. వీరంతా అస్సాం రాష్ట్రానికి చెందిన వారు. అస్సామీ ఇంకా ఇంగ్లీష్ భాషలోని వారి రచనల్ని తెలుగు లోనికి అనువాదం చేయడం తో ఈశాన్య రాష్ట్రాలు అనగానే వాళ్ళే గుర్తుకి వస్తారు.

కాని అరుణాచల్ ప్రదేశ్,సిక్కిం,మణిపూర్,మేఘాలయా,త్రిపుర,మిజోరం ఈ రాష్ట్రాల నుంచి వచ్చిన సాహిత్యాన్ని మనలో ఎంతమందిమి చదివి ఉంటాము? నిజానికి చాలా తక్కువ గా ఉంటుంది ఆ సంఖ్య, అని చెప్పక తప్పదు.ఆ రాష్ట్రాల నుంచి ఎంతో ఆసక్తిదాయకమైన సాహితీ కృషి జరిగింది.అయితే తెలుగు లోనికి అనువాదం చేసుకోవడం లో ఎందుకో అంత చొరవ తీసుకోలేదు.

ఆయా రాష్ట్రాల్లో దాదాపుగా 200 గిరిజన ఉప తెగలు ఉన్నాయి. మనకి బాగా తెలిసిన తెగలు కుకీ,మైటీ,లెప్చా,భూటియా,త్రిపురి,రియాంగ్,మిజొ,గారో,ఖాసీ,బోడో,ఆది,మిషింగ్ లాంటివి. అయితే ఆ రాష్ట్రాల్లోని రచయితలు చాలా మంది ఇంగ్లీష్ లో రాయడం వల్ల ఒక తరహా పాఠకులకి అక్కడి సమస్యలు,సంప్రదాయాలు,జీవన విధానాలు తెలిశాయి.అయితే ఇంగ్లీష్ భాష లో వచ్చే సాహిత్యాన్ని చదివే అలవాటు మన పాఠకుల్లో తక్కువ.అందునా మన సాహితీపరులకి కూడా ఎందుకో గాని, అస్సాం దాటి అవతలి ఈశాన్య రాష్ట్రాల నుంచి వచ్చే సాహిత్యం పెద్దగా ఆకర్షణ కలిగించలేదు. 

దానివల్ల తెలుగు అనువాద సాహిత్యం లో పెద్ద లోటు ఆ మేరకు ఏర్పడిందని చెప్పాలి. మరి పొరుగున ఉన్న దక్షిణాది రాష్ట్రాల విషయం ఏమిటా అని పరిశీలిస్తే తమిళులు,మళయాళీలు, కన్నడిగులు ఒక్క అస్సామీస్ నుంచి మాత్రమే గాక ఇతర ఇతర ఈశాన్య రాష్ట్రాల నుంచి వచ్చిన పుస్తకాల్ని చక్కగా వాళ్ళ భాషల్లోనికి ఈపాటికే అనువదించుకున్నారు.

  అసలు ఎందుచేత ఈశాన్య రాష్ట్రాల్లోని చాలా మంది ఇంగ్లీష్ లో రాస్తారు అనేదాన్ని ముందుగా తెలుసుకోవాలి. దీనికి కొన్ని చారిత్రక,సామాజిక కారణాలు ఉన్నాయి.స్వాతంత్ర్యం రాక ముందు బ్రిటిష్ వారి హయాం లో అమెరికా,ఫ్రాన్స్,ఇంకా బ్రిటన్ నుంచి వచ్చిన క్రైస్తవ మిషనరీలు దుర్గమమైన అరణ్యాల్లో కి కూడా చొచ్చుకిపోయి పాఠశాలలు తెరిచారు.స్థానికంగా ఉన్న భాషలకి లిపి లేకపోవడం తో ఇంగ్లీష్ నే అనుసంధాన భాష గా చేశారు. 

అలా మాట్లాడటానికి ,రాయడానికి ఇంగ్లీష్ అనేది ప్రాధాన్యత వహించింది. అనేకమైన తెగలతో,స్థానిక భాషలతో అలరారే ఆయా రాష్ట్రాల్లో ఇంగ్లీష్ ఒక లింగా ఫ్రాంకా గా మారిపోయింది. మొదటి తరం రచయితలు అందరూ కూడా ఇంగ్లీష్ లోనే రాయడానికి పూనుకోవడం తో ఆ తర్వాత అదే సంప్రదాయాన్ని అందరూ కొనసాగించారు. ఇప్పటికీ,కవిత్వం,కథ,నవల,నాటకము ఇలా అన్ని ప్రక్రియలు వాళ్ళు ఇంగ్లీష్ లోనే కొనసాగిస్తున్నారు.

అంత మాత్రం చేత వాళ్ళు స్థానిక భాషల్ని పూర్తిగా మర్చిపోలేదు. వాటిని కూడా అభివృద్ధి పరుచుకుని కొంతమంది వాటిల్లోనూ రాస్తుంటారు.ఇంకా చాలామంది స్థానిక భాషల్లోనూ, ఇంగ్లీష్ లోనూ రాస్తుంటారు.పర్యావరణం,సామాజిక సమస్యలు,తెగల మధ్య ఘర్షణలు,కేవలం ఈశాన్య రాష్ట్రాల్లోనే చూడగలిగే ఆచార సంప్రదాయాలు,ఇలా ఎన్నో వైవిధ్యం కలిగిన ఇతివృత్తాలతో వాళ్ళు రచనలు చేస్తున్నారు. 

వారి జానపద సాహిత్యం ని ఎక్కువగా ఇంగ్లీష్ భాషలోనికి అనువదించారు. ఇంకా ఆ కృషి సాగుతూనే ఉన్నది.కింఫోం సింగ్ నాంకిన్రి "ఖాసీ లెజెండ్స్" అనే పేరు తో  ఒక పుస్తకం వెలువరించాడు.ఈస్టరైన్ కైర్ అనే రచయిత్రి " వెన్ రివర్ స్లీప్స్" అనే ఇంగ్లీష్ నవలలో నాగా లాండ్ యొక్క సంస్కృతిని చక్కగా స్పృశించారు. సిక్కిం రచయిత ఈషే డోమా "లెజెండ్స్ ఆఫ్ లెప్చాస్ లో స్థానిక జానపద కధల్ని అక్షరబద్ధం చేశాడు. మిజోరం కి చెందిన జానపద గాధల్ని లాల్తుంగ్ లియాన్ ఖియాంతె రాశాడు.

అలాగే ఆధునిక ఇతివృత్తాలతోనూ టెంసులా ఆవో,జానైస్ పేరియట్,మమాంగ్ డాయ్ ఇలాంటి రచయిత్రులు కొత్తపుంతలు తొక్కుతున్నారు. ముఖ్యంగా అరుణాచల్ ప్రదేశ్ కి చెందిన మమాంగ్ డాయ్ ని ఈశాన్య రాష్ట్రాల సాహిత్య చరిత్ర కి ఘన కీర్తిని తెచ్చిన రచయిత్రి గా గౌరవిస్తారు. ఆమె రాసిన ద బ్లాక్ హిల్స్ అనే ఇంగ్లీష్ నవల దేశ విదేశాల్లో విశేషమైన పేరు ప్రఖ్యాతులు పొందింది.

 అరుణాచల్ నుంచి మొదటి ఐ.ఏ.ఎస్. అధికారిగా 1979 లో సెలెక్ట్ అయిన ఆమె కొన్నాళ్ళ తర్వాత స్వచ్చంధ విరమణ చేసి పూర్తి స్థాయి రచయిత్రి గా చాలా పుస్తకాలు రాశారు.హిందూస్థాన్ టైంస్,టెలిగ్రాఫ్ దిన పత్రికల్లో కాలమిస్ట్ గా ప్రఖ్యాతి వహించారు.పద్మశ్రీ,కేంద్ర సాహిత్య అకాడెమీ పురస్కారం ఇలా ఎన్నో గౌరవాలు పొందారు. ఆమె రాసిన ద లెజెండ్స్ ఆఫ్ పెన్సన్,ద స్టుపిడ్ క్యుపిడ్,ఎస్కేపింగ్ ద ల్యాండ్,ద స్కై క్వీన్,ఒన్స్ అపాన్ ఏ మూన్ టైం అలాంటి నవలలు అన్నీ మంచి ఆదరణ పొందాయి.     

  ఇటీవల ఏంజల్ చక్మా అనే త్రిపుర రాష్ట్రానికి చెందిన యువకుడిని ఉత్తరాఖండ్ రాష్ట్రం లో చైనా వాడిలా ఉన్నావు అంటూ వేధించి చనిపోయేలా చేసిన దుండగులు ఈశాన్య రాష్ట్రాల చరిత్ర ని , సాహిత్యాన్ని చదివి ఉంటే అలా చేసి ఉండేవారు కాదు.ఒకరి గురించి లేనిపోని అపోహలు పెంచుకోవడం,సరైన జ్ఞానం లేకపోడం ఇవి చాలా ప్రమాదకరమైన పరిస్థితులకి దారి తీస్తాయి. నిజానికి ఈశాన్య రాష్ట్రాల ప్రజలు బర్మా,టిబెట్,ఆగ్నేయాసియా దేశాల ప్రజలకి జన్యుపరంగానూ,సంస్కృతి పరం గానూ దగ్గరగానూ ఉంటారు.

అరుణాచల్ ప్రదేశ్,మిజోరం,సిక్కిం,త్రిపుర,మేఘాలయా వంటి రాష్ట్రాలకి పర్యటనకి వెళుతున్న తెలుగువారు ముక్త కంఠం తో ఒక మాట చెబుతుంటారు. రోడ్ల మీద గాని, హోటల్స్ లో గాని అక్కడి ప్రజల యొక్క సివిక్ సెన్స్ ఎంతో బాగుంటుందని,పర్యావరణాన్ని శ్రద్ధగా కాపాడుకుంటారని చాలా కొన్ని రాష్ట్రాల్లో మాత్రమే ఇలాంటి మంచి అలవాట్లు చూడగలం అని చెబుతుంటారు. ఈశాన్య రాష్ట్రాల లోని అన్ని రాష్ట్రాల నుంచి వచ్చే సాహిత్యాన్ని ఇకనైనా తెలుగు లోకి ఎక్కువ గా అనువాదం చేసుకోవలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉన్నది.

----- మూర్తి కెవివిఎస్ (7893541003)       (Printed in Janam sakshi daily on 21-4-2023)

ఇబన్ బతూతా : ఒక అరుదైన ప్రపంచ యాత్రికుడు

 

ఇబన్ బతూతా : ఒక అరుదైన ప్రపంచ యాత్రికుడు

--------------------------------------------------------------------------

మనకి మార్కోపోలో తెలిసినంతగా ఇబన్ బతూతా అనే అరబ్బు యాత్రికుడు తెలియదు. దానికి అనేక కారణాలు. ముఖ్యంగా పాఠ్య పుస్తకాల్లో ఇబన్ బతూతా గురించి పెద్దగా ప్రస్తావించరు. అంతే కాదు ఇంకొక ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే మార్కోపోలో కంటే మూడు రెట్లు ఇబన్ బతూతా ప్రపంచాన్ని చుట్టివచ్చాడు. 

క్రీ.శ.1304 లో జన్మించి క్రీ.శ. 1369 లో కన్నుమూసిన ఈ మహా ప్రపంచ యాత్రికుని జీవిత గాథ తెలుసుకుంటే అతని స్మృతికి జోహార్లు అర్పించకుండా ఉండలేము.విజ్ఞానం సముపార్జించడానికి చైనా వరకు వెళ్ళినా ఫర్వాలేదు అనే మహమ్మద్ ప్రవక్త యొక్క వాక్కులతో ప్రభావితమయ్యి ఎక్కడో ఉత్తర ఆఫ్రికా లోని మొరాకో దేశం లోని టాంజిర్ లో పుట్టిన ఇబన్ బతూతా ప్రపంచ యాత్ర చేయడానికి బయలుదేరాడు.తన ఇరవైయో ఏటా ఇంటి నుంచి బయలుదేరి దాదాపు 25 ఏళ్ళు యూరపు,ఆసియా,ఆఫ్రికా ఖండాల్లోని 40 దేశాలు తిరిగి మళ్ళీ ఇంటికి చేరుకున్నాడు.

అప్పటి ప్రయాణ సాధనాలు కేవలం కంచర గాడిదలు,ఒంటెలు,గుర్రాలు,పడవలు ఇంకా నౌకలు మాత్రమే. వీటినన్నిటినీ ఇబన్ బతూతా సమయాన్ని బట్టి వాడుకుంటూ తన ప్రయాణాల్ని కొనసాగించాడు. తన ప్రయాణాల్లో కొన్ని చోట్ల అమీర్లు,సుల్తాన్లను మెప్పించి వాళ్ళ ఆదరణ పొందాడు. మరికొన్ని చోట్ల సరైన వసతులు,తిండి లేక బాధపడిన రోజులూ ఉన్నాయి.

అన్నిటినీ సహిస్తూ తను అనుకున్న ప్రదేశాలు తిరుగుతూ అనేక అనుభవాలను పొందాడు. తమ పూర్వికుడైన అల్ ఇద్రిసీ వేసిన పటాల్ని దగ్గర పెట్టుకున్నాడు.అవి ఆయనకి ఎంతో ఉపయోగపడ్డాయి. 

మనం ఈరోజున అక్షాంశాలు,రేఖాంశాలు అనే విభజన చేసుకుని భూమి మీద ఎంతో సులువుగా తిరగగలుగుతున్నాం అంటే అది అల్-ఇద్రీసీ మహాశయుని చలవ వల్లనే అని గుర్తుపెట్టుకోవాలి. డచ్ దేశానికి చెందిన మెర్కేటర్ లాంటి భూగోళ శాస్త్రవేత్తలని ఆయన పటాలు ప్రభావితం చేశాయి.

ఇబన్ బతూతా సున్నీ మత శాఖకి చెందిన వ్యక్తి.అరబిక్ భాషలో పాండిత్యం సంపాదించి కాజీ గా పనిచేయడానికి తగిన విద్య అభ్యసించాడు.కైరో,జెరుసలేం,మక్కా లాంటి ప్రాంతాల్లో మూడేళ్ళు ఉన్నాడు బతూతా.కొన్ని నగరాలకి ఇప్పుడున్న పేర్లు అప్పటిలో లేవు అలాగే అప్పటి కొన్ని ప్రముఖ నగరాలు ఇప్పుడు లేవు.ఆ విషయం ఆయన వర్ణనల ద్వారా తెలుస్తుంది.ఆయన బయలు దేరిన ఆ కాలం లో మన దగ్గర ఎర్రాప్రగఢ మహాభారత అనువాదం చేస్తున్నాడు. ఇంగ్లండ్ లో చాసర్ కాంటర్బరీ టేల్స్ రాస్తున్నాడు. 

ఎడారుల్లో ,అడవుల్లో,జనావాసాల్లో ప్రయాణిస్తూ మసీదులు ఉన్నచోట స్థానికుల కోరిక మేరకు కాజీ గా పనిచేస్తూ ముందుకి సాగిపోయాడు.ప్రస్తుతం ఉన్న కాబుల్,అలెగ్జాండ్రియా , డమస్కస్,ఇట్లా ఎన్నో ప్రాంతాల్లో విడిది చేస్తూ మక్కా లో కొన్ని ఏళ్ళు గడిపి తన ప్రయాణాల్ని సాగించాడు.

అక్కడ తనకి కలిగిన ఎన్నో అనుభవాలను, సామాజిక స్థితిగతుల్ని విపులంగా రాశాడు. అయితే ఢిల్లీ వచ్చిన దగ్గరనుంచి కొన్నింటిని మనం చదివి తెలుసుకోవాలి.మధ్యయుగాల భారతం ని మన కళ్ళముందు ఉంచుతాడు.మహ్మద్ బిన్ తుగ్లక్ బతూతా ని కాజీ గా నియమించగా ఢిల్లీ లో ఏడేళ్ళు ఆ ఉద్యోగాన్ని చేసి,సుల్తాన్ యొక్క సాయం తో మలబార్ తీరానికి వస్తాడు. 

అక్కడి పరిస్థితుల్ని ఎంతో విపులంగా వర్ణించాడు. అక్కడి నుంచి మాల్దీవులకి పడవుల్లో బయలుదేరడం, ఆ అనుభవాలు మనకి ఆసక్తికరంగా అనిపిస్తాయి.కాశీ నుంచి దౌలతా బాద్ కి 40 రోజుల్లో వస్తాడు,అది చదివినపుడు ప్రస్తుత ప్రయాణ వేగాలు గుర్తు వచ్చి ఔరా ఎంత అభివృద్ది జరిగింది అనిపించక మానదు.              

మాల్దీవుల్లో చాలా వరకు ముస్లింలు ఉన్నప్పటికీ స్త్రీలకి బుర్ఖా పద్దతి లేదని చెబుతాడు. ఇక్కడి ప్రజలు నైతిక ప్రవర్తన గలవారని అంటూ కొబ్బరికాయలు,తమలపాకులు ,సుగధ ద్రవ్యాల్ని విదేశీయులకి అమ్మి ధనం ఆర్జించుచున్నారని రాశాడు బతూతా. మలబార్ దగ్గర లోని హిన్నావర్ సుల్తాన్ ఈయనకి భోజనం పెట్టి బాతు,కోడి మాంసాలు వడ్డిస్తాడు. 

అలాగే గడ్డ పెరుగు కూడా చాలా బాగుందని అంటాడు.చెట్ల కింద మామిడి కాయలు పడి ఉన్నా ఎవరూ దొంగతనం గా తీసుకోవడం లేదని వివరించాడు. మాల్దీవుల నుంచి సిమ్హళం చేరతాడు.మార్తాండ సింగై అరియార్ అనే హిందూ రాజు ఆ రోజుల్లో సిమ్హళాన్ని పాలించినట్లు రాస్తూ,విలువైన రాళ్ళు ఇక్కడ బాగా దొరుకుతున్నాయని చెబుతాడు. 

బెంగాల్ కి వెళ్ళి,అక్కడి నుంచి బర్మా ప్రాంతం, మళ్ళీ కిందికి సుమత్రా దీవులకి చేరి అక్కడి నుంచి కాంబోడియా వెళతాడు. అక్కడ నుంచి క్వాన్ జౌ అనే చైనా ఓడరేవు కి చేరతాడు.అక్కడ అనేక దేశాల నౌకలు ఉన్నట్లు చెబుతాడు.

ఎన్నో ఎన్నెన్నో చిన్న పట్టణాలు ,అక్కడి అనుభవాలు ఆసక్తిగా ఉంటాయి. చైనా లోని ఆలయాలు తమకి దానాల ద్వారా వచ్చిన సంపద ని ముసలివారికి,పేదవారికి వినియోగిస్తున్నట్లు తెలుసుకుంటాము. ఆ తర్వాత చైనా నుంచి తిరుగు ప్రయాణం మొదలుపెడతాడు.

 అప్పటికీ తనకి 45 ఏళ్ళు వచేస్తాయి. ఇంటికి చేరుకునే లోపులోనే తల్లి,తండ్రి ఇద్దరు మరణిస్తారు. వాళ్ళ సమాధుల్ని దర్శించుకుని నిర్వేదం గా జీవితం గడుపుతున్న ఇబన్ బతూతా ని తన అనుభవాల్ని రాయవలసిందిగా స్నేహితులు కోరుతారు. 

మార్కోపోలో కంటే మూడు రెట్లు ప్రపంచ దేశాల్లో తిరిగి,లక్షా ఇరవై వేల కిలో మీటర్లు చుట్టి వచ్చిన నువ్వు మన అరబ్బుల యొక్క గొప్పదనాన్ని చాటడానికయినా ప్రయాణ అనుభవాల్ని రాయమని స్థానిక సుల్తాన్ ఇబన్ బతూతా కి చెప్పి మాట తీసుకుంటాడు. ఒక లేఖకుడిని కూడా సాయం గా ఇస్తాడు.

ఏడు భాగాలుగా ఈ గ్రంథాన్ని రిహ్లా అనే పేరుతో రాయడం జరిగింది. దురదృష్టవశాత్తు  ఈ గ్రంథం అల్జీరియా లో మూడు వందల ఏళ్ళ కి పైగా ఎవరికీ కనిపించకుండా పోయింది.చివరకి దీని ఫ్రెంచ్ అనువాదం 1853 -58 మధ్య కాలం లో రావడం తో , ఆ తర్వాత ఇంగ్లీష్ లోకి కూడా తర్జూమా చేశారు.మొరాకో లో ఇబన్ బతూతా స్మృత్యర్ధం ఒక మ్యూజియం నిర్మించారు.

ఎన్నో శిల్పాలు పెట్టారు.అక్కడి ఓ విమానాశ్రయానికి కూడా ఆయన పేరు పెట్టారు.దుబాయ్ లో కూడా బతూతా మాల్ అని ఓ పెద్ద నిర్మాణం చేశారు. మన తెలుగు పాఠకులకి ఇబన్ బతూతా ప్రయాణాల్ని అందించడానికి కృషి చేసిన మాచవరపు ఆదినారాయణ ఎంతో అభినందనీయులు. 272 పేజీల ఈ పుస్తకాన్ని "సాహితి" సంస్థ ప్రచురించింది.వెల రూ.300/- అమెజాన్ లోనూ, అన్నీ ప్రముఖ పుస్తకాల షాపుల్లోనూ లభ్యమవుతోంది.

----- మూర్తి కె.వి.వి.ఎస్. (7893541003)                

ప్రస్తుతం చైనా లో కూడా ఇంగ్లీష్ నేర్చుకునే వాళ్ళు పెరుగుతున్నారు

 ప్రస్తుతం చైనా లో కూడా ఇంగ్లీష్ నేర్చుకునే వాళ్ళు పెరుగుతున్నారు. చైనా వాళ్ళు మెడిసిన్, ఇంజనీరింగ్, స్పేస్ సైన్స్ ఇలాంటి కోర్సులు అన్నీ వాళ్ళ చైనీస్ భాష లో నే చదువుతారని అనుకునే వాళ్ళం. అయితే మారుతున్న రోజుల్ని బట్టి వాళ్ళు కూడా ఇంగ్లీష్ భాష నేర్చుకోవడానికి మొగ్గు చూపుతున్నారు. ప్రస్తుతం 400 మిలియన్ల చైనీయులు ఇంగ్లీష్ భాష నేర్చుకోవడానికి ఆయా శిక్షణా కేంద్రాల్లో చేరారు. చైనా,జపాన్ లాంటి దేశాల్లో వాళ్ళ సొంత భాషల్లోనే అన్నీ నేర్చుకుంటున్నారు. మన దేశం లో అది ఎందుకు వీలుపడదు అని కొందరు అంటూ ఉంటారు.

చైనా మొత్తం లో ఒకే భాష అధికార భాష. అది మాండరిన్, దేశం మొత్తం లో 80 శాతం మందికి పైగా ఆ భాష మాట్లాడతారు.అలాగే జపాన్ దేశం లో మిహాంగో అనబడే జపనీయ భాషని 99 శాతం మంది మాట్లాడుతారు. కాబట్టి ఆయా భాషల్లో బోధించడం కష్టమేమీ కాదు.అదే మన దగ్గర చూస్తే దేశ భాష గా చెప్పబడే హిందీ ని 40 శాతం మందే మాట్లాడుతారు.మిగతా వాళ్ళు వివిధ ప్రాంతీయ భాషలు మాట్లాడుతారు. దానివల్ల పెద్ద సంఖ్య లో ఉండే నిరుద్యోగులకు లింక్  భాష గా ఇంగ్లీష్ ఉంటేనే ఏ ఇతర రాష్ట్రానికి అయినా వెళ్ళి ఉద్యోగం పొందడానికి వీలుగా ఉంటుంది. అందునా చైనా లాంటి దేశం లోనే భేషజాలు విడిచి ఇంగ్లీష్ నేర్చుకుంటున్నారు.

గ్లోబలైజేషన్ వల్ల ప్రపంచం కుగ్రామమై పోయింది. ఇంటర్నెట్ లేనిదే రోజు గడవడం కష్టమైపోయింది.ఇంగ్లీష్ భాష కి ఉన్న ప్రాముఖ్యం మీడియా పరంగా కూడా బాగా పెరిగింది. నెట్ లో ఉన్న 54 శాతం వార్తా చానెళ్ళు ఇతర వెబ్ సైట్ లు ఇంగ్లీష్ లోనే వెలువడుతుండగా, రెండవ స్థానం లో ఉన్న స్పానిష్ భాషలో కేవలం 5.6 శాతం మాత్రమే వెలువడుతున్నాయి. 98 శాతం సైన్స్ మరియు సాంకేతిక పరమైన మేగజైన్లు ఆంగ్లం లో వెలువడుతున్నాయి.2022 లో లభ్యమైన డేటా ప్రకారం అ భాషని నేర్పడానికి వెలసిన శిక్షణా కేంద్రాల మార్కెట్ 19.17 అమెరికన్ బిలియన్ డాలర్లు గా ఉన్నది.

ఇంగ్లీష్ ఈ రోజున 58 దేశాల్లో అధికార భాషగా ఉంది. 142 దేశాల్లో తమ ఎడ్యుకేషన్ పాలసీ లో తప్పనిసరి గా చేశారు. మన సాఫ్ట్ వేర్ ఉద్యోగులు ప్రపంచం అంతటా వ్యాపించడానికి ఆంగ్ల భాషా పరిజ్ఞానమే కారణం.    ఒకప్పుడు ఇంగ్లీష్ లో రాసే భారతీయులు చాలా తక్కువ గా ఉండేవారు. ప్రస్తుతం యువతరం ఐ.టి. రంగం ఇంకా ఇతర కార్పోరేట్ రంగాల నుంచి ఎంతోమంది ఇంగ్లీష్ లో రాస్తూ దేశ విదేశాల్లో మిలియన్ల కొద్దీ కాపీలు అమ్ముతున్నారు. ఆ మేరకు పబ్లిషింగ్ రంగం కూడా కొత్త పుంతలు తొక్కుతోంది.అమిత్ త్రిపాఠి,దేవ దత్ పట్నాయక్, దుర్జయ దత్తా, చేతన్ భగత్, ఆనంద్ నీలకంఠన్, రవీందర్ సింగ్, అనూజా చౌహాన్, శరత్ కొమర్రాజు, సుదీప్ నాగర్కర్,ఇలాంటి ఎందరో నేడు ఇంగ్లీష్ లో లవ్,క్రైం,థ్రిల్లర్,స్పిరిచ్యూల్ వంటి జానర్ లలో రాస్తూ భారత దేశ సరిహద్దులు దాటి తమ గళాన్ని వినిపిస్తున్నారు. కనుక ఈ రోజున ఇంగ్లీష్ ఎంత మాత్రం పరాయి భాష కాదు.   

ఒకవైపు ఇంగ్లీష్ లో రాస్తూనే తమ మాతృభాష లోకూడా విరివిగా రాస్తున్న వారు అనేక రాష్ట్రాల్లో అనేకమంది ఉన్నారు. కనుక ఇంగ్లీష్ వచ్చి స్థానిక భాషల్ని నాశనం చేస్తుందనేది పూర్తి సత్యం కాదు. ఉదాహరణకి కేరళ రాష్ట్రం తీసుకుంటే మళయాళ మనోరమ గ్రూప్ "ద వీక్" అనే ఇంగ్లీష్ పక్ష పత్రిక ను నడుపుతుంది.మళయాళ దినపత్రికల్ని కొనేవారు కూడా చాలామంది ఆ వీక్లీ కొంటారు.అంత మాత్రం చేత అక్కడ స్థానిక భాషలో వెలువడే దిన పత్రికలు ఏమీ దెబ్బ తినలేదు.పైగా ఆ ఇంగ్లీష్ పత్రిక వల్ల కేరళ కి చెందిన ఆర్ట్ గ్యాలరీలు,పర్యాటకం,కళలు,వివిధ రంగాల్లోని వ్యక్తులు దేశ సరిహద్దు దాటి ప్రఖ్యాతి పొందుతుంటారు. అలాగే తమిళ నాడు కి ఇంగ్లీష్ లో ప్రచురించబడే ది హిందూ,ఫ్రంట్ లైన్ వంటివి ఉన్నాయి. ఇవన్నీ ఆయా రాష్ట్రాలకి చెందినవి అవడం మూలంగా, పేరుకి జాతీయ పత్రికలు అయినప్పటికి ఆ రాష్ట్రాల విషయాల్ని చాలా ప్రాధాన్యత ని ఇచ్చి ప్రచురించుకుంటాయి. గమనిస్తే ఇలాంటివి ఎన్నో అంశాలు ఉన్నాయి.    

 --- మూర్తి కెవివిఎస్ (7893541003)

అలనాటి బెంగాలీ, ఒరియా సమాజాల దర్పణం ఈ ఆత్మకథ

 అలనాటి బెంగాలీ, ఒరియా సమాజాల దర్పణం ఈ ఆత్మకథ

-------------------------------------------------------------------------------

 గోపీనాథ్ మొహంతి. ఈ పేరు వినగానే చాలామంది సాహితీపిపాసులు ఆయన ఒక గొప్ప నవలాకారుడని చెబుతారు. మౌలికంగా ఆయన ఒరియా భాష లో రాసినప్పటికీ అమృత సంతానం,పరజ వంటి నవలలు తెలుగు లోకి కూడా అనువాదం కావడం తో వాటికి ఎనలేని ఖ్యాతి కలిగింది. ముఖ్యంగా ఆయన కోంధ ఆదివాసి తెగ ఆలంబనగా రాసిన అమృత సంతానం భారతీయ సాహిత్య చరిత్ర లో చిరస్మరణీయంగా నిలిచిపోయింది. 

1955 లో ఆ నవలకి గాను కేంద్ర సాహిత్య అకాడెమీ పురస్కారం లభించింది. ఆ తర్వాత అది ఇంగ్లీష్ లోకి ఇంకా ఇతర భారతీయ భాషల్లోకి కూడా అనువదించబడింది. అలాగే మటి మటాల అనే ఒరియా నవల కి జ్ఞానపీఠ పురస్కారం వరించింది. నవలలు, కథలు,వ్యాసాలు విరివిగా రాశారు. తన చివరి దినాల్లో అమెరికా లోని సాన్ జోస్ యూనివర్శిటీ లో ఆంథ్రోపాలజీ పాఠాలు చెబుతూ అక్కడే తుదిశ్వాస విడిచారు.

అయన 1914 లో కటక్ ప్రక్కనే ఉన్న నాగావళి అనే గ్రామం లో జన్మించి 1991 లో అమెరికా లోని సాన్ జోస్ లో మరణించారు. గోపీనాథ్ మొహంతి తన జీవిత కాలం లో ఇంచుమించు విద్యార్థి దశనుంచి తాను మరణించే వరకు డైరీ రాసుకున్నారు. వాటన్నిటినీ కలిపి ఆయన ఆత్మకథ గా ఒరియా భాష లో గ్రంథ రూపం లో తీసుకొచ్చారు. ఆ తరువాత విస్తృతం గా ఇతర భాషల్లో కూడా ఉన్న ఆయన అభిమానుల కోసం ఇంగ్లీష్ లో కూడా అనువాదం చేశారు. 

మొదటి భాగం పేరు srotaswati (The Flowing stream) అనువాదకురాలి పేరు సుధేష్ణ మొహంతి. గోపీనాథ్ మొహంతి తను బతికిఉన్న రోజుల్లో తన ఆత్మ కథ కి సంబంధించి వారసులకి కొన్ని కండీషన్లు పెట్టారుట. ఒకటి తను పోయిన తర్వాతనే దాన్ని ప్రచురించాలి, అలాగే టైటిల్ ని స్రోతస్వతి అని ఉంచాలి, అలాగే అట్ట మీద తాను వేణువు వాయిస్తున్న ఫోటో ని ముద్రించాలి అంటూ ఆయన పెట్టిన షరతులన్నిటినీ వారసులు తుచ తప్పకుండా పాటించారు.              

ఈ గోపీనాథ్ మొహంతి గారి ఆత్మ కథ వల్ల మనకి చాలా విషయాలు, ముఖ్యంగా , దేశం స్వేఛ్చా వాయువులు పీల్చక ముందు తూర్పు దిశలో ఉన్న భారతీయ సమాజం ఎలా ఉండేది అనేది చక్కగా తెలుస్తుంది. తాను రచయిత గా, ఆలోచనాపరునిగా ఎదగడం లో తన చుట్టు పక్కన ఉన్న ప్రజలు ఎలా సహకరించారు అనేది చెబుతూనే తాను ఎదుర్కున్న విభిన్న సాంఘిక సంఘర్షణల్ని మన కళ్ళ ముందు ఉంచుతారు. కటక్ ప్రక్కనే గల నాగావళి అనే గ్రామం లో జన్మించిన గోపీనాథ్ ఆరేడు ఏళ్ళ  వరకు పాఠశాల కి వెళ్ళలేదు. ఇంటిదగ్గరే అక్షరాలు నేర్చుకున్నాడు.

 అప్పట్లో బీహార్ ,ఒరిస్సా,బెంగాల్ అంటూ ప్రత్యేకం గా లేవు. సంస్థానాలు ఉండేవి. తనతండ్రి సోనే పూర్ మహారాజా ఆస్థానం లో పనిచేస్తు అనారోగ్యం వల్ల ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేసి గ్రామానికి వచ్చేయడం తో చాలా బాధలు పడతారు. కుటుంబ దీనస్థితి చూసి మళ్ళీ ఆయన ఉద్యోగానికి అప్లయ్ చేసుకోవడం తో 58 వ యేట సర్వేయర్ గా ఉద్యోగం వస్తుంది.

నాగాబళి నుంచి సోనే పూర్ అక్కడ నుంచి ప్రస్తుత పాట్నా కి మకాం మారుతుంది. పాట్నా లో గోపీనాథ్ యొక్క పెద్దన్నయ్య చిరుద్యోగి. తండ్రి మరణించిన తరువాత పాట్నా లోనే ఎక్కువ కాలం ఉంటాడు. అప్పటి పాట్నా విశాలమైన రోడ్లతో,ప్రణాళికాబద్ధమైన నివాసాలతో , మంచి విద్యాలయాలతో ఉండేదని వివరిస్తాడాయన. కటక్ నుంచి పాట్నా వెళ్ళడానికి మూడు రైళ్ళు మారవలసి ఉండేదని చెబుతారు. 

బెంగాలీ వాళ్ళు ఎక్కువ గా ఉద్యోగులుగా, ఉపాధ్యాయులుగా ఉంటూ వారి ప్రత్యేకతని చూపించేవారు. వాళ్ళలో ప్రతి కుటుంబం లోనూ కలకత్తా నుంచి వచ్చే సాహిత్య, సామాజిక పత్రికలు కనిపించేవి. పెద్దలూ పిన్నలూ వాటిని చదువుతూ ముచ్చటించుకునేవారు. మరి తమ ఒరియా ప్రజలు ఎందుకని పాట్నా లో ఇంతమంది ఉన్నా అలాంటి పత్రికల్ని తెప్పించరు అని గోపీ నాథ్ కి ఆలోచన వచ్చేది.

రబీంద్ర నాథ్ ఠాగోర్, శరత్ చంద్ర, బంకీం బాబు ఇలా ఎంతోమంది ప్రసిద్ధ రచయితలు ఒక డజన్ పైగా బెంగాలీ లో ఉన్నారు. మరి ఆ విధంగా ఒరియా లో ఎవరైనా ఉన్నారా అని తన బెంగాలీ క్లాస్ మేట్ యొక్క తల్లి అడిగినప్పుడు గోపీ నాథ్ తనకి తెలిసిన సరళా దాస్, బలరాం దాస్ వంటి పూర్వ కాలం కవుల పేర్లు చెబుతాడు. వాళ్ళందరూ రామాయణ,మహా భారతాల్ని అనువదించిన పూర్వ కాలం వాళ్ళు. అలాంటి వాళ్ళు ప్రతి భాష లోనూ ఉన్నారు.

నేను అడిగేది సమకాలీన రచయితల గురించి అని ఆమె అనడం తో గోపీనాథ్ మిన్నకుండి పోతాడు. ఇలాంటి కొన్ని సన్నివేశాలు అతని లో ఒరియా సాహిత్యం పట్ల అనురక్తిని పుట్టిస్తాయి. తమ భాష ని, రచయితలని గర్వంగా చెప్పలేని ఏ సమాజానికి గౌరవం ఉండదు. ప్రపంచం లోని ప్రతి గొప్ప జాతి చరిత్ర లో గొప్ప సాహిత్యకారులున్నారు అనేది నాకు క్రమేపి అర్థమయింది అని గోపీనాథ్ అంటారు.

పాట్నా లోని ఆయన స్కూల్ జీవితం నాటి విద్యా వ్యవస్థ యొక్క తీరు తెన్నుల్ని తెలియపరుస్థుంది. ఒక వైపు ఒరియా సాహిత్యాన్ని, మరో వైపు ఇంగ్లీష్ సాహిత్యాన్ని చదువుతూ ఉపాధ్యాయులకి ప్రీతిపాత్రుడవుతాడు. విద్యాధికారి గా ఉన్న ఓ బ్రిటీష్ జాతీయుడు వీరి స్కూల్ ని సందర్శించినప్పుడు గోపీనాథ్, షేక్స్ పియర్ నాటకాల్ని వర్ణించిన తీరు ని చూసి ప్రత్యేకంగా రెండు రోజులు సెలవు మంజూరు చేస్తాడు. 

పాట్నా నుంచి కటక్ తిరిగివచ్చిన తరువాత ఆ ప్రాంతానికి, ఒరియా సమాజానికి ఉన్న తేడాల్ని గమనించిన విధానం ఎంతో లోతు గా ఉంటుంది. బెంగాలీ లు తమ ఆధిపత్య వైఖరి తో ఒరియా ప్రాంతానికి చెందిన జయదేవుడిని, చైతన్య మహా ప్రభువుని ఇంకా ఇతరుల్ని తమ వారిగా ప్రచారం చేసుకోవడాన్ని దీనిలో తీవ్రంగా ఖండించాడు. అలనాటి ఎన్నో సామాజిక,సాంస్కృతిక విషయాల్ని మనం తెలుసుకోవాలంటే ఈ పుస్తకాన్ని తప్పక చదవాలి.

--- మూర్తి కె.వి.వి.ఎస్ (78935 41003)                 

సెమెటిక్ భాషలు అంటే...

 తరచుగా మనం సెమిటిక్ లేదా నాన్ సెమిటిక్ భాషలు గురించి పేపర్లలో చదువుతుంటాం. అలాగే సెమిటిక్ లేదా నాన్ సెమెటిక్ మతాలు అనే మాట కూడా వింటూంటాం. కాని చాలామందికి ఈ విషయం లో కొన్ని సందేహాలు ఉంటాయి. ఏవి సెమిటిక్ భాషలు లేదా సెమెటిక్ మతాలు అని. మిడిల్ ఈస్ట్ దేశాల్లోనూ,నార్త్ ఆఫ్రికా లో ఉన్న దేశాల్లోనూ, హార్న్ ఆఫ్ ఆఫ్రికా దేశాల్లోనూ మొత్తం మీద 330 మిలియన్ల ప్రజలు సెమెటిక్ భాషలు మాట్లాడుతుంటారు. ముఖ్యమైన భాషలు వీటిల్లో చెప్పాలంటే అరబిక్,హిబ్రూ,అరామిక్ భాషలుగా చెప్పాలి.దీంట్లో అరబిక్ భాష చాలా విస్తారంగా మాట్లాడుతారు. సెమెటిక్ అనే పదం షెం అనే నోవా కుమారుడి పేరు మీద వచ్చింది.

ఇక సెమెటిక్ మతాలు- జూడాయిజం,క్రిస్టియానిటి,ఇస్లాం ఈ మతాల్ని సెమెటిక్ మతాలుగా వ్యవహరిస్తారు. అంటే పశ్చిమాసియా లో జన్మించిన మతాలుగా చెప్పవచ్చు. ఇరాక్, ఇజ్రాయెల్, లెబనాన్, ఈజిప్ట్,ఇథియోపియా,అల్జీరియా లాంటి దేశాల్ని సెమెటిక్ దేశాలుగా పేర్కొంటారు. ఇంకో విషయం ఏమిటంటే ఈ మూడు మతాల్ని అబ్రహామిక్ మతాలుగా పిలుస్తారు. కారణం ఈ మూడు మతాలు అబ్రహాం ని మొదటి ప్రవక్త గా భావిస్తాయి.దానివల్ల ఆయన పేరు మీదుగా అలా పిలుస్తారు. అబ్రహామిక్ మతాల్లో ఉండే కామన్ పాయింట్ ఏమిటంటే ఏకోశ్వరోపాసన. యూదులు యొహావా లేదా ఇలోహిం,లేదా హాషెం ని సర్వసృష్టికర్త గా భావించి పూజిస్తారు.

  

వేలాది పుస్తకాలు ఉచితంగా చదువుకోవచ్చు

 ప్రపంచ సాహిత్యం లో ప్రసిద్ది వహించిన ఎన్నో పుస్తకాలు, ముఖ్యంగా ఆంగ్ల భాషలోనివి చదవాలని కొంతమందికి అనిపిస్తుంది. పుస్తకాల రేట్లు ఎక్కువ గా ఉన్నాయనో లేదా తమకి నచ్చిన పుస్తకం దొరకలేదనో నిరాశ పడుతుంటారు. సుమారుగా 75 వేల పుస్తకాల కి సంబంధించిన రాశి మనకి ఒక వెబ్ సైట్ లో లభిస్తుంది. అదీ ఉచితంగా నే సుమా. మీరు నెట్ లో వాటిని చదవ వచ్చు. లేదా పి.డి.ఎఫ్. లు గా డౌన్ లోడ్ చేసుకుని మీకు ఖాళీ ఉన్న సమయం లో చదువుకోవచ్చు. ఈ-పబ్, కిండిల్, హెచ్.టి.ఎం.ఎల్. ఇంకా టెక్స్ట్ రూపం లో సైతం మీకు అవి అందుబాటు లో ఉంటాయి. మీరు ఎలాంట్ ఫీజు చెల్లించనవసరం లేదు.

ప్రపంచ సాహిత్యం లో పేరున్న రచనలే కాకుండా వివిధ రకాల చదువరులకు ఆసక్తి ఉండే అన్ని రకాల పుస్తకాలు మనకి అందుబాటు లో ఉంటాయి.సాహిత్యం, చరిత్ర, సైన్స్, టెక్నాలజీ, సోషల్ సైన్స్, మతం, ఫిలాసఫీ, మెడిసిన్,హాబీస్ ఇలా ఇంకా అనేక రకాల పుస్తకాలు అందుబాటులో ఉంటాయి. ఎలాంటి రిజిస్ట్రేషన్ లేకుండా వెబ్ సైట్ లో కి వెళ్ళి మీకు నచ్చిన పుస్తకాన్ని చదవవచ్చు. లేదా డౌన్ లోడ్ చేసుకోవచ్చు. ఆ వెబ్ సైట్ పేరు గ్యూటెన్ బర్గ్ డాట్ ఆర్గ్. (www.gutenberg.org) దీంట్లో ఉంటే పుస్తకాలు కాపీరైట్ గడువు తీరిన పుస్తకాలు కాబట్టి మీరు ఇతరులకి బహుమతిగా కూడా పంపవచ్చు.

అనేకవేలమంది వాలంటీర్లు ఈ సైట్ లోకి పుస్తకాల్ని ఉచితంగా అప్ లోడ్ చేస్తుంటారు. నిజానికి ఇది ప్రయాస తో కూడుకున్నదే అయినప్పటికీ తమ అమూల్యమైన సమయాన్ని పుస్తక ప్రియులకోసం వెచ్చిస్తుంటారు. సెర్చ్ ఆప్షన్ ఉంటుంది కాబట్టి మీకు నచ్చిన పుస్తకం యొక్క వివరాల్ని సులభం గా తెలుసుకోవచ్చు. ఎలాంటి యాప్స్ అవసరం లేదు. మీకు వారి పని విధానం నచ్చితే చిన్న డొనేషన్ ఇవ్వవచ్చు.దాని కోసం పేపాల్ బటన్ ఉన్నది. డొనేషన్ తప్పనిసరి కాదు. మీ ఇష్టం మీదనే ఆధారపడి ఉంటుంది. ఈ ప్రాజెక్ట్ ని 1971 లో మైకేల్ ఎస్ హార్ట్ అనే పుస్తకప్రియుడు ఆరంభించాడు. ఆ తర్వాత ఇలాంటి వెబ్ సైట్ లు ఇంకొన్ని వచ్చినా ఈ గ్యూటెంబర్గ్ వెబ్సైట్ లో ఉన్న తేలికదనం వేరు.

----- మూర్తి కెవివిఎస్ (7893541003)